Spaarndammerbuurt
Mijn laatste dag in de Spaarndammerbuurt
Een jaar buurtwerk, een jaar in de Horizon. Het ging met ups en downs en vaak heb ik mezelf afgevraagd: zit ik wel op de goede plek? Mijn communicatie met collega’s liep stroef en ik voelde me soms erg alleen in het werk. Maar ik bleef erin geloven, dat buurtwerk en ik twee dingen zijn die goed met elkaar samengaan. Dus ik hield vol.
En toen kwam de vacature voorbij: buurtwerker in Oud-West. Ik kende het team en de locatie en het leek me een mooie kans om te ervaren: gaan buurtwerk en ik inderdaad goed samen als ik de omgeving verander? Dus ik maakte de overstap en sinds begin mei ben ik buurtwerker in Oud-West.
In de Spaarndammerbuurt was er op 9 mei een Lentefeest, georganiseerd met verschillende organisaties en buurtbewoners uit de Spaarndammerbuurt. Ik hielp daaraan mee en dacht: wat een mooie dag om als laatste werkdag in de buurt te hebben. Dus ik zag het ook een beetje als mijn afscheidsfeestje. Het was een zonnige dag en er waren veel mensen. Er was muziek en er werd gedanst en ik zag veel blije gezichten. En op die dag, daar op het plein, bekroop me toch even het gevoel: waarom ga ik weg uit deze buurt?
Die vraag stel ik mezelf nog steeds. Ik weet waarom ik mijn keuze heb gemaakt zoals ik die heb gemaakt, maar tegelijkertijd is de Spaarndammerbuurt een bijzondere buurt met fantastische buurtbewoners en een hechte gemeenschap. Mensen komen voor elkaar op en werken samen. En zelfs als er even een akkefietje ontstaat tussen een paar mensen, lost het zich weer op met andere buurtbewoners erbij. Prachtig om te zien hoe dat ook tijdens het Lentefeest gebeurde. Samen werd er een hele mooie dag neergezet en dat is allemaal te danken aan de inzet van deze fantastische mensen in de buurt. Ik ga ze missen.
Jarig zijn
Jarig zijn. Hoe doet iedereen dat toch? Deze herfst is het weer zover, ik word weer een jaartje ouder. 34. Geen bijzondere mijlpaal, maar gewoon weer een stapje verder op de tijdlijn van het leven. En toch twijfel ik elk jaar opnieuw of ik het wel wil vieren. Iets organiseren rondom mijzelf voelt altijd zo ongemakkelijk. De aandacht, de cadeautjes, het zingen van “lang zal ze leven” – het is niet helemaal mijn ding. Ik vier liever het leven van anderen. Een ander in het zonnetje zetten, voelt voor mij veel natuurlijker.
Maar hier in de Spaarndammerbuurt wordt wél een groots verjaarsfeest gepland, want een van de bewoners wordt binnenkort 80 jaar! En dan moet ik toch toegeven: als ik zie hoe deze buurtgenoot zijn verjaardag omarmt, voel ik bewondering. Hij viert niet alleen zijn leeftijd (want wat een mijlpaal!) maar ook het samenzijn met zijn vrienden in de buurt en het geluk van nog steeds midden in het leven te staan. Deze winter worden daarom allerlei mensen uit de buurt uitgenodigd en het beloofd een groots feest te worden.
En tijdens mijn bewondering vraag ik mezelf af: misschien kan ik daar wel iets van leren, van het omarmen van mijn verjaardag. Dat jarig zijn niet draait om jezelf, maar om dankbaar te zijn voor alles wat er is en dat te delen met anderen. Dus wie weet… dit jaar misschien toch een klein feestje. Niet groots, maar een moment met dierbaren om me heen. Want ouder worden, hoe ongemakkelijk het soms ook voelt, is eigenlijk iets heel moois om te vieren. Dus wie weet…
Buurtwerk Westerpark vertelt... 