Wat ons bijblijft
Laatst gaven twee collega’s een presentatie over dementie. Ze stelden onder andere een paar simpele vragen: wat betekent dementie voor jou? En wat is jouw mooiste herinnering? In de ruimte ontstond iets bijzonders. Collega’s deelden mooie persoonlijke momenten van kleine, alledaagse herinneringen tot grote gebeurtenissen. Er werd gelachen en ook stil geluisterd.
Wat me vooral bijbleef, is dat mensen met dementie vaak juist die oudere herinneringen nog goed kunnen oproepen. Verhalen van vroeger blijven langer bewaard dan gebeurtenissen van korter geleden. Dat besef gaf de gedeelde verhalen ineens extra waarde. Het zijn niet zomaar herinneringen, het zijn stukjes identiteit die blijven bestaan, zelfs als andere dingen vervagen.
Binnen ons team voelde het veilig om dit te delen, zonder oordeel. Dat maakte het moment sterk. Het liet zien hoe belangrijk het is om niet alleen te kijken naar wat iemand verliest, maar juist naar wat er nog is en hoe we daar samen betekenis aan kunnen geven.
Misschien is dat ook wel de kern: herinneringen verbinden ons. Ze maken ons tot wie we zijn en geven houvast, ook als dingen veranderen.
Wat is jouw mooiste herinnering?
Buurtwerk Westerpark vertelt... 