Van Walden* tot Westerparks Pakhuis
Begin maart was ik betrokken bij de feestelijke start van het Steunpunt Collectief Wonen Amsterdam. Ergens voelde het een beetje raar, want in mijn beleving wordt er al heel lang collectief gewoond. Van studentenhuizen tot kraakbolwerken tot idealistische communes, het is allemaal totaal niets nieuws onder de zon. Wat wel nieuw is, is dat beleidsmakers en dienstverleners zoals banken (hypotheekverstrekkers) nu eindelijk ook oog krijgen voor deze woonvormen.
Waarom nu? Nou, omdat het anno 2026 als oplossing wordt gezien voor vrijwel elk probleem waar onze samenleving tegenaan loopt. Van het tegengaan van eenzaamheid tot het oplossen van de wooncrisis, van het verbeteren van inburgering tot het oplossen van het zorginfarct, collectief wonen is in de ogen van velen ineens het wondermiddel bij uitstek.
Toch is ook collectief wonen iets wat niet per definitie bij iedereen past. En daarom is het coöptatierecht het grootste goed wat een woongemeenschap kan hebben. Hierdoor kunnen ze bij vertrek van een medebewoner, zelf personen voordragen als nieuwe huisgenoot. Dit is belangrijk om te zorgen, dat de nieuwe buur ook past binnen de groepscultuur.
Ook in Westerpark zijn verschillende woongebouwen, waarin mensen het ‘bij elkaar betrokken zijn’ hoog in het vaandel hebben staan. En met de stedelijke aandacht voor de Lang Leven Thuisflats komen er nog meer bij.
Sinds enkele jaren is er ook een lichtere variant van ‘met elkaar verbonden leven’, de Voorzorgcirkels. Hierbij deel je niet direct een voordeur of huishouden, maar je staat wel voor elkaar klaar, op basis van wederzijdse behulpzaamheid. Het aloude ‘dorpsgevoel’ in een nieuw jasje. Geen telefooncirkel maar een appgroep. En zoals een deelneemster zegt: “Je hoeft elkaar niet aardig te vinden om elkaar te helpen.”
Kom ik weer terug op een vraag, die ik al eerder stelde: voor wie bent ú een goede buur?
Het mannengesprek
In gesprek over de rol van mannen bij grensoverschrijdend gedrag
2 december vorig jaar was ik bij Het Mannengesprek dat plaatsvond in STRAAT Museum, namens het Centrum Seksueel Geweld en Gemeente Amsterdam. Deze avond werd mede georganiseerd in het kader van Orange the World, de wereldwijde campagne tegen geweld tegen vrouwen.
Het was hoopvol om te zien, dat zoveel mannen bij elkaar kwamen om stil te staan bij wat hun rol is in de veiligheid van vrouwen en meisjes in Amsterdam. Er waren veel mensen uit alle windrichtingen en er waren diverse maatschappelijke organisaties aanwezig. Er was een gemeenschappelijke verantwoordelijkheid voelbaar. Zoals wethouder Scholtes verwoordde: “Geweld tegen vrouwen is geen vrouwenprobleem.” Het is iets waar we als mannen en als samenleving samen verantwoordelijkheid voor dragen.
Er werd een korte afstudeerfilm getoond van Hugo Wolff en Sem de Muinck. Iedereen heeft weleens een verhaal gehoord over seksueel grensoverschrijdend gedrag, maar vaak voelt het als iets dat ver van je afstaat, iets dat jou of je omgeving nooit zou overkomen. Door in deze film het verhaal vanuit het perspectief van de vriendengroep te vertellen, worden mannen aangesproken en wordt hen een spiegel voorgehouden. Een van de beste vrienden wordt ineens verdachte in een verkrachtingszaak en er onstaat onrust in de vriendengroep. Ik hoop echt dat de film, waarin peer pressure en maatschappelijke druk op jongens om stoer te zijn duidelijk naar voren komt, vertoond gaat worden op alle scholen in Nederland. Hij is erg leerzaam voor de jonge generatie en draagt een belangrijke boodschap over consent, pas bij een duidelijk “ja” is er wederzijdse instemming voor seksueel contact.
Ook de bijdrages van Davey Turnhout en MenAsWell over mannen als slachtoffer van (seksueel) geweld maakten veel indruk. AT5 was ook aanwezig en maakte een fijne reportage:
Het is belangrijk dat er structureel aandacht blijft voor thema’s als (seksueel) geweld, het aangeven en respecteren van grenzen en het respectvol met elkaar omgaan. Deze bijeenkomst was zeer waardevol en het geeft mij de hoop dat dit beladen gesprek steeds vaker gevoerd gaat worden, ook in ons werkveld.
Kennisfestival 2025
Het kennisfestival 2025 was anders dan eerdere de kennisfestivals die zijn geweest.
Deze editie ging de diepte in met meer tijd voor elke workshop. Daardoor voel je je meer thuis, is er meer tijd om te overdenken en om kennis te maken met andere deelnemers. Er waren meer workshops en verschillende werkvormen. Dans, improvisatietheater, AI-liedjes maken, luisteren naar muziek, zelf muziek maken en samen eten. Workshops Omgaan met verward gedrag, een gesprek over liefde, Eenzaamheidsgevoelens herkennen en hoe je je eigen activiteit kunt vernieuwen met nieuwe werkvormen.
Deze keer stuurden we van tevoren een enquête met vragen over interesses en voorkeur voor een tijdstip, 40% van de mensen die reageerden wilde graag in de avond de workshops volgen. Het kennisfestival 2025 was maar liefst vijf dagen, in de middag en in de avond tot 21:00 uur, op drie locaties. Ongeveer 225 deelnemers, zes vrijwilligers en vijf buurtwerkers van Combiwel Buurtwerk.
Brain-On, de organisatie van Laura Kerszenblat, verzorgde drie workshops en de grote afsluiter op de vrijdag. Laura leert ons hoe het brein werkt en hoe je door oefening de werking van je brein kunt verbeteren en ook beter dingen kunt herinneren. We leren van Laura en van professor Erik Scherder over myeline (de witte stof die zenuwcellen beschermt, zodat signalen uit de hersenen beter worden doorgegeven). Die witte stof kun je stimuleren door beweging, zoals tafeltennis en balspel, nieuwe dingen doen, zoals een taal leren. Daardoor werkt je brein beter, waardoor je beter kan communiceren. En dat is precies wat je nodig hebt met het tegengaan van eenzaamheidsgevoelens. Door eenzaamheidsgevoelens trek je je terug, ga je minder naar buiten, ben je minder actief in de maatschappij, waardoor je je nog meer terugtrekt en nog eenzamer wordt. Door actief te leven, kun je beter communiceren met anderen. Je kunt ook beter beslissingen nemen voor jezelf, waardoor je meer het gevoel hebt, dat je zelf de controle hebt over je leven. En als je brein en lichaam weerbaar is, dan lukt het ook beter om met tegenslagen om te gaan en om de juiste kansen te zien en te pakken!
Wat een gezellige drukke tijd
De afgelopen maanden was het een drukke en gezellige periode. Met veranderingen, nieuwe ontdekkingen en mooie nieuwe buurtinitiatieven. Als ik terugkijk op de afgelopen tijd, krijg ik een trots gevoel, trots op iedereen in de buurt en op mijn collega’s. We maken er samen toch elke dag weer iets moois van en we ondersteunen buurtbewoners bij hun geweldige ideeën voor de buurt.
Ik noemde het al, het was een drukke tijd, op werk en ook privé. Drie weken op backpack-vakantie in Europa en ook nog een verhuizing. Terwijl de buurt niet op pauze gaat als jij op vakantie bent. Dus vertrouwen dat het goed komt.😉 Dat is in mijn ogen een goed teken, omdat dat betekent dat wij als buurtwerkers ons werk goed doen, want onze missie is om onze buurten zo zelfredzaam mogelijk te laten zijn. Dat kan je zien, omdat activiteiten voornamelijk zelfstandig draaien. En bij evaluaties komen vaak spontaan ideeën naar boven om sommige dingen een volgende keer net weer even anders te doen. Of er komt een heel nieuw idee om iets in de buurt te doen.
Daarnaast hebben we nog verschillende grote activiteiten gehad, waaraan ik ook mijn steentje heb bijgedragen. Zo hadden we op 15 september de opening van de Week van Dementie in Huis van de Wijk Koperen Knoop. Dat was een erg geslaagde en leuke middag met als afsluiter het welbekende Danspaleis. Het was een informatieve en gezellige dag.
Ook heeft een groepje mannen de Staatsspelen georganiseerd voor de buurt. Er waren verschillende spelletjes waaraan je kon meedoen. Onder andere was er een bingo, die volledig werd ondersteund door de ondernemers uit de buurt, die prijzen hadden gedoneerd aan de Staatsspelen. Daarnaast hebben we allemaal gedanst op liedjes, die uit een jukebox kwamen. Het was een erg geslaagde dag en hopelijk volgend jaar weer!
Het was een mooi jaar 2025, nu óp naar 2026…
Groen in de stad
In de Spaarndammerbuurt zijn afgelopen najaar een heleboel geveltuinen aangelegd. Stukjes groen erbij in de buurt. Niet alleen mooi voor het oog, maar ook noodzakelijk om gezonder en duurzamer te kunnen leven in de stad.
De wens voor deze tuintjes is ontstaan bij buurtbewoners. Zij willen graag meer groen in de wijk en ze willen daar ook wel voor zorgen. Stadsdeel West vond dit een goed idee en samen met Ymere werden verschillende tuintjes in de wijk aangelegd, waarbij buurtbewoners een stukje eigenaarschap krijgen over hun eigen geveltuintje.
Myrthe Lanting is vanuit gemeente Amsterdam gevraagd om trekker te zijn van dit mooie project. Een tijdje geleden klopte zij bij mij aan. “Vinden jullie het leuk om ook een geveltuin te krijgen bij de Horizon?” Ik was meteen fan van het idee en zei enthousiast ja. En van de ene op de andere dag waren daar ineens tuintjes aan de gevel op het Zaandammerplein.
Zaterdag 13 december organiseerde Myrthe samen met buurtbewoner Inge Slothouber van Het Natuurtalent een workshop over bodemdiversiteit en tips & tricks voor de aanleg van geveltuinen. Er waren verschillende buurtbewoners aanwezig. De een met ervaring, de ander nieuw in het groene vak. Na een informatieve bijeenkomst gingen ze samen de geveltuinen van de Horizon beplanten, om te oefenen en te leren hoe ze dat nou het beste bij hun eigen tuintjes kunnen doen.
Aansluitend was er een markt met planten en bollen. Buurtbewoners konden gratis plantjes ophalen en zelf aan de slag gaan. Een groep enthousiastelingen kwam steeds terug om meer bollen te halen en al snel waren veel van de buurtgeveltuinen gevuld.
Het was een heerlijke herfstdag en onder het genot van een lekker kopje soep van Isam en koffie en thee van Koffiekar Amsterdam is de Spaarndammerbuurt weer een beetje meer weerproof.
Wil jij jouw groene vingers ook af en toe laten wapperen in de wijk? Bij de Horizon zijn we altijd op zoek naar groene doeners, die als vrijwilliger aan de slag gaan in ons tuinteam.
Kom gerust eens langs!
Vrijwilliger aan het woord: Jane
Vandaag, 7 december, Nationale Vrijwilligersdag, zet ik een bijzondere vrijwilliger in het zonnetje.
Jane (60) woont in Oud-West met haar zoon en twee honden. Zij zet zich met hart en ziel in voor de inloopspreekuren van Combiwel voor de bewoners van Amsterdam West. Jane werkt als vrijwilliger bij het huisvestingsspreekuur in een Huis van de Wijk in Westerpark.
“Ik help mensen, die een woning zoeken. Ik leg de DAK-app van WoningNet uit, kijk naar iemands woonsituatie en mogelijkheden en help met reageren op woningen via de DAK-app. Ik help ook als er problemen zijn met woningcorporaties, met documenten toevoegen en informatie updaten in de DAK-app, met woningurgentie aanvragen, bij problemen met buren, met vragen en reageren op situatiepunten en woonpunten en ik geef informatie over woningruil. Dit alles een dagdeel per week.”
Jane is zeven jaar geleden gestart bij Combiwel, als vrijwilliger bij de Financiële salons in de Huizen van de Wijk in Westerpark en Oud West en bij het huisvestingsspreekuur in De Baarsjes. Sinds vier jaar uitsluitend nog in Westerpark, omdat ze het daar zo leuk en gezellig vindt. Jane heeft in Westerpark een prettige samenwerking met de andere vrijwilligers en professionals.
Wat maakt, dat je al zo lang bij Combiwel werkt als vrijwilliger?
“Ik had straatvrees vanwege een incident op straat en was bang om alleen te zijn. Door vrijwilligerswerk te doen, ben ik minder angstig geworden op straat en kan ik mensen weer vertrouwen. Ik heb veel geleerd en voel geluk als ik iemand met een hulpvraag heb geholpen. Ik volg trainingen, zodat ik me kan ontwikkelen en beter weet wat ik moet doen. Met vragen kan ik terecht bij de coördinator van de inloopspreekuren en ik leer veel van de nabesprekingen met andere vrijwilligers en de coördinator. Het is belangrijk, dat er een klik is met deze coördinator.”
“Ik wil langzaam opbouwen naar betaald werk in de toekomst, maar ik ben deels afgekeurd, mijn zicht is minder geworden na een voorval. Het vrijwilligerswerk dat ik nu doe, wil ik graag blijven doen en gelukkig mag dat voorlopig van mijn coach.”
We zijn je heel dankbaar voor je inzet, Jane, voor je betrokkenheid en tijd!
We zijn blij, dat je in de buurt bent!
Samen sterk in West: de vibe groeit!
In Amsterdam West gebeurt iets moois. Onze kernalliantie – een bonte mix van organisaties en werkvelden – begint steeds meer als één team te bewegen. Waar we eerst allemaal onze eigen route volgden, zie je nu dat jongerenwerkers, buurtwerkers, kinderwerkers, vrijwilligers elkaar steeds vaker vinden. Niet omdat het moet, maar omdat het werkt. En eerlijk? Omdat het gewoon leuk is!
Je merkt het overal. We lopen elkaar sneller tegen het lijf, delen signalen en stappen met vertrouwen samen in nieuwe projecten. Het voelt alsof er een frisse wind door de wijken waait. Een vibe waarvan je denkt: ja, dit is precies wat we nodig hebben! En het mooie is: je merkt dat de samenwerking steeds meer effect heeft in de wijk. Het wordt gemakkelijker om elkaar te vinden, sneller te schakelen en samen oplossingen te bedenken. Dat geeft energie, voor ons én voor West.
En we zitten niet stil. We bouwen aan buurtflexplannen in verschillende buurten in West. Geen dikke rapporten die in een la verdwijnen, maar flexibele plannen die meebewegen met wat er nú speelt. Zo kunnen we sneller schakelen, slimmer samenwerken en écht impact maken. Stap voor stap bouwen we verder en je ziet nu al hoe krachtig het is als iedereen dezelfde focus en motivatie heeft.
Wat deze samenwerking zo sterk maakt? We dénken niet alleen samen, we dóén het ook samen. We bellen sneller, delen meer, proberen uit en lachen veel. Zo groeit niet alleen de samenwerking, maar ook het vertrouwen. En dát brengt ons verder. We zijn goed op weg en dit is pas het begin. Samen maken we West elke dag een beetje sterker!
Grenzen en zelfzorg
Wanneer is iets te veel? Die vraag houdt me vaak bezig. Soms voel ik, dat ik het even niet meer trek. Net als vorige week. Werk en privé liepen door elkaar en de stapel taken leek onmogelijk om uit te voeren. Een momentje van rust was nodig, een pauze om bij mezelf stil te staan. Ik moest toegeven, dat ik overprikkeld was, dat ik dingen uitstelde, omdat ik simpelweg even niet meer kon.
Herkennen jullie dat ook? Dat je even niet meer verder kunt, dat het teveel is?
Gelukkig heb ik een geweldig team. Een groep mensen die me begrijpt, die me ruimte geeft om te praten. Het is zo fijn om te merken, dat anderen dan herkennen wat je zegt, dat we samen kunnen praten over onze kwetsbaarheid. Het geeft kracht en verlichting en ik leer telkens weer, dat een stapje terug niet erg, maar soms juist nodig is.
Uiteindelijk blijven wij allemaal mensen. Geen robots, geen machines. We hebben onze grenzen en dat mag. Het is goed om even stil te staan, om te ademen, even goed voor jezelf te zorgen en je te herinneren dat het oké is om niet perfect te zijn. Soms is even een pas terugzetten de beste stap voorwaarts.
De waardevolle inzet van vrijwilligers
Er werken zo’n 45 vrijwilligers bij de verschillende inloopspreekuren in onze Huizen van de Wijk. Zo is er een financiële salon, administratiesalon, huisvestingsspreekuur, mantelzorgspreekuur, seniorensalon, ‘Grip op je Geld’, ‘Papier Hier’ en een ‘sociaal inloopspreekuur’. Als je door de bomen het bos niet meer ziet en niet weet waar je dan heen moet, dan kun je het even vragen bij de balie.
Iedere week zijn er 25 spreekuren in heel West op verschillende locaties, dagen en tijden. En die spreekuren zouden er niet kunnen zijn zonder de inzet van al die fantastische vrijwilligers.
Deze vrijwilligers moeten wel professionele kennis hebben en daarom organiseren we jaarlijks de training ‘Wegwijs in West’. We hebben er net weer een gegeven aan een zeer enthousiaste groep van zo’n tien vrijwilligers. Vijf bijeenkomsten over verschillende thema’s die ervoor zorgen, dat onze vrijwilligers de Amsterdammers nog beter kunnen ondersteunen.
Ik gaf de training samen met mijn collega’s Mary Yau en Leo Böke, die ook de vrijwilligers ondersteunen bij hun werkzaamheden, ieder van ons had haar/zijn eigen specialiteit.
Dit geldt ook voor de vrijwilligers. Sommigen hebben veel kennis van financiële zaken, anderen van huisvesting en weer anderen zijn heel handig met de computer en op internet. Zij leren de bezoekers digitale vaardigheden aan, zodat ze zelfredzamer worden.
Behalve leerzaam was de training voor de deelnemers een mooi moment om andere vrijwilligers te leren kennen en ervaringen uit te wisselen. Ze herkenden veel in elkaars verhalen. Bijvoorbeeld de bureaucratie waar ze soms tegenaan lopen in het contact met instanties en de ingewikkeldheid van de digitale wereld.
Voor de vrijwilligers is het zingevend om een waardevolle bijdrage te kunnen leveren in onze samenleving, door Amsterdammers te helpen met hun financiële vragen, met het aanvragen van voorzieningen of het vinden van een geschikte woning. Voor de Amsterdammers zijn de vrijwilligers onmisbaar.
De bijeenkomsten waren vooral ook heel gezellig en na de certificaatuitreiking sloten we af met een hapje en een drankje van Isam in Hembrug & Zaandammer, het buurtrestaurant in Huis van de Wijk Horizon.
- 1
- 2
- …
- 17
- Volgende →
Buurtwerk Westerpark vertelt... 