Leander Haaitsma
Blij met de Horizon!
In deze blog geef ik graag het woord aan Damiaan van Fietsmaatjes 😊
Blij met de Horizon!
Fietsmaatjes Amsterdam Westerpark kreeg twee jaar geleden een duofiets van Combiwel. De fiets werd voor die tijd te weinig gebruikt en Fietsmaatjes beloofde om vrijwilligers te regelen, die met buurtgenoten konden fietsen. Dat is gelukt, en hóe!
De stichting heeft inmiddels 100 vrijwilligers en ‘gasten’ die meefietsen. En het wagenpark is uitgebreid met twee extra elektrische duofietsen, dankzij een succesvolle fondsenwerving. Twee van de fietsen staan gestald bij Huis van de Wijk Horizon, waar je nu geregeld een fietsmaatje ziet aankomen! En ook zo leuk: in juni was Fietsmaatjes het goede doel van de wijkmarkt van Kesbeke, een bekend Amsterdams tafelzuurmerk.
Het project loopt zo goed, dat er nu een wachtlijst is voor buurtgenoten die mee willen fietsen. Kom je helpen als fietsmaatje, zodat meer buurtgenoten kunnen meefietsen? Ook nieuwe bestuursleden zijn welkom, want de pioniers hebben een gezonde stichting neergezet en willen het stokje nu overdragen. Kijk op fietsmaatjesamsterdam.nl.
Nooit zomaar aanraken!
Op 30 januari 2026 kwamen we met een groep vrouwen in de Horizon samen om te praten over geweld tegen vrouwen. Om ons bewustzijn te vergroten, te leren van elkaar en ons met elkaar te verbinden. We spraken over dit beladen onderwerp aan de hand van de piramide van gendergeweld van Emancipator (https://emancipator.nl/project/white-ribbon/).
Deze piramide laat zien hoe het systeem werkt, waarin gendergeweld bestaat. Dit geweld staat namelijk niet op zichzelf. Het kan alleen bestaan in een omgeving waar mensen vinden, dat het wel meevalt met seksisme, genderongelijkheid en geweld. Ze vinden dat het erbij hoort, normaal is en lokken het zelfs uit.
De trekker van de vrouwengroep, een bewoner uit de Spaarndammerbuurt, schrijft er dit over:
“Het was een ingrijpende en interessante voorlichting. In het begin kwamen we er niet uit. Dat uitdagende kleding mannen lokt, dat vonden wij. Maar toen we erbij stilstonden, begrepen we het beter, dat je je mag kleden hoe je wilt. Uitdagend of niet, niemand mag je aanraken. Veel meiden, jonge meiden, dragen soms kleding wat blote stukjes heeft of zo. En dat ze soms aangerand kunnen worden. De regel is: uitdagende kleding of niet, raak niemand aan. Vooral als ze ook stop zeggen. Dan moet je stoppen. We hebben ook het stopteken geleerd. En geen mening over iemands kledingstijl hebben. Bij sommige vrouwen zijn er zelfs gevoelens naar boven gekomen van wat ze als kind hebben meegemaakt. Ze zijn bijvoorbeeld zomaar aangeraakt of gelokt met iets lekkers. Heb geen oordeel over iemands stijl of leven. Niemand mag ongewild aangeraakt worden. Iedereen moet dit beseffen. En vooral, geef het met de opvoeding door naar zonen, dat een vrouw – hoe ze ook is – gewaardeerd en gerespecteerd moet worden. Was een wijze les.”
Het mannengesprek
In gesprek over de rol van mannen bij grensoverschrijdend gedrag
2 december vorig jaar was ik bij Het Mannengesprek dat plaatsvond in STRAAT Museum, namens het Centrum Seksueel Geweld en Gemeente Amsterdam. Deze avond werd mede georganiseerd in het kader van Orange the World, de wereldwijde campagne tegen geweld tegen vrouwen.
Het was hoopvol om te zien, dat zoveel mannen bij elkaar kwamen om stil te staan bij wat hun rol is in de veiligheid van vrouwen en meisjes in Amsterdam. Er waren veel mensen uit alle windrichtingen en er waren diverse maatschappelijke organisaties aanwezig. Er was een gemeenschappelijke verantwoordelijkheid voelbaar. Zoals wethouder Scholtes verwoordde: “Geweld tegen vrouwen is geen vrouwenprobleem.” Het is iets waar we als mannen en als samenleving samen verantwoordelijkheid voor dragen.
Er werd een korte afstudeerfilm getoond van Hugo Wolff en Sem de Muinck. Iedereen heeft weleens een verhaal gehoord over seksueel grensoverschrijdend gedrag, maar vaak voelt het als iets dat ver van je afstaat, iets dat jou of je omgeving nooit zou overkomen. Door in deze film het verhaal vanuit het perspectief van de vriendengroep te vertellen, worden mannen aangesproken en wordt hen een spiegel voorgehouden. Een van de beste vrienden wordt ineens verdachte in een verkrachtingszaak en er onstaat onrust in de vriendengroep. Ik hoop echt dat de film, waarin peer pressure en maatschappelijke druk op jongens om stoer te zijn duidelijk naar voren komt, vertoond gaat worden op alle scholen in Nederland. Hij is erg leerzaam voor de jonge generatie en draagt een belangrijke boodschap over consent, pas bij een duidelijk “ja” is er wederzijdse instemming voor seksueel contact.
Ook de bijdrages van Davey Turnhout en MenAsWell over mannen als slachtoffer van (seksueel) geweld maakten veel indruk. AT5 was ook aanwezig en maakte een fijne reportage:
Het is belangrijk dat er structureel aandacht blijft voor thema’s als (seksueel) geweld, het aangeven en respecteren van grenzen en het respectvol met elkaar omgaan. Deze bijeenkomst was zeer waardevol en het geeft mij de hoop dat dit beladen gesprek steeds vaker gevoerd gaat worden, ook in ons werkveld.
Een krappe beurs in de buurt
Midden oktober ging ik naar Podium Mozaïek, een plek waar ik erg van hou en waar ik iedere keer blij van word. Samen met mijn collega was ik aanwezig bij de buurtbijeenkomst Een krappe beurs in de buurt, een avond voor en door de buurt met het stadsdeel, externe organisaties en Amsterdammers. We gingen met elkaar in gesprek, er was ruimte om ervaringen te delen en vragen te stellen.
Jamila Tahiri, directeur van stadsdeel West, begeleidde de avond en sprak zich uit: ”Deze avond bevestigt, dat we het samen doen, als stadsdeel West en bewoners van dit mooie stadsdeel. Samen werken we aan het verminderen van armoede in het stadsdeel. En dan is het belangrijk om verhalen uit de buurt goed te horen, zoals we op deze avond deden.”
Het was een waardevolle avond met open gesprekken en persoonlijke verhalen van Amsterdammers. Sommige verhalen waren schrijnend. Belangrijk was de stem van Milio van de Kamp, socioloog en werkzaam als universitair docent aan de UvA. Hij groeide op in armoede in de Staatsliedenbuurt en wist zich hieruit te ontworstelen. Milio vertelt ons, dat sleutelfiguren in de wijk van groot belang zijn. Hij was zelf nooit uit de generatiearmoede gekomen zonder zo’n belangrijke sleutelfiguur. Om het hoofd boven water te kunnen houden met de verbindende activiteiten waar deze actieve Amsterdammers zich voor inzetten, moeten de wegen minder lastig worden gemaakt. Er moet meer gekeken worden naar een toegankelijker, structurele vorm van subsidie.
Het stadsdeel wil dat deze bijeenkomst het begin is van een langdurige en open dialoog. Samen met bewoners wil zij blijven werken aan meer bestaanszekerheid in de buurt en initiatieven die écht helpen.
Een belangrijk signaal. Dus welnu, alle neuzen gericht op een sterkere buurt!
En een tip: lees Milio’s boek ‘Misschien moet je iets lager mikken’!
Ter info
- Project Buurtgerichte Armoede Aanpak: voor én door bewoners, activiteiten die direct effect hebben, zoals inloop, lokaal voedselinitiatief of huisbezoeken.
Andere ideeën, vragen of meedenken? Neem gerust contact op met Tim van Kleef (t.vankleef@amsterdam.nl), Bob de Haas (b.dehaas@amsterdam.nl), David Sondorp (d.j.sondorp@amsterdam.nl). - Buurtteam: voor vragen over geld, wonen, gezondheid, werk of ontmoeten.
contact met Buurtteams. - Buurtwerk: verbindt bewoners, vrijwilligers en professionals, ondersteunt initiatieven in jouw wijk, waar je iets kunt betekenen of voor anderen kunt doen.
West – Home West Combiwel Buurtwerk Amsterdam. - Voorlichting aan een groep over minimaregelingen: Flying Squad geeft gratis voorlichting over regelingen van de gemeente voor Amsterdammers met weinig geld. Contactpersoon: Linn Beulen (l.beulen@amsterdam.nl).
Duurzame toekomst
De herfst kondigt zich aan en de dagen worden korter. Begin september begon voor Combiwel fantastisch, al zeg ik het zelf. Ik zit in de Horizon en zie letterlijk en figuurlijk een zonnetje opkomen aan de horizon. Er is namelijk geweldig nieuws voor iedereen in zorg en welzijn! 🌿
Ons pensioenfonds PFZW zet een grote stap richting een duurzame toekomst. Een veel kleiner deel van ons pensioengeld gaat nog naar vervuilende bedrijven. In plaats daarvan kiest het fonds bewust voor ondernemingen die actief bijdragen aan natuur, mens en klimaat. Dat betekent: afscheid van duizenden bedrijven die niet passen in een toekomstbestendige wereld!
Een uitzicht naar een toekomst waarin zorg, duurzaamheid en rechtvaardigheid samenkomen. Precies de toekomst waar Combiwel Buurtwerk voor staat: een 100% sociale en energierijke buurt. ✨
Heb ik je geprikkeld? Dan is hier een oproep: word vandaag nog lid van Milieudefensie!
https://milieudefensie.nl/actie/lidworden
“We kunnen niet wachten tot de grote vervuilers eindelijk in actie komen. De klimaatcrisis loopt nu al uit de hand. Sluit je aan! Vervuilers zijn sterk, met z’n allen zijn wij sterker.”
Cor heeft ons voorgoed verlaten
Cor heeft ons voorgoed verlaten, na bijna 33 jaar in het vak. ☹ Omdat dat om te huilen is, lachten we er maar om.
Cor wil altijd heeeeeeeeeeel graag de controle houden, dus bonden we hem eens echt stevig vast op de stoel, zijn handen in ijzeren handboeien – kindermaat, dus het viel niet mee om die aan te krijgen en aan te houden vooral – en een blinddoek om. Hij lachte wel, maar zijn lichaam rilde. We trokken het touw nog even wat steviger aan. Koud zweet brak uit en de lach werd een verbeten grijns.
Nu mochten alle genodigden, die Cor graag kwamen uitzwaaien, tot overmaat van ramp boodschappen voor de toekomst op heel zijn lichaam plakken. We lazen verschillende ontroerende teksten, die werden meegegeven aan Cor.
Inspirerend dat je je hart volgt. Laat die controle maar los! Blijf avontuurlijk! Veel geluk & gelul!
Midden juli gaat Cor lopen, lopen, lopen, helemaal vanuit huis naar Rome.
Blijf op je pad naar happiness! Sta soms ook even stil….
En eenmaal aangekomen aldaar: When in Rome, act like the Romans!
Lieve, inspirerende, vakkundige, creatieve, humoristische, maar ook eigenwijze collega, uit fijnhout gesneden, oh ik ga je missen!
Ode..!
Wanneer verbinding begint bij de eerste blik,
bij binnenkomst in de Horizon, gelijk een klik.
Achter de balie, een sprankelende verschijning,
de jurken, de kleuren, een en al verfijning.
In de chaos van het alledaagse is ze de rust,
een warme, volle stem die altijd sust.
Een symfonie van kleuren, in elke lach,
een palet van warmte om te beginnen met de dag.
Ze omarmt de bewoner als een kunstenaar zijn doek,
de armen wijd open, een echte moederkloek.
Met liefdevolle penseelstreken, kleurt ze de dag,
nooit chagrijnig en een en al lach.
Ze beweegt zich door de dagen, met een flair die betovert,
elke stap een verhaal, een aanwezigheid die verovert.
Haar uniekheid, een schat, zo zeldzaam en echt,
een bron van inspiratie, zonder oordeel, goed of slecht.
Dus heffen we onze stemmen, een lofzang voor deze vrouw,
een ode aan haar warmte, aan de magie van haar trouw.
Laten we dansen op de werkvloer, op alles wat komt,
de Horizon, niet vlak en grijs, maar kleurrijk en rond!
Mello Yello..! 😉
Met het gele doekje om onze pols geknoopt lekker rustig achteroverzitten. We bedachten een zeer pakkende slogan – vonden we zelf, ha ha – om onze zorgeloze spirit uit te dragen: “Mello Yello! If you sweat, you’re not our Fello!” Wij gaan niet rennen, wij gaan niet zweten, wij gaan niet stressen, wij gaan niet strijden. Hooguit voor de titel ‘meest relaxte lui uit West’.
Voor en na deze dag kan ik mij niets anders herinneren dan dikke wolkendekken en regen. Zelfs zo erg dat ik fantaseer dat het herfst is. Soms valt het opeens mee. “Zachte herfst!”, grap ik dan, dat helpt. Maar deze dag schijnt de zon! Dus kleding wordt afgeworpen en daar gaan we!
Al in de eerste ronde voel ik het irritant kriebelen in mijn buik, ik wil toch best wel een klein beetje winnen. We worden ook steeds luidruchtiger en ik voel, en zie ook bij anderen in ons ‘Chill Team’, zweet parelen op het voorhoofd. Als vier keer tegen de lat niet wordt meegerekend, ben ik gewoonweg verontwaardigd en moet ik mij inhouden om niet keihard ertegenin te gaan.
Bij ‘de-gekleurde-balletjes-in-de-vakjes-van-het-houten-labyrint-leiden’ houd ik het niet meer en alsof mijn leven ervan afhangt, trek ik aan twee touwen tegelijk (mag dat eigenlijk wel?). Wanhopige pogingen om te winnen. Laatste worden is chill als je ‘Chill Geel’ bent, maar ik voel, en volgens mij was ik niet de enige uit mijn team haha, toch wel een lichte teleurstelling. Winnen is tóch beter. Áltijd.
Gelukkig kan ik mijn prestatiedrang laten afkoelen met frisse wijn (de zon schijnt zowaar nog steeds!), goed gezelschap en lekker eten. Even achterover leunen…
Oh nee! Ik moet nog stemmen! Snel op de fiets, net op tijd!
En nee, daar winnen we ook al niet. Sterker nog, het is één trieste bende. Als dat ooit maar goedkomt. Een en al verliezers op deze zonnige dag, oh oh oh!
Vrouwenprotest!
Vlak voordat ik de Horizon binnenliep, viel mijn oog op een poster in de vitrine van de Rode Morgen. Er zou een vrouwendemonstratie plaatsvinden op Nationale Vrouwendag 2024. Samen lopen vanaf de Dam naar Buurthuis Lydia in Oud-Zuid. En zo geschiedde! Met een groep strijdlustige vrouwen – en ook mannen – uit de Spaarndammerbuurt gingen we op 8 maart de straat op om de vrouw te bezingen, haar recht te bevechten en haar kracht te vieren. Je zou je kunnen afvragen: waarom? En daarom schreef ik een manifest.
Híerom:
‘Ben je ooit sneller gaan lopen, in een steeg, als je alleen bent? Heb je je jas weleens strakker aangetrokken, terwijl je doet alsof je aan de telefoon bent? Heb je weleens je mond gehouden toen een man je in je bil kneep? Je sleutelbos stevig in je hand vastgehouden als je voorbij een groepje jongens liep? Ben je weleens nagefloten op straat? Onderdrukt door je partner? Heb je uit moeten leggen waarom je partner voor de kinderen zorgt? Het gevoel gekregen, dat je enige recht het aanrecht is? Financieel minder verdiend vanwege je vrouw-zijn? Je plas moeten ophouden in het openbaar? Enzovoort, enzovoort, enzovoort!
Genderonderdrukking past niet bij echte democratie, vrede en gelijkheid. Met dit protest strijden we voor gelijke beloning, bestrijden we (seksueel) geweld tegen vrouwen en ontkrachten we collectieve vrouwenonderdrukking, die van generatie op generatie is doorgegeven.’
Op de Dam kwamen demonstranten uit heel Amsterdam samen. Ik zag een diversiteit aan mensen uit verschillende lagen van de bevolking, uit verschillende windstreken, met verschillende culturen, gender, jong en oud. We riepen, zongen, maakten muziek en dansten. De kracht was overweldigend. Aangekomen bij Buurthuis Lydia konden we niet naar binnen om onze tocht te bezegelen. Onze kracht bleek te groot voor Buurthuis Lydia. Een tegenstrijdige zege, die ik in dit geval graag accepteer. Hopelijk volgend jaar wel de mogelijkheid om in gebundelde krachten af te kunnen sluiten met een knal.
Lopen jullie dan ook mee?
- 1
- 2
- Volgende →
Buurtwerk Westerpark vertelt... 