Ode aan het Westerpark
Al jaren geniet ik enorm van het Westerpark, ik noem het vaak mijn achtertuin. De natuur in het park is prachtig, met heel veel verschillende ‘landschappen’. Het oude gedeelte met de oude bomen en de speeltuintjes, de vijver met de drijvende bruidsjurk en daarnaast het nieuwe gedeelte waar van alles gebeurt, natuur en cultuur.
De aanleg van het park begon in 1890. Voor die tijd, van 1842 tot 1878, lag hier station Willemspoort, waar de treinen naar Haarlem vertrokken. Daarnaast werd in 1883 de Westergasfabriek gebouwd, waar steenkoolgas werd geproduceerd, eerst bedoeld voor de straatverlichting en daarna ook voor de kooktoestellen van de stadsbewoners.
Later, nadat de giftige grond was afgegraven, werd het park uitgebreid. Dit nieuwe gedeelte, ontworpen door de Amerikaanse landschapsarchitect Kathryn Gustafson, werd in 2003 geopend. Het nieuwe park is zo aangelegd, dat er altijd wel iets in bloei staat. Van kersenbomen en verschillende kleuren magnolia’s tot rododendrons en Japanse esdoorns.
De historische gebouwen zijn gerenoveerd en worden gebruikt door creatieve en culturele ondernemers, zoals bioscoop Het Ketelhuis, Gashouder met onder andere concerten en Pacific, een café-restaurant waar ook gedanst kan worden.
Er zijn veel evenementen in het park. Omwonenden klagen daarover, maar ik ben er blij mee. Muziek, cultuur, de maandelijkse Sunday Market, de kindervrijmarkt op Koningsdag en nog veel meer.
Er is ook een ‘zwemgoot’, waar veel kinderen plezier hebben als het warm is. Er wordt heel veel met honden gewandeld en hardgelopen (onder andere door mij). En er is ook nog een kinderboerderij, schooltuinen, een tennisbaan en een sportveld.
Een van de evenementen waar ik elk jaar heen ga, is Rollende Keukens. Met hemelvaart, 4 dagen lang foodstands met gerechten uit de hele wereld, livemuziek en later op de avond lampjes aan, dan lijkt het alsof je in een Aziatisch land bent. Deze keer heb ik twee heerlijke Nepalese Samosa’s gegeten. Dit jaar kon je korting krijgen met de stadspas.
Kortom, ik vind het Westerpark een heel bijzonder park, waar ik regelmatig van geniet. En ik hoop dat alle Westerparkbewoners hier net zo graag komen, om te wandelen, te genieten van de bloesems, te picknicken of naar de film te gaan, want er is hier voor iedereen wat.
Een avondje Horizon, daar word je blij van
Afgelopen woensdagavond was ik aanwezig bij de eerste les die Sanny gaf aan een groep dames uit de Zeehelden- en Spaarndammerbuurt. Een les in aanval- en verdedigingskunst in Huis van de Wijk Horizon. Die avond liep ik door de Horizon en nam ik op elke verdieping snapshots van de activiteiten die daar plaatsvonden.
In de ruimte naast de sportende dames was er denksport: vijf heren waren bezig met het spel GO! Daarna door de hal naar buurtrestaurant Hembrug & Zaandammer, waar chef-kok Isam Nadaf de pollepel zwaait. Daar vierde een vaste groep Israëliërs en Israëlische Palestijnen samen Pesach met een diner, film, muziek en gezellig samenzijn. Boven in de grote zaal werd gezongen door het Amsterdams Gaykoor, dat aan het repeteren was met zo’n 60 mannen. In de pauze kwamen zij naar beneden om wat te drinken, waardoor een mooie mengelmoes ontstond van de verschillende groepen. Op de bovenste verdieping was een improvisatie-/theaterles bezig. Weer op weg naar beneden kwam ik een dame tegen, die net haar werkstuk had afgemaakt bij Zeza. Zeza geeft naailessen, waar je leert om zelf kleding te maken.
Op een woensdagavond zijn er ongeveer 120 mensen bezig met creativiteit, ontwikkeling en samenzijn op het gebied van sport, zang en ontmoeting. Dat is toch wel bijzonder. Ik vind, dat zo’n wandeling door het buurtcentrum een enorm optimistisch geluid geeft. Al die motivatie om met elkaar samen te komen en positieve stappen te zetten. Dat mag luid verteld en gedeeld worden.
En dan te bedenken, dat zulke mooie avonden en ontmoetingen elke dag plaatsvinden. In de Horizon en op nog veel meer plekken in Amsterdam, in heel Nederland. Dat we dat niet vergeten.
Dus daarom hierbij mijn snapshots van een mooie woensdagavond in buurtcentrum Horizon.
Muziek
Huis van de Wijk Koperen Knoop in de Staatsliedenbuurt staat bekend als een ‘levendig’ huis van de wijk. “Never a dull moment”, zoals mijn collega’s en ik vaak tegen elkaar zeggen. En geloof ons, daar is geen woord aan gelogen.
In het huis komen mensen van verschillende culturen en generaties samen, ieder met een eigen verhaal en soms ook eigen uitdaging. Omdat het bij ons gaat om ontmoeting, activiteit en verbinding, doen we er alles aan om dit te ondersteunen. En soms ook… om de mensen een heel klein beetje in de war te brengen. 😉
Wanneer bezoekers binnenkomen en er klinkt geen herkenbare NPO Radio 2 met jingles, reclame, oeverloos geklets en elk uur journaal met weerbericht en file-informatie, maar in plaats daarvan rustige jazz, wereldmuziek of Franse chansons, dan gebeurt er iets interessants.
Eerst voelt het onwennig. Mensen raken even uit balans. En precies dát moment is goud waard. Het doorbreekt automatismen. Het opzetten van cd’tjes en onbekende muziek werkt daarbij verrassend goed. Mensen delen hun eigen smaken, herinneringen en verhalen.
“Dit draaide mijn vader altijd.”
“Dit klinkt als vakantie.”
“Wat ís dit eigenlijk?”
“Zitten we bij een begrafenis of zo?”
Voor je het weet zit de Amsterdammer niet alleen koffie te drinken, te haken of op zijn telefoon te kijken, maar wisselt ie ook zijn muziekgeschiedenis uit.
En heel soms… eindigt het zelfs in een spontaan dansje. Ja, echt. We hebben het gezien.
Misschien is dat wel de kracht van ‘andere’ muziek: het schuurt een beetje, haalt je uit je routine en maakt zo ruimte voor iets nieuws.
En ach, een beetje in de war zijn op z’n tijd, daar is nog nooit iemand slechter van geworden.
Ook zin in een beetje andere muziek en een dansje? Kom naar de Knoop, daar is ook af en toe Het Danspaleis. Zoals ze zelf schrijven: Tankstation van levensvreugde, waar je elkaar beter leert kennen en in beweging komt.
Op woensdag 24 juni 2026 van 14:30 – 16:30 uur.
Wat ons bijblijft
Laatst gaven twee collega’s een presentatie over dementie. Ze stelden onder andere een paar simpele vragen: wat betekent dementie voor jou? En wat is jouw mooiste herinnering? In de ruimte ontstond iets bijzonders. Collega’s deelden mooie persoonlijke momenten van kleine, alledaagse herinneringen tot grote gebeurtenissen. Er werd gelachen en ook stil geluisterd.
Wat me vooral bijbleef, is dat mensen met dementie vaak juist die oudere herinneringen nog goed kunnen oproepen. Verhalen van vroeger blijven langer bewaard dan gebeurtenissen van korter geleden. Dat besef gaf de gedeelde verhalen ineens extra waarde. Het zijn niet zomaar herinneringen, het zijn stukjes identiteit die blijven bestaan, zelfs als andere dingen vervagen.
Binnen ons team voelde het veilig om dit te delen, zonder oordeel. Dat maakte het moment sterk. Het liet zien hoe belangrijk het is om niet alleen te kijken naar wat iemand verliest, maar juist naar wat er nog is en hoe we daar samen betekenis aan kunnen geven.
Misschien is dat ook wel de kern: herinneringen verbinden ons. Ze maken ons tot wie we zijn en geven houvast, ook als dingen veranderen.
Wat is jouw mooiste herinnering?
Van Walden* tot Westerparks Pakhuis
Begin maart was ik betrokken bij de feestelijke start van het Steunpunt Collectief Wonen Amsterdam. Ergens voelde het een beetje raar, want in mijn beleving wordt er al heel lang collectief gewoond. Van studentenhuizen tot kraakbolwerken tot idealistische communes, het is allemaal totaal niets nieuws onder de zon. Wat wel nieuw is, is dat beleidsmakers en dienstverleners zoals banken (hypotheekverstrekkers) nu eindelijk ook oog krijgen voor deze woonvormen.
Waarom nu? Nou, omdat het anno 2026 als oplossing wordt gezien voor vrijwel elk probleem waar onze samenleving tegenaan loopt. Van het tegengaan van eenzaamheid tot het oplossen van de wooncrisis, van het verbeteren van inburgering tot het oplossen van het zorginfarct, collectief wonen is in de ogen van velen ineens het wondermiddel bij uitstek.
Toch is ook collectief wonen iets wat niet per definitie bij iedereen past. En daarom is het coöptatierecht het grootste goed wat een woongemeenschap kan hebben. Hierdoor kunnen ze bij vertrek van een medebewoner, zelf personen voordragen als nieuwe huisgenoot. Dit is belangrijk om te zorgen, dat de nieuwe buur ook past binnen de groepscultuur.
Ook in Westerpark zijn verschillende woongebouwen, waarin mensen het ‘bij elkaar betrokken zijn’ hoog in het vaandel hebben staan. En met de stedelijke aandacht voor de Lang Leven Thuisflats komen er nog meer bij.
Sinds enkele jaren is er ook een lichtere variant van ‘met elkaar verbonden leven’, de Voorzorgcirkels. Hierbij deel je niet direct een voordeur of huishouden, maar je staat wel voor elkaar klaar, op basis van wederzijdse behulpzaamheid. Het aloude ‘dorpsgevoel’ in een nieuw jasje. Geen telefooncirkel maar een appgroep. En zoals een deelneemster zegt: “Je hoeft elkaar niet aardig te vinden om elkaar te helpen.”
Kom ik weer terug op een vraag, die ik al eerder stelde: voor wie bent ú een goede buur?
Het mannengesprek
In gesprek over de rol van mannen bij grensoverschrijdend gedrag
2 december vorig jaar was ik bij Het Mannengesprek dat plaatsvond in STRAAT Museum, namens het Centrum Seksueel Geweld en Gemeente Amsterdam. Deze avond werd mede georganiseerd in het kader van Orange the World, de wereldwijde campagne tegen geweld tegen vrouwen.
Het was hoopvol om te zien, dat zoveel mannen bij elkaar kwamen om stil te staan bij wat hun rol is in de veiligheid van vrouwen en meisjes in Amsterdam. Er waren veel mensen uit alle windrichtingen en er waren diverse maatschappelijke organisaties aanwezig. Er was een gemeenschappelijke verantwoordelijkheid voelbaar. Zoals wethouder Scholtes verwoordde: “Geweld tegen vrouwen is geen vrouwenprobleem.” Het is iets waar we als mannen en als samenleving samen verantwoordelijkheid voor dragen.
Er werd een korte afstudeerfilm getoond van Hugo Wolff en Sem de Muinck. Iedereen heeft weleens een verhaal gehoord over seksueel grensoverschrijdend gedrag, maar vaak voelt het als iets dat ver van je afstaat, iets dat jou of je omgeving nooit zou overkomen. Door in deze film het verhaal vanuit het perspectief van de vriendengroep te vertellen, worden mannen aangesproken en wordt hen een spiegel voorgehouden. Een van de beste vrienden wordt ineens verdachte in een verkrachtingszaak en er onstaat onrust in de vriendengroep. Ik hoop echt dat de film, waarin peer pressure en maatschappelijke druk op jongens om stoer te zijn duidelijk naar voren komt, vertoond gaat worden op alle scholen in Nederland. Hij is erg leerzaam voor de jonge generatie en draagt een belangrijke boodschap over consent, pas bij een duidelijk “ja” is er wederzijdse instemming voor seksueel contact.
Ook de bijdrages van Davey Turnhout en MenAsWell over mannen als slachtoffer van (seksueel) geweld maakten veel indruk. AT5 was ook aanwezig en maakte een fijne reportage:
Het is belangrijk dat er structureel aandacht blijft voor thema’s als (seksueel) geweld, het aangeven en respecteren van grenzen en het respectvol met elkaar omgaan. Deze bijeenkomst was zeer waardevol en het geeft mij de hoop dat dit beladen gesprek steeds vaker gevoerd gaat worden, ook in ons werkveld.
Kennisfestival 2025
Het kennisfestival 2025 was anders dan eerdere de kennisfestivals die zijn geweest.
Deze editie ging de diepte in met meer tijd voor elke workshop. Daardoor voel je je meer thuis, is er meer tijd om te overdenken en om kennis te maken met andere deelnemers. Er waren meer workshops en verschillende werkvormen. Dans, improvisatietheater, AI-liedjes maken, luisteren naar muziek, zelf muziek maken en samen eten. Workshops Omgaan met verward gedrag, een gesprek over liefde, Eenzaamheidsgevoelens herkennen en hoe je je eigen activiteit kunt vernieuwen met nieuwe werkvormen.
Deze keer stuurden we van tevoren een enquête met vragen over interesses en voorkeur voor een tijdstip, 40% van de mensen die reageerden wilde graag in de avond de workshops volgen. Het kennisfestival 2025 was maar liefst vijf dagen, in de middag en in de avond tot 21:00 uur, op drie locaties. Ongeveer 225 deelnemers, zes vrijwilligers en vijf buurtwerkers van Combiwel Buurtwerk.
Brain-On, de organisatie van Laura Kerszenblat, verzorgde drie workshops en de grote afsluiter op de vrijdag. Laura leert ons hoe het brein werkt en hoe je door oefening de werking van je brein kunt verbeteren en ook beter dingen kunt herinneren. We leren van Laura en van professor Erik Scherder over myeline (de witte stof die zenuwcellen beschermt, zodat signalen uit de hersenen beter worden doorgegeven). Die witte stof kun je stimuleren door beweging, zoals tafeltennis en balspel, nieuwe dingen doen, zoals een taal leren. Daardoor werkt je brein beter, waardoor je beter kan communiceren. En dat is precies wat je nodig hebt met het tegengaan van eenzaamheidsgevoelens. Door eenzaamheidsgevoelens trek je je terug, ga je minder naar buiten, ben je minder actief in de maatschappij, waardoor je je nog meer terugtrekt en nog eenzamer wordt. Door actief te leven, kun je beter communiceren met anderen. Je kunt ook beter beslissingen nemen voor jezelf, waardoor je meer het gevoel hebt, dat je zelf de controle hebt over je leven. En als je brein en lichaam weerbaar is, dan lukt het ook beter om met tegenslagen om te gaan en om de juiste kansen te zien en te pakken!
Wat een gezellige drukke tijd
De afgelopen maanden was het een drukke en gezellige periode. Met veranderingen, nieuwe ontdekkingen en mooie nieuwe buurtinitiatieven. Als ik terugkijk op de afgelopen tijd, krijg ik een trots gevoel, trots op iedereen in de buurt en op mijn collega’s. We maken er samen toch elke dag weer iets moois van en we ondersteunen buurtbewoners bij hun geweldige ideeën voor de buurt.
Ik noemde het al, het was een drukke tijd, op werk en ook privé. Drie weken op backpack-vakantie in Europa en ook nog een verhuizing. Terwijl de buurt niet op pauze gaat als jij op vakantie bent. Dus vertrouwen dat het goed komt.😉 Dat is in mijn ogen een goed teken, omdat dat betekent dat wij als buurtwerkers ons werk goed doen, want onze missie is om onze buurten zo zelfredzaam mogelijk te laten zijn. Dat kan je zien, omdat activiteiten voornamelijk zelfstandig draaien. En bij evaluaties komen vaak spontaan ideeën naar boven om sommige dingen een volgende keer net weer even anders te doen. Of er komt een heel nieuw idee om iets in de buurt te doen.
Daarnaast hebben we nog verschillende grote activiteiten gehad, waaraan ik ook mijn steentje heb bijgedragen. Zo hadden we op 15 september de opening van de Week van Dementie in Huis van de Wijk Koperen Knoop. Dat was een erg geslaagde en leuke middag met als afsluiter het welbekende Danspaleis. Het was een informatieve en gezellige dag.
Ook heeft een groepje mannen de Staatsspelen georganiseerd voor de buurt. Er waren verschillende spelletjes waaraan je kon meedoen. Onder andere was er een bingo, die volledig werd ondersteund door de ondernemers uit de buurt, die prijzen hadden gedoneerd aan de Staatsspelen. Daarnaast hebben we allemaal gedanst op liedjes, die uit een jukebox kwamen. Het was een erg geslaagde dag en hopelijk volgend jaar weer!
Het was een mooi jaar 2025, nu óp naar 2026…
Groen in de stad
In de Spaarndammerbuurt zijn afgelopen najaar een heleboel geveltuinen aangelegd. Stukjes groen erbij in de buurt. Niet alleen mooi voor het oog, maar ook noodzakelijk om gezonder en duurzamer te kunnen leven in de stad.
De wens voor deze tuintjes is ontstaan bij buurtbewoners. Zij willen graag meer groen in de wijk en ze willen daar ook wel voor zorgen. Stadsdeel West vond dit een goed idee en samen met Ymere werden verschillende tuintjes in de wijk aangelegd, waarbij buurtbewoners een stukje eigenaarschap krijgen over hun eigen geveltuintje.
Myrthe Lanting is vanuit gemeente Amsterdam gevraagd om trekker te zijn van dit mooie project. Een tijdje geleden klopte zij bij mij aan. “Vinden jullie het leuk om ook een geveltuin te krijgen bij de Horizon?” Ik was meteen fan van het idee en zei enthousiast ja. En van de ene op de andere dag waren daar ineens tuintjes aan de gevel op het Zaandammerplein.
Zaterdag 13 december organiseerde Myrthe samen met buurtbewoner Inge Slothouber van Het Natuurtalent een workshop over bodemdiversiteit en tips & tricks voor de aanleg van geveltuinen. Er waren verschillende buurtbewoners aanwezig. De een met ervaring, de ander nieuw in het groene vak. Na een informatieve bijeenkomst gingen ze samen de geveltuinen van de Horizon beplanten, om te oefenen en te leren hoe ze dat nou het beste bij hun eigen tuintjes kunnen doen.
Aansluitend was er een markt met planten en bollen. Buurtbewoners konden gratis plantjes ophalen en zelf aan de slag gaan. Een groep enthousiastelingen kwam steeds terug om meer bollen te halen en al snel waren veel van de buurtgeveltuinen gevuld.
Het was een heerlijke herfstdag en onder het genot van een lekker kopje soep van Isam en koffie en thee van Koffiekar Amsterdam is de Spaarndammerbuurt weer een beetje meer weerproof.
Wil jij jouw groene vingers ook af en toe laten wapperen in de wijk? Bij de Horizon zijn we altijd op zoek naar groene doeners, die als vrijwilliger aan de slag gaan in ons tuinteam.
Kom gerust eens langs!
- 1
- 2
- …
- 18
- Volgende →
Buurtwerk Westerpark vertelt... 