Herinneringen

Wat ons bijblijft 

Geplaatst op

Laatst gaven twee collega’s een presentatie over dementie. Ze stelden onder andere een paar simpele vragen: wat betekent dementie voor jou? En wat is jouw mooiste herinnering? In de ruimte ontstond iets bijzonders. Collega’s deelden mooie persoonlijke momenten van kleine, alledaagse herinneringen tot grote gebeurtenissen. Er werd gelachen en ook stil geluisterd. 

Wat me vooral bijbleef, is dat mensen met dementie vaak juist die oudere herinneringen nog goed kunnen oproepen. Verhalen van vroeger blijven langer bewaard dan gebeurtenissen van korter geleden. Dat besef gaf de gedeelde verhalen ineens extra waarde. Het zijn niet zomaar herinneringen, het zijn stukjes identiteit die blijven bestaan, zelfs als andere dingen vervagen. 

Binnen ons team voelde het veilig om dit te delen, zonder oordeel. Dat maakte het moment sterk. Het liet zien hoe belangrijk het is om niet alleen te kijken naar wat iemand verliest, maar juist naar wat er nog is en hoe we daar samen betekenis aan kunnen geven. 

Misschien is dat ook wel de kern: herinneringen verbinden ons. Ze maken ons tot wie we zijn en geven houvast, ook als dingen veranderen. 

Wat is jouw mooiste herinnering? 

Dit bericht was geplaatst in Rhonda van de Geer en getagd als , , .

Smaken van Gevouwen Herinnering

Geplaatst op Geupdate op

 verhalen van Chinese senioren in Nederland. 

Ik heb de schrijfworkshop Ontvouw Familieherinneringen gevolgd onder begeleiding van schrijver en spoken word artiest Lin An Pho. Ik merkte hoe krachtig woorden kunnen zijn, ze wekken herinneringen tot leven, brengen soms een glimlach, soms tranen en verbinden mensen door gedeelde ervaringen.   

De workshop was een onderdeel van het project Smaken van Gevouwen Herinnering – Verhalen van Chinese senioren in Nederland. In dit project delen Chinese ouderen hun eerste stappen in Nederland, hun uitdagingen en herinneringen die hen hebben gevormd. Ze delen hun verhalen en laten zien hoe migratie levens kan beïnvloeden en ook hoe herinneringen helen, verbinden en kracht geven. 
De verhalen werden verteld in de vorm van een theatervoorstelling en ik mocht daar getuige van zijn. Voor mij persoonlijk is het een en al herkenning en erkenning voor de Chinese ouderen, die zich aan het begin van de 20e eeuw in Nederland hebben gevestigd. Honderdduizenden Chinezen zijn hen hierna gevolgd. Na een eeuw van stereotiepe beeldvorming nemen de Chinese senioren nu de regie op hun eigen verhalen. 
Het is bijzonder dat deze onzichtbare generatie Chinese ouderen hun persoonlijke verhalen delen met het publiek, want in de Chinese cultuur is spreken zilver, zwijgen goud. In veel situaties is het beter om niets te zeggen dan om te spreken. 

De voorstelling is een initiatief van Stichting Tien Yan Nederland en wordt ondersteund door gemeente Amsterdam, 750 jaar Amsterdam, Lang Leve de Kunst, Cordaan en de OBA. Stichting Tien Yan Nederland zet zich in voor Chinese ouderen. Migranten, nakomelingen van migranten, kwetsbare mensen en ouderen kunnen bij de stichting hun talenten ontwikkelen om te gebruiken in de maatschappij en elkaar te helpen. 

Fotograaf Mathilde Nai maakte een prachtige fotoserie van de Chinese ouderen uit de voorstelling.  
Wie de foto’s bekijkt wordt verrast en ontroerd door hun verhalen. 
(Foto-expositie tot en met november 2025, OBA Oosterdok, 3e etage). 

Dit bericht was geplaatst in Mary Yau en getagd als , , .