Riekje van Albada
September! September!
In de zomervakantieperiode is er tijd om op te ruimen. Bij het opschonen van mijn fotoarchief kom ik deze foto tegen van mijn toenmalige manager en mij, met de prachtige bloemen die waren meegebracht ter gelegenheid van de opening van buurtruimte De Nieuwe Reiger.
September 2020 en 2021 waren voor mij bijzondere maanden, want ik opende zowel De Nieuwe Reiger in West (2020) als een jaar later Buurtkamer De Drie Boertjes in Nieuw-West.
De Nieuwe Reiger zat in het gebouw waar ooit Buurthuis De Reiger gevestigd was. Stadsdeel West stelde de ruimte beschikbaar voor de buurt en zo opende ik als buurtwerker samen met de bewoners van de Van Reigersbergenstraat en omgeving deze nieuwe buurtruimte. En wat hebben we daar de afgelopen jaren veel mooie momenten met elkaar beleefd, lief en leed gedeeld en ook prachtige dingen gemaakt.
Bij de opening van De Drie Boertjes (genoemd naar de verzetsheld en het monument ertegenover) sta ik in dezelfde fleurige en keurige blouse, maar dan als buurtbewoner en met heel andere mensen. We blazen nieuw leven in een gemeenschappelijke ruimte van een seniorenwoongroep, die nu open is voor de hele buurt.
Op beide locaties zijn het de bewoners zelf, die voor het grootste deel bepalen welke activiteiten georganiseerd worden, die keuzes maken over de inrichting, de planten water geven en de afwas doen.
Voor mij is het heel leerzaam om enerzijds als buurtbewoner en vrijwilliger en anderzijds als buurtwerker bij deze ruimten betrokken te zijn. Je merkt dan hoe het voelt als er beslissingen worden genomen over ‘jouw’ ruimte. Ook beslissingen waar jij zelf niet achter staat. Een airfryer? Voor snacks? Moet dat nou? Ja, omdat een andere activiteit van een andere vrijwilliger dat heel graag wil. Samen een ruimte gebruiken, betekent geven en nemen, geven en delen. In het begeleiden van de actieve bewoners rond De Nieuwe Reiger heb ik veel geput uit mijn eigen ervaringen als vrijwilliger-met-verantwoordelijkheden bij De Drie Boertjes.
Als buurtwerker ben je natuurlijk altijd zelf ook ergens bewoner en heb je te maken met belangen en meningen van anderen in jouw buurt, die misschien jou hinderen in je woongenot of juist stimuleren om nieuwe paden in te slaan, hobby’s te ontdekken. Hoe vaak ik de afgelopen jaren niet koppelingen heb gelegd tussen mijn verschillende netwerken als professional en als bewoner. ik ben ervan overtuigd dat als mensen hun eigen leefwereld en werkomgeving af en toe met elkaar in contact brengen, dat de som dan meer kan zijn dan de twee delen. Neem het ook eens in overweging!
Verzet je!
Er gebeurt veel in de wereld! Daarom wilde ik graag iets schrijven over verzet.
En toen zag ik Marcia Luytens prachtige poster over verzet en ik had het niet beter kunnen zeggen.
Van Walden* tot Westerparks Pakhuis
Begin maart was ik betrokken bij de feestelijke start van het Steunpunt Collectief Wonen Amsterdam. Ergens voelde het een beetje raar, want in mijn beleving wordt er al heel lang collectief gewoond. Van studentenhuizen tot kraakbolwerken tot idealistische communes, het is allemaal totaal niets nieuws onder de zon. Wat wel nieuw is, is dat beleidsmakers en dienstverleners zoals banken (hypotheekverstrekkers) nu eindelijk ook oog krijgen voor deze woonvormen.
Waarom nu? Nou, omdat het anno 2026 als oplossing wordt gezien voor vrijwel elk probleem waar onze samenleving tegenaan loopt. Van het tegengaan van eenzaamheid tot het oplossen van de wooncrisis, van het verbeteren van inburgering tot het oplossen van het zorginfarct, collectief wonen is in de ogen van velen ineens het wondermiddel bij uitstek.
Toch is ook collectief wonen iets wat niet per definitie bij iedereen past. En daarom is het coöptatierecht het grootste goed wat een woongemeenschap kan hebben. Hierdoor kunnen ze bij vertrek van een medebewoner, zelf personen voordragen als nieuwe huisgenoot. Dit is belangrijk om te zorgen, dat de nieuwe buur ook past binnen de groepscultuur.
Ook in Westerpark zijn verschillende woongebouwen, waarin mensen het ‘bij elkaar betrokken zijn’ hoog in het vaandel hebben staan. En met de stedelijke aandacht voor de Lang Leven Thuisflats komen er nog meer bij.
Sinds enkele jaren is er ook een lichtere variant van ‘met elkaar verbonden leven’, de Voorzorgcirkels. Hierbij deel je niet direct een voordeur of huishouden, maar je staat wel voor elkaar klaar, op basis van wederzijdse behulpzaamheid. Het aloude ‘dorpsgevoel’ in een nieuw jasje. Geen telefooncirkel maar een appgroep. En zoals een deelneemster zegt: “Je hoeft elkaar niet aardig te vinden om elkaar te helpen.”
Kom ik weer terug op een vraag, die ik al eerder stelde: voor wie bent ú een goede buur?
Afscheid
31 Oktober 2025, de dag stond in het teken van afscheid.
Eerst van een zeer geliefde collega, die met pensioen ging. Feest met veel oud-collega’s en mooie herinneringen aan de fijne tijd waarin wij samenwerkten.
Later op de avond het afscheidsfeestje met de actieve mensen achter Buurtruimte De Nieuwe Reiger, het gebouw wordt grootschalig gerenoveerd. En daar werd mooi duidelijk, dat afscheid van het een, het begin van iets anders kan zijn. Want naarmate de avond vorderde en ik meer kleine gesprekjes voerde met iedereen, kwam dát als rode draad heel helder naar voren.
Het houdt niet op, de betrokkenheid bij elkaar, bij een fijnere buurt, een mooiere samenleving. Iedereen bleek alweer plannen te hebben voor de toekomst. Een nieuwe plek om een initiatief onder dak te brengen. Een reis in het vooruitzicht.
We genoten van het lekkers dat de catering had gemaakt en heerlijks wat de overburen waren komen brengen. Als kers op de taart waren er heerlijke bonbons van de bovenburen, als dank voor het fijne ‘samenwonen’.
Waar ik tegen het eind van de lange dag best een beetje tegen opzag, het opruimen na afloop, ging ook dat op z’n Reigers, in een vloek en een zucht met vereende krachten.
“Maandag komen de verhuisdozen”, zei ik. En voorzichtig: “… willen jullie alvast nadenken over wat er mee naar huis moet?”, want van iedereen is er wel een stukje ‘thuis’ in De Nieuwe Reiger terecht gekomen.
“Jazeker, en ik ga alvast achter kranten aan voor de keukenspullen.”
“Jawel, maar eh… ik had het eigenlijk voor híer gekocht.”
“Zeker, maar we kunnen pas tweede helft van november over, is dat erg?”
En, licht vermanend: “Heb je wel opslagruimte voor de rode kast geregeld?”
Ja dat heb ik. 😉 Alles komt goed.
En dan ’s avonds na thuiskomst lees ik, dat ons grote voorbeeld in opbouwwerkland, Spaarndammerbuurter Ton Heijdra is overleden. Definitief afscheid…
Hoera, herfst!
Naast de regenbuien best een mooie tijd altijd. Pompoenen knallen de schappen uit, appels zijn rijp voor de oogst en er zit een lekker knispertje in de lucht ’s ochtends, waardoor je meteen goed wakker bent als je je neus buiten de deur steekt.
Minder vrolijk word ik van de korter wordende dagen, opstaan in het donker en thuiskomen in het donker… Fietspaden die glad zijn van de gevallen blaadjes, zeker in combinatie met regenbuien. Verblindende koplampen op fietsen en auto’s. Hoe lang gaat het lukken om de overstap naar het OV uit te stellen?
Bij De Nieuwe Reiger (DNR) luidt de herfst ook een voorlopig afscheid in van ons prachtige, karakteristieke maar ook wat bouwvallige gebouw. Heel 2026 zal daar grootschalig en grondig gerenoveerd worden. Na het Buurtfeest met Burendag lopen de activiteiten door, tot eind oktober nog in DNR en daarna op verschillende locaties in de buurt. Als het zover is, zal alle informatie duidelijk op de website staan.
Best raar om in een seizoen waarin, in de ideale situatie, de voorraadkast gevuld, dekbedden opgeklopt en de kachel weer eens aangestoken wordt, om dan bezig te zijn met opruimen, weggooien, inpakken en afscheid nemen van het vertrouwde. In plaats van knus cocoonen ter voorbereiding op de winter, moeten wij juist huis en haard verlaten en ergens anders onderdak vinden. Wat erg helpt, is het warme welkom dat verschillende buren ons aanbieden om de periode te overbruggen waarin we onze vertrouwde buurtruimte tijdelijk moeten missen. Wat maar weer eens onderstreept hoe belangrijk goede buren zijn.
Een goede buur moet je niet alleen hebben, die moet je ook zelf zijn. Voor mij is een goede buur iemand die alvast even aanklopt met dat pakje dat bezorgd werd, omdat ie zelf straks een paar dagen niet thuis is. Die het geen probleem vindt om een reservesleutel in bewaring te houden. Die extra stoelen meebrengt naar dat drukke feestje… Voor wie ben jij die goede buur?
Free to be me!
… staat er op een kleurige poster op de deur van Buurtruimte De Nieuwe Reiger. Vrij om jezelf te zijn. Dat zit toch wel in het DNA van de stad Amsterdam. Maar Erasmus leerde ons al, dat de een z’n vrijheid niet ten koste mag gaan van de ander.
“Je kunt vrijheid niet opeisen. Vrijheid is alleen mogelijk als je de ander vrijheid gunt.”
In het Westen beschouwen wij hoe een samenleving met zijn zwakkeren omgaat als graadmeter voor de mate van beschaving. Daarbij moeten we helaas constateren dat ons land op de internationale lijstjes op veel vlakken aan een stille gang naar beneden is begonnen.
Terug naar Amsterdam. Overal in de stad vind je sporen van onze stadgenoten, die hebben gestreden en geleden, waardoor wij, hier, nu in vrijheid kunnen leven. Van bruggen vernoemd naar verzetshelden uit de Tweede Wereldoorlog tot parken en monumenten ter herinnering aan hen, die door de eeuwen heen van verre hierheen vluchtten om hun leven zeker te stellen en die een grote bijdrage leverden aan de vorming van onze stad.
In Westerpark is bijzonder, dat veel mensen zich daar nog echt om vrijheid bekommeren, vrijheid van henzelf en van anderen. Van de indrukwekkende jaarlijkse dodenherdenking op het Zaanhof tot de buurtbewoners die zich inzetten om vluchtelingen welkom te heten, van de vrije kunstenaarsgeesten die ons telkens verrassen met onverwachte in- en vergezichten tot de vrijwilligers die overal en nergens onbaatzuchtig hand- en spandiensten verlenen, zodat een ander zijn of haar zelfstandigheid wat langer kan vasthouden… Ik durf te stellen dat de bevolking van Westerpark zich dagelijks inzet voor de vrijheid. Om haar te koesteren, te beschermen en te delen.
Eigenlijk is het ook niet echt ingewikkeld. Wat u niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet. Dat vat goed samen hoe we op een beschaafde manier met elkaar in vrijheid kunnen leven. Mee eens?
Omgekukeld…
(deze buurtwerker spreekt uit ervaring)
Vallen. Denk niet dat het alleen buiten gebeurt, bij opgebroken wegdek of zware ijzel. Onderzoek heeft aangetoond dat juist thuis, waar we ons veilig voelen, er vaak mensen vallen. Thuis zijn veel dingen die een val kunnen veroorzaken, zoals gladde vloeren, losse tapijten of trappen zonder leuningen. Ouderen en mensen met een beperking lopen een groter risico om ernstig gewond te raken als ze vallen. Maar ook mensen die teveel tegelijk willen doen en met hun handen vol en gehaast zich bewegen.
Vallen kan leiden tot verschillende soorten letsel, variërend van blauwe plekken en verstuikingen tot ernstige verwondingen zoals gebroken botten of hoofdletsel. Niet iedereen herstelt even snel of volledig.
Een val kan ook invloed hebben op hoe iemand zich voelt. Angst om opnieuw te vallen kan ervoor zorgen, dat iemand minder actief wordt en minder sociale contacten overhoudt. Bijvoorbeeld doordat ze niet meer durven te fietsen of op straat durven te lopen. Hierdoor kunnen ze zich eenzaam of verdrietig gaan voelen.
Hoe kun je dergelijke ongelukken nou voorkomen? Door je huis veiliger te maken, zoals losliggende snoeren verwijderen, zorgen voor goede verlichting en installeren van handgrepen in de badkamer, kun je het risico op vallen verminderen. Ook regelmatig bewegen en misschien zelfs een training volgen gericht op de kracht in de benen behouden, scheelt allemaal in het risico op vallen. Die trainingen zijn gelukkig in de Huizen van de Buurt en verschillende Buurtkamers in West te volgen, dus altijd eentje in de buurt. Doen!
Van saaie straathoek naar prachtige mozaïekkunst bij De Nieuwe Reiger…
Afbeelding Geplaatst op Geupdate op
Ah, nieuwsbrieven..!
Ah, nieuwsbrieven! Die digitale liefdesbriefjes van mijn favoriete organisaties. Ik open mijn inbox en daar zijn ze: een overvloed aan leuke activiteiten, spannende titels en goedgekozen afbeeldingen. Eerste gedachte: “Wat leuk! Ik ben straks weer helemaal op de hoogte!” En alsof ik Dagobert Duck ben die een schatkist opent, duik ik erin.
In de loop der jaren heb ik veel verschillende nieuwsbriefabonnementen verzameld. Werkgerelateerd, altijd fijn, veel informatie waar ik wat aan heb en uitnodigingen voor interessante bijeenkomsten. Mijn inbox lijkt wel een rommelmarkt. Tig nieuwsbrieven van leuke organisaties over de nieuwste ontwikkelingen op werkgebied, wekelijkse berichtgeving vanuit de gemeente over WMO, West, Verkeer… en ook nog een paar ongeopende berichten, de digitale versie van de vergeten groenten in mijn koelkast. Oh ja, over (vergeten) groenten krijg ik óók een wekelijkse nieuwsbrief. Dat is een verhaal voor een andere keer.
De vraag rijst: “Is het normaal dat ik meer tijd besteed aan het beheren van mijn inbox dan aan het lezen van de inhoud?” Nooit genoeg tijd om alles te lezen of overal naartoe te gaan! En daar zit m dan gelijk de pijn: de gevreesde information-overload. Na een fijne training over het selectief omgaan met beperkte tijd, gaan nieuwsbrieven dus linea recta naar een postbakje Nieuwsbrieven, waar ze alleen gelezen worden als alle andere mails zijn weggewerkt.
Fijn, zo? Ja en nee. Ik ben iemand die geniet van het verzamelen en delen van kennis en informatie. Dus ik mis het wel, dat halve uurtje bladeren, doorklikken en doorsturen aan het begin van de dag (net als de krant lezen met een kopje koffie). Maar minder FOMO is wel fijn.
Gaan álle nieuwsbrieven ongelezen op de digitale ‘Ooit-stapel’? Tuurlijk niet! Het filter kent de nieuwe niet. Dus, lieve lezer, behoor jij tot de (on)gelukkigen die ik regelmatig trakteer op een digitaal knipseltje uit mijn eigen inbox? Laat het me weten als het teveel is!
Tijd voor een nieuwe hobby..!
Nieuwe hobby’s ontdekken, is een geweldige manier om je leven te verrijken. Het kan een bron van plezier en zelfontdekking zijn en je helpen om nieuwe vaardigheden en talenten te ontwikkelen. Daarom organiseren we in onze Huizen van de Wijk samen met de buurt zoveel mogelijk activiteiten.
Het kan soms spannend zijn om iets nieuws te proberen en te zien hoever je kunt komen. Het geeft je ook de kans om je comfortzone te verlaten en te groeien als persoon. Heb je hier steun bij nodig? Dat kan bij Welzijn op Recept, samen met een coach op zoek naar een activiteit die bij jou past.
Nieuwe hobby’s ontdekken, is een geweldige manier om nieuwe mensen te ontmoeten en nieuwe vriendschappen te sluiten. Of je nu lid wordt van een sportvereniging, een creatieve workshop volgt, meegaat met een natuurexcursie of deelneemt aan een buurtfeest, het kan een geweldige manier zijn om gelijkgestemde buren te ontmoeten en nieuwe contacten te leggen.
Nieuwe hobby’s kunnen ook een goede manier zijn om stress te verlichten en je geest te ontspannen. Of het nu gaat om schilderen, wandelen, yoga of koken, het kan je helpen om te ontspannen na een periode vol stress.
Tot slot, nieuwe hobby’s ontdekken, kan een gevoel geven van voldoening en prestatie. Wanneer je iets nieuws leert of een vaardigheid onder de knie krijgt, geeft dat een gevoel van trots en zelfvertrouwen. Het kan je ook inspireren en motiveren om jezelf verder te ontwikkelen.
Kortom, nieuwe hobby’s ontdekken, is een geweldige manier om jezelf uit te dagen, nieuwe mensen te ontmoeten, te ontspannen en plezier te hebben. Dus waar wacht je nog op? Ga op ontdekkingstocht, vind die hobby die je leven nog leuker maakt! Pak het rooster van de Huizen van de Wijk erbij en waag die stap! Want het aanbod is, net zoals de Huizen en bezoekers zelf, lekker divers.
- 1
- 2
- Volgende →
Buurtwerk Westerpark vertelt... 