Buurtwerker
September! September!
In de zomervakantieperiode is er tijd om op te ruimen. Bij het opschonen van mijn fotoarchief kom ik deze foto tegen van mijn toenmalige manager en mij, met de prachtige bloemen die waren meegebracht ter gelegenheid van de opening van buurtruimte De Nieuwe Reiger.
September 2020 en 2021 waren voor mij bijzondere maanden, want ik opende zowel De Nieuwe Reiger in West (2020) als een jaar later Buurtkamer De Drie Boertjes in Nieuw-West.
De Nieuwe Reiger zat in het gebouw waar ooit Buurthuis De Reiger gevestigd was. Stadsdeel West stelde de ruimte beschikbaar voor de buurt en zo opende ik als buurtwerker samen met de bewoners van de Van Reigersbergenstraat en omgeving deze nieuwe buurtruimte. En wat hebben we daar de afgelopen jaren veel mooie momenten met elkaar beleefd, lief en leed gedeeld en ook prachtige dingen gemaakt.
Bij de opening van De Drie Boertjes (genoemd naar de verzetsheld en het monument ertegenover) sta ik in dezelfde fleurige en keurige blouse, maar dan als buurtbewoner en met heel andere mensen. We blazen nieuw leven in een gemeenschappelijke ruimte van een seniorenwoongroep, die nu open is voor de hele buurt.
Op beide locaties zijn het de bewoners zelf, die voor het grootste deel bepalen welke activiteiten georganiseerd worden, die keuzes maken over de inrichting, de planten water geven en de afwas doen.
Voor mij is het heel leerzaam om enerzijds als buurtbewoner en vrijwilliger en anderzijds als buurtwerker bij deze ruimten betrokken te zijn. Je merkt dan hoe het voelt als er beslissingen worden genomen over ‘jouw’ ruimte. Ook beslissingen waar jij zelf niet achter staat. Een airfryer? Voor snacks? Moet dat nou? Ja, omdat een andere activiteit van een andere vrijwilliger dat heel graag wil. Samen een ruimte gebruiken, betekent geven en nemen, geven en delen. In het begeleiden van de actieve bewoners rond De Nieuwe Reiger heb ik veel geput uit mijn eigen ervaringen als vrijwilliger-met-verantwoordelijkheden bij De Drie Boertjes.
Als buurtwerker ben je natuurlijk altijd zelf ook ergens bewoner en heb je te maken met belangen en meningen van anderen in jouw buurt, die misschien jou hinderen in je woongenot of juist stimuleren om nieuwe paden in te slaan, hobby’s te ontdekken. Hoe vaak ik de afgelopen jaren niet koppelingen heb gelegd tussen mijn verschillende netwerken als professional en als bewoner. ik ben ervan overtuigd dat als mensen hun eigen leefwereld en werkomgeving af en toe met elkaar in contact brengen, dat de som dan meer kan zijn dan de twee delen. Neem het ook eens in overweging!
Zeg je ja of nee?
Wat doe je als iemand naar je toekomt en zegt: “Ik heb een ambulance nodig.” Je gaat deze persoon helpen en kijkt wat nodig is. Je haalt je BHV*-collega’s erbij en belt 112. Klinkt als logische acties en het zal je nog verbazen hoe vaak een buurtwerker dit moet doen. Sowieso zou het een beetje raar zijn als we zouden zeggen: “Nee sorry, ik mag u niet helpen.”
Als buurtwerker ben je opbouwwerker, geen hulpverlener. Je werkt aan gemeenschapsvorming in de buurt of plek waar je werkt. Individuele ondersteuning is meer de taak van onze buurtteamcollega’s. Dat is de boodschap binnen de organisatie en ook naar buiten toe. Alleen, is het wel zo zwart-wit?
Of is er toch een grijs gebied, waarvan wij als professionals gebruik kunnen maken. Het grijze gebied – dit wordt ook wel je ‘discretionaire ruimte’ genoemd – is een moeilijk iets. Want ook in het opbouwwerk zit je in een systeem en moet je je af en toe aan regels houden. Maar in een situatie zoals hierboven kan ‘een opbouwwerker is geen hulpverlener’ best lastig zijn.
We zijn allemaal mensen en dit werk vaak gaan doen, omdat we andere mensen willen helpen. Als hulp dan wordt gevraagd, ben je dus sneller geneigd om die te bieden. Maar wanneer zeg je nou nee en wanneer ja? Dat blijft altijd een moeilijke vraag. Ik denk dat het belangrijke is om ook weleens nee te zeggen. Omdat je anders over je eigen grenzen heen gaat. En ook om duidelijk te maken aan de buurt waar je voor bent (en waarvoor niet).
De situatie waar ik dit blog mee begon, valt ook een beetje in het grijze gebied. Natuurlijk bellen we voor de Amsterdammer de ambulance. En die zegt dan: “Hier komen wij niet voor.” Dus moet de Amsterdammer het zelf maar uitzoeken, maar dat ging niet lukken. Wat doen je dan? Nou, wij hebben gebruik gemaakt van onze ‘discretionaire ruimte’ en een taxi gebeld voor de Amsterdammer. Is dit onze taak? Nee, dat is het niet. Maar kan je iemand aan zijn lot overlaten? Nee, dat ook niet.
* bedrijfshulpverlening
Wat ga ik missen..?
Ik vertrek, het voelt zo gek…
Ik werd gek van de lange reistijd van huis naar mijn werk. Wat heb ik dat onderschat. Maar misschien is er gewoon verandering nodig? Het valt me namelijk vaak op, dat dingen gebeuren met een reden.
Sowieso heb ik met onze verhuizing een droomplek gevonden. We wonen niet normaal mooi, met een tuin en fenomenale, groene, blauwe, knalroze, waterige uitzichten. Dat vervult… En die lange reistijd? Die is er binnenkort niet meer, want ik stop voorlopig even met werken in Amsterdam.
Maar wat ga ik missen?
Ik word er emotioneel van, het is namelijk veel.
De o zo vriendelijke ontvangst van beheerder Jabar, elke keer weer. Zalige koffie inclusief knuffel van beheerder Gerrit. De lach en “Goeiemorgen!” van Nadia, onze baliecollega. Dan komt chef-kok Isam in the house, vriendelijke vragen, woorden, héérlijk eten. Buurtbewoner Billy die weer een mooi idee voor z’n buurt heeft. En ik bekijk de grap van Dani die op de rand balanceert, zal ie eroverheen vallen? En hoe moet het eigenlijk zonder de hoge, aanstekelijke lach van Trinet?
Mijn hele team Westerpark. Ja, we zijn een team, want we vullen elkaar aan. Mijn collega’s en ik hebben totaal verschillende eigenschappen en kwaliteiten en samen hebben we veel bereikt met de mensen.
Dierbare vriendschappen met collega’s, de sfeer, jezelf kunnen zijn, acute overlegjes en oplossingen in de wandelgang met mijn naaste collega. De goede besprekingen met ‘mijn grote broer’ in ons kantoor.
De leuke, vele, eigenzinnige vrouwen, kunstenaars en vrijwilligers in de Horizon.
En zo kan ik kan nog wel even doorratelen over nog veel meer lieve mensen hier.
Ik heb in ieder geval genoten, geleerd, gebouwd én flink gelachen in de Horizon. Bedankt allemaal!
En terwijl ik herinneringen ophaal met mezelf en dit teruglees, denk ik: eigenlijk is mijn titel
‘WIE ga ik missen?’.
De kracht van samenwerking…
Een buurtactiviteit organiseren, is altijd een spannende onderneming, maar wanneer je het samen met anderen doet, wordt het bijzonder. Ik noem een paar redenen waarom samenwerken zoveel leuker is dan het alleen doen.
Wanneer je met een groep mensen werkt, brengt iedereen zijn unieke ideeën en perspectieven mee. Dit verrijkt de activiteit, waardoor die voor veel meer mensen aantrekkelijk wordt. Een evenement organiseren is veel werk. Van planning, begroting en promotie maken tot de uitvoering op de dag zelf. Door samen te werken, kun je de taken verdelen en de last verlichten. De een regelt de locatie, een ander verzamelt de materialen en boodschappen en weer een ander coördineert de aanmeldingen. Dit maakt het organisatieproces niet alleen efficiënter, maar ook minder stressvol en veel plezieriger.
Ik heb gemerkt, dat samenwerken aan een project een gevoel van saamhorigheid schept en de band tussen buurtbewoners versterkt. Er is een gemeenschappelijk doel en gezamenlijke inspanning om iets neer te zetten, het kan Amsterdammers dichter bij elkaar brengen. Iemand vertelde me eens: “Het gevoel van verbondenheid blijft vaak na de activiteit nog hangen.” Iedereen brengt zijn eigen vaardigheden en kennis in. Door samen te werken, kun je veel van elkaar leren. Samenwerkingsrelaties zijn gebaseerd op vertrouwen, respect en wederzijdse ondersteuning, wat prettig kan zijn. Het is een gezamenlijk leerproces, dat verrijkend is en nuttig kan zijn voor toekomstige projecten.
Succes vieren, is ook belangrijk! Als iets geslaagd is, is het veel leuker wanneer je dit kunt delen met anderen. Het gevoel van voldoening en trots wordt versterkt wanneer je het kunt delen met de mensen met wie je hebt samengewerkt.
Kortom, samen een buurtactiviteit organiseren is niet alleen efficiënter en gemakkelijker, maar ook veel leuker! Het versterkt gemeenschapsbanden en zorgt voor een rijke uitwisseling van ideeën en vaardigheden. Dus, de volgende keer dat je een buurtactiviteit plant, doe het samen en ervaar de vreugde van samenwerking!
De wandelexposities startten bij Ondertussen en werden na een uur wandelen afgesloten in Huis van de Wijk Horizon met koffie, thee en taart van de ‘High Tea Zoet’-groep en van Isam Nadaf, chef-kok van buurtrestaurant Hembrug en Zaandammer, dat ook in de Horizon zit, op de begane grond.
Wanneer gaat u op ontdekkingstocht? Maak een afspraak met buurtwerker Marieke in de Horizon.
U kunt hier bijvoorbeeld zelf kunst maken en ontdekken wat er nog meer te beleven is!
Tot gauw!
Ontdekkingsreizen
Hoe heerlijk is het om verrast te worden, bijvoorbeeld als je op reis bent. En deze reizen vonden en vinden ook plaats in onze eigen stad Amsterdam. Reizen is mijn hobby – in de breedste zin van het woord – en sommige van deze reizen zijn mij sterk bijgebleven. Daarom wil ik graag vertellen over reizen, die in Westerpark plaatsvonden. Amsterdammers gingen ‘oeHals toerist in eigen stad’ op ontdekkingstocht in oude en nieuwe stadsbuurten tijdens unieke wandelexposities. Deze vonden plaats in de Spaarndammerbuurt en Houthavens. Kunstenares Femke Melief Janssen nam de deelnemers mee langs haar kunst achter de ramen van woonhuizen. Wauw!
Als bewoner van de Spaarndammerbuurt zag Femke Melief Janssen de aangrenzende Houthaven veranderen in een grootstedelijke woonwijk. Zij observeerde wat het effect is van de komst van dit nieuwe stadsgebied op de aangrenzende oude buurten en op de bewoners. Iedereen reageert op zijn eigen manier op deze vernieuwing. Contact met nieuwe en oude bewoners inspireerde Femke tot het maken van een serie inkttekeningen. Bewoners stelden hun ramen beschikbaar om die tekeningen te exposeren. Door met Femke zelf mee te wandelen langs de ramen konden bewoners kennismaken met haar kunstwerken, met de nieuwe Houthavens en tegelijkertijd buurtgenoten ontmoeten.
De wandelexposities startten bij Ondertussen en werden na een uur wandelen afgesloten in Huis van de Wijk Horizon met koffie, thee en taart van de ‘High Tea Zoet’-groep en van Isam Nadaf, chef-kok van buurtrestaurant Hembrug en Zaandammer, dat ook in de Horizon zit, op de begane grond.
Wanneer gaat u op ontdekkingstocht? Maak een afspraak met buurtwerker Marieke in de Horizon.
U kunt hier bijvoorbeeld zelf kunst maken en ontdekken wat er nog meer te beleven is!
Tot gauw!
Daarom ben ik buurtwerker…
Vandaag ben ik begonnen in mijn nieuwe baan. Waarom ik heb gekozen om te werken in het buurtwerk? Simpel antwoord is, dat hier mijn passie ligt. Dus dat is één van de belangrijkste redenen. Want ik doe niks liever dan mensen te laten voelen, dat ze erbij horen en iets kunnen betekenen voor een ander. Hier ben ik achter gekomen door mijn opleiding Social Work, die ik net heb afgerond. Daarnaast is een grote passie en drijfveer het Senioren Café, dat mijn vrijwilligerswerk is.
Het Senioren Café heb ik opgericht met twee andere mensen en het bestaat inmiddels al zeven jaar. Het is een ontmoetingsplek voor ouderen in mijn buurt. Hier krijgen ze lekker een kopje koffie en een koekje en daarna doen we een activiteit. De activiteiten zijn heel verschillend. Zo organiseren we lezingen, we bewegen, er zijn culturele activiteiten en uitstapjes. Ons doel is om de eenzaamheid van de bezoekers te verminderen en te zorgen, dat ze zo zelfstandig mogelijk thuis kunnen blijven wonen.
Tijdens het Senioren Café ben ik erachter gekomen, dat het mijn passie is om mensen te helpen. Zo blijft het voor mij altijd een mooi moment als de bezoekers genieten van een activiteit, die jij hebt georganiseerd. Bijvoorbeeld als iedereen meezingt met een lied en je de mensen ziet glimlachen. Dat raakt mij steeds weer, omdat de bezoekers dan zo blij zijn. Ik denk dan altijd, dit is waarom ik het doe, die glimlach.
Omdat ik het zo leuk vond (en nog steeds vind) bij het Senioren Café, wilde ik heel graag in het buurtwerk gaan werken. Daarom heb ik er toen voor gekozen om de opleiding Social Work te gaan doen. Binnen die opleiding heb ik het profiel ‘Welzijn en Samenleving’ gedaan. Ik verheug me erop om met net zoveel plezier als voor het Senioren Café ook in de Koperen Knoop te werken als nieuwe buurtwerker van team Westerpark.
Buurtwerk Westerpark vertelt... 