Een diepe buiging!
Wat een feest was het op die eerste zaterdag in maart, de opening van de vernieuwde begane grond van Huis van de Wijk Koperen Knoop!
Het programma pakte echt perfect uit!
Eerst met een bonte stoet met vlaggen, muzikale toeters en bellen en paradijsvogel Nina door de straten om eraan te herinneren: het feestje gaat beginnen! Zoveel mensen openden hun ramen, maakten foto’s en filmpjes en lieten zich zelfs verleiden tot een dansje buiten op het plein.
Daarna de officiële opening bij de nieuwe ingang van de Koperen Knoop…. wat een goed besluit om dat met lokale kanjers te doen! Buurvrouw Nel, buurtwerker Len en vrolijke bloemenman Jantje Boeketje die het lint doorknipte, waarna binnen het feest kon beginnen.
Zo fijn om te merken, dat de nieuwe open ruimte werkt zoals gehoopt. Muziek en voetjes van de vloer met Het Danspaleis in de voormalige Tuinkamer, heerlijke hapjes en soep, de keuken/bar volop in bedrijf en daar omheen meer dan genoeg ruimte om met elkaar te kletsen of stilletjes te genieten van alle reuring.
Zo’n 300 bezoekers zijn na die zaterdag een positieve Koperen-Knoop-ervaring rijker. Wat een fijne ruimte, wat een feestje en wat een toffe groep van bewoners en collega’s, die dit samen voor elkaar gebokst hebben! Voor hen maak ik een diepe buiging!
Drie weken later…
We komen weer samen met iedereen, die heeft meegeholpen met de organisatie van de opening en/of actief is in een van de andere werkgroepjes van de Koperen Knoop. Verrassing! De tafel is gezellig gedekt en staat vol met lekker eten. Dus eerst samen smikkelen en daarna terugblikken, nagenieten en bedenken wat we bij een volgend evenement allemaal weer precies zo zouden doen en natuurlijk ook een paar dingen die we toch net even anders willen doen.
Het werd weer een fijn overleg met een feestelijk tintje.
Hoe dat voelt? Blij, dankbaar, nederig, trots…
Grote woorden? Klopt, en niets aan gelogen!
Samen in een cirkel
Any man`s death diminishes me, because I am involved in mankind
John Donne
Hoe moet dat nou verder als jij nog wel wil, maar je lijf niet meer kan? Als jij op 3-hoog-achter de laatste blikjes uit je voorraadkast hebt opgepeuzeld, te bescheiden bent om de buren om hulp te vragen, je familie niet tot last wil zijn, de trap niet meer aandurft en als dan niemand je bewust mist? Je moet er niet aan denken, dat het ooit zover komt.
Regelmatig kom ik in het werk situaties tegen, waarbij ik denk: wat ontzettend triest, dat dit is gebeurd. Waarom heeft iemand niet eerder aan de bel getrokken, zelf een stap gezet, de regie in hand gehouden, leren internetshoppen, de buren gegroet, het buurthuis bezocht, iets voor de ander gedaan? Ik weet, dat dit alles moeite kost, niet altijd meer wil, maar toch.
Een goede manier om te zorgen dat je gemist wordt als je zelf niet meer om hulp kunt roepen, is de telefooncirkel. Het werkt heel eenvoudig: een vrijwilliger belt de eerste bewoner, die belt de volgende en zo door en door. Neemt iemand niet op dan schakelt de beller de vrijwilliger in, die contact opneemt met familie of de huisarts. Zo zorg je, dat er sneller alarm wordt geslagen.
Zo’n telefooncirkel wordt bijvoorbeeld georganiseerd vanuit het Buurtteam of Voor Elkaar in West. Buren onderling kunnen natuurlijk ook prima zo’n cirkel opzetten, maar dan is er geen vrijwilliger die te hulp kan schieten, dan moeten de buren zelf politie of ambulance bellen.
Merk jij nou dat je wereld kleiner wordt, dat je minder ver van huis kunt, dat mensen om je heen een voor een wegvallen? Wees dan zo moedig om er zelf op af te stappen. Zorg dat je nieuwe contacten legt, leuke activiteiten blijft doen, goed blijft eten, af en toe stevig lacht. En neem iemand anders mee, die daar ook aan toe is. Onze Huizen van de Wijk, buurtruimtes, buurtkamers, ze zijn allemaal verschillend en zijn er voor iedereen. En klikt het niet bij de ene, dan vast wel bij een andere.
Denk niet: ik heb dat niet nodig, maar denk: met mij gaat het gelukkig nog goed, wat kan ik doen voor een ander?
Wat een opening van Huis van de Wijk Koperen Knoop
Mijn eerste grote taak als locatiegebonden buurtwerker in Huis van de Wijk Koperen Knoop was de opening op zaterdag 2 maart. Mijn taak was om samen met buurtbewoners van de Werkgroep Koperen Knoop een mooie en leuke opening te organiseren voor de buurt. In mijn beleving is dit goed gelukt met maar liefst 300 bezoekers die zijn gekomen.
Het proces van het voorbereiden en organiseren van de opening was bijzonder en mooi. Zo zijn de ideeën voor hoe de opening eruit moest zien en wat er moest plaatsvinden voornamelijk bedacht door de mensen uit de Werkgroep Koperen Knoop. En dat maakte het voor mij zo bijzonder, want hierdoor werd het ook echt een opening voor en met de buurt. Het was leuk om met de werkgroep samen te werken. Ik merkte, dat iedereen weer een ander goed idee had of ergens een contact had om dingen te regelen. Hierdoor was het ook echt een opening van ons allemaal. Dat was voor mij belangrijk, want het moest ook echt een opening worden voor de buurt. En dat was op de dag zelf goed te merken.
Een van de leukste ideeën waar een buurtbewoonster mee kwam, was de fanfare om de aandacht van de buurt te trekken. We hebben bewust niet aangekondigd dat er een fanfare kwam, want dat moest een verrassing zijn. Ikzelf heb echt genoten van de vrolijke sfeer tijdens de optocht en de leuke, spontane reacties in de buurt!
Het had ook niet zo’n mooi feest kunnen worden zonder de Werkgroep Koperen Knoop, deze wil ik dan ook heel graag bedanken. Daarnaast hoop ik heel erg, dat degenen die dit lezen binnenkort ook een keer komen kijken naar de vernieuwde begane grond van Huis van de Wijk Koperen Knoop.
Mijn wandeling van huis naar werk
De wekker gaat en ik maak me klaar om naar m’n werk te gaan.
Niet met de auto in de file, niet staan in overvol openbaar vervoer, maar lekker lopen door het Westerpark, waar de natuur overduidelijk zin heeft in de lente!
Bloeiende bollen, bloesem en bomen die weer groen worden. Een vrolijk begin van de werkdag!
BHV in de praktijk
Donderdagmiddag, kwart voor drie. Een bejaarde meneer komt bloedend en strompelend de entreehal binnen. De vrijwillige beheerder en ikzelf (beiden BHV’er) lopen naar hem toe om te kijken wat we kunnen doen. Meneer is zeer verward en weet niet waar hij vandaan komt. Hij loopt op pantoffels, dus zal waarschijnlijk uit de buurt komen. Hij bloedt aan zijn hand, waarvan een groot stuk huid openhangt, en aan zijn hoofd/oor, waarbij niet direct een duidelijke oorzaak te zien is. We besluiten direct om 112 te bellen. We leggen uit wat de situatie is en er wordt een ambulance gestuurd.
We pakken de EHBO-doos en ik begin met het verbinden van zijn hand om het bloeden te stoppen. Dat valt nog niet mee, omdat meneer behoorlijk trilt. Ja, hoe moest het allemaal ook alweer? Genoeg geoefend al die jaren met een verbandje leggen bij een medecursist, maar dit is toch wel even andere koek. Het lukt gelukkig vrij aardig om de wond te verbinden, blijkbaar toch nog voldoende opgelet bij de jaarlijkse oefening. Nu de hoofd-/oorwond. Mijnheer schudt erg met zijn hoofd en zit constant met zijn hand aan zijn bloedende oor. Dit is geen gemakkelijke opdracht. Telkens als ik het verband om zijn hoofd probeer te doen, zit er een hand tussen, dus moet ik moeite doen om zijn hand niet mee te omwikkelen met het verband. Uiteindelijk lukt het en zit er een redelijk verband om zijn oor/hoofd.
We zorgen dat meneer blijft zitten en tot rust kan komen. Al snel arriveert de ambulance en nemen de ambulancebroeders het van ons over. Plots reageert meneer als hij de naam De Bogt hoort. Aha, meneer is bewoner bij verzorgingstehuis De Bogt. De ambulancebroeders nemen hem mee naar het ziekenhuis en nemen contact op met De Bogt. Al met al is alles uiteindelijk goed afgelopen.
In de afgelopen twaalf jaar is dit nog niet eerder gebeurd en was het best spannend, na alle theorie nu een echte praktijksituatie. Toch handig al die opgedane kennis als het echt nodig is.
BIJNA!!
Wat gaat de tijd toch snel! Het eerste kwartaal van 2024 zit er alweer bijna op, dus het is weer tijd om een blog te schrijven.
In deze blog nog eenmaal een terugblik op vorig jaar.
Voor Welzijn op Recept moesten de welzijnscoaches in 2023 maar liefst 222 trajecten afronden. Hebben we dat gehaald? Bijna! 221 Trajecten. Dat was balen. Ik had zo gehoopt op 223. Toch zijn de welzijnscoaches heel erg tevreden en hopelijk onze opdrachtgever ook. Voor 2024 moeten we 211 trajecten afronden. Ik ga ervan uit, dat we dat halen en niet bijna.
Voor de welzijnscoaches is nu een drukke periode aangebroken. We streven ernaar om alle huisartsenpraktijken twee keer per jaar te bezoeken. Doel is om onze gezichten weer even te laten zien, een hernieuwde kennismaking zeg maar en natuurlijk informeren. Er zijn altijd best veel wisselingen in de praktijken, nieuwe huisartsen of praktijkondersteuners. Zij hebben vaak geen idee wat Welzijn op Recept is. En ook zittende huisartsen in West hebben soms geen idee wat Welzijn op Recept is en hoeveel werk de welzijnscoaches hen uit handen kunnen nemen. In het eerste kwartaal zijn alle huisartspraktijken in De Baarsjes en Westerpark gebeld en bij bijna alle huisartsenpraktijken is het gelukt om een afspraak in te plannen, een aantal daarvan is ook al bezocht. We maken dus opnieuw kennis, houden ons informatiepraatje, beantwoorden vragen en evalueren het afgelopen jaar. En als we dan weer even (ik zeg bewust ‘even’) op het netvlies staan, komt er bijna altijd wel een verwijzing vanuit de huisartsenpraktijk bij ons binnen. In het tweede kwartaal zijn de praktijken in Oud-West en Bos en Lommer aan de beurt.
Een ander bijnaatje is, dat ik dit jaar tien jaar in dienst ben bij Combiwel, op 1 juli 2024! Ik ben nu dan ook bijna tien jaar welzijnscoach en ik vind het nog steeds heel leuk om te doen, dat wil zeggen… bijna altijd. Daarover vertel ik meer in een van de volgende blogs.
Ontdekkingsreizen
Hoe heerlijk is het om verrast te worden, bijvoorbeeld als je op reis bent. En deze reizen vonden en vinden ook plaats in onze eigen stad Amsterdam. Reizen is mijn hobby – in de breedste zin van het woord – en sommige van deze reizen zijn mij sterk bijgebleven. Daarom wil ik graag vertellen over reizen, die in Westerpark plaatsvonden. Amsterdammers gingen ‘oeHals toerist in eigen stad’ op ontdekkingstocht in oude en nieuwe stadsbuurten tijdens unieke wandelexposities. Deze vonden plaats in de Spaarndammerbuurt en Houthavens. Kunstenares Femke Melief Janssen nam de deelnemers mee langs haar kunst achter de ramen van woonhuizen. Wauw!
Als bewoner van de Spaarndammerbuurt zag Femke Melief Janssen de aangrenzende Houthaven veranderen in een grootstedelijke woonwijk. Zij observeerde wat het effect is van de komst van dit nieuwe stadsgebied op de aangrenzende oude buurten en op de bewoners. Iedereen reageert op zijn eigen manier op deze vernieuwing. Contact met nieuwe en oude bewoners inspireerde Femke tot het maken van een serie inkttekeningen. Bewoners stelden hun ramen beschikbaar om die tekeningen te exposeren. Door met Femke zelf mee te wandelen langs de ramen konden bewoners kennismaken met haar kunstwerken, met de nieuwe Houthavens en tegelijkertijd buurtgenoten ontmoeten.
De wandelexposities startten bij Ondertussen en werden na een uur wandelen afgesloten in Huis van de Wijk Horizon met koffie, thee en taart van de ‘High Tea Zoet’-groep en van Isam Nadaf, chef-kok van buurtrestaurant Hembrug en Zaandammer, dat ook in de Horizon zit, op de begane grond.
Wanneer gaat u op ontdekkingstocht? Maak een afspraak met buurtwerker Marieke in de Horizon.
U kunt hier bijvoorbeeld zelf kunst maken en ontdekken wat er nog meer te beleven is!
Tot gauw!
Veiligheid boven alles…
Veilig zijn in Huis van de Wijk Horizon, wat betekent dat nu eigenlijk? Wat wordt er aan die veiligheid gedaan en wat kunnen de gebruikers van de ruimtes er zelf aan doen?
Brandveiligheid
De Horizon is uitgerust met een BMI, een brandmeldinstallatie. Deze staat in contact met de rookmelders, die overal in het pand hangen. Bij rookontwikkeling of te hoge temperaturen gaat het brandalarm af, zo’n ontruimingssignaal heet een Slow-whoop. Er komen ook twee veiligheidsschermen naar beneden. Die schermen verdelen het gebouw in compartimenten, zodat de brand zich niet snel kan verplaatsen. De BMI staat ook in contact met het beveiligingsbedrijf, dat direct de brandmelding doorkrijgt. Voordat dit bedrijf de brandweer laat uitrukken, wordt contact opgenomen met de locatie om te voorkomen dat de brandweer onnodig op pad gaat. Daarnaast zijn op iedere etage brandmelders, brandblussers en brandslangen aanwezig en in de keukens hangen branddekens.
Veiligheid bij calamiteiten
Maandag tot en met vrijdag van 09:00 – 17:00 uur is er beheer aanwezig in de Horizon. Alle bewonersgroepen die buiten die openingsuren een activiteit uitvoeren, worden uitgenodigd een cursus BHV (bedrijfshulpverlening) te volgen. Diverse professionals en beheervrijwilligers hebben een BHV-certificaat en gaan jaarlijks op herhaling. Zo blijft de kennis van EHBO en brandbestrijding op peil. Ook worden regelmatig (veiligheids)rondleidingen gegeven. Waar zit de gasleiding, waar de waterhoofdkraan, hoe werkt de BMI? En jaarlijks wordt er een ontruimingsoefening gedaan.
Inbraak
Helaas heeft de Horizon ook weleens te maken met insluipers en inbraak. Natuurlijk hebben verschillende (belangrijke) ruimtes een inbraakalarm. Die werken ook preventief. Daarnaast krijgen de groepen die ’s avonds of in het weekend een ruimte gebruiken de instructie mee om alleen de voordeur te openen voor bezoekers van hun eigen activiteit en op te letten of er mensen aanwezig zijn, die niet bij een activiteit zijn aangesloten.
Zo hopen we, met al deze (voorzorgs)maatregelen, dat iedereen veilig gebruik kan maken van het Huis van de Wijk.
Daarom ben ik buurtwerker…
Vandaag ben ik begonnen in mijn nieuwe baan. Waarom ik heb gekozen om te werken in het buurtwerk? Simpel antwoord is, dat hier mijn passie ligt. Dus dat is één van de belangrijkste redenen. Want ik doe niks liever dan mensen te laten voelen, dat ze erbij horen en iets kunnen betekenen voor een ander. Hier ben ik achter gekomen door mijn opleiding Social Work, die ik net heb afgerond. Daarnaast is een grote passie en drijfveer het Senioren Café, dat mijn vrijwilligerswerk is.
Het Senioren Café heb ik opgericht met twee andere mensen en het bestaat inmiddels al zeven jaar. Het is een ontmoetingsplek voor ouderen in mijn buurt. Hier krijgen ze lekker een kopje koffie en een koekje en daarna doen we een activiteit. De activiteiten zijn heel verschillend. Zo organiseren we lezingen, we bewegen, er zijn culturele activiteiten en uitstapjes. Ons doel is om de eenzaamheid van de bezoekers te verminderen en te zorgen, dat ze zo zelfstandig mogelijk thuis kunnen blijven wonen.
Tijdens het Senioren Café ben ik erachter gekomen, dat het mijn passie is om mensen te helpen. Zo blijft het voor mij altijd een mooi moment als de bezoekers genieten van een activiteit, die jij hebt georganiseerd. Bijvoorbeeld als iedereen meezingt met een lied en je de mensen ziet glimlachen. Dat raakt mij steeds weer, omdat de bezoekers dan zo blij zijn. Ik denk dan altijd, dit is waarom ik het doe, die glimlach.
Omdat ik het zo leuk vond (en nog steeds vind) bij het Senioren Café, wilde ik heel graag in het buurtwerk gaan werken. Daarom heb ik er toen voor gekozen om de opleiding Social Work te gaan doen. Binnen die opleiding heb ik het profiel ‘Welzijn en Samenleving’ gedaan. Ik verheug me erop om met net zoveel plezier als voor het Senioren Café ook in de Koperen Knoop te werken als nieuwe buurtwerker van team Westerpark.
‘1+1=3’
Op 17 oktober was het zover, de Kick-Off-bijeenkomst voor de Nieuwe Route Horizon!
Een groep van ongeveer 25 betrokkenen deed aandachtig mee; onder andere bewoners, organisatoren van activiteiten, vertegenwoordigers van de OBA, Podium Horizon, Social Tech, Buurtteam, Buurtwerk en namens het stadsdeel de projectleider voor de verbouwing.
Eerst genoten we samen van een heerlijke linzen- en champignonsoep met brood, gemaakt door onze chef-kok Isam, die vanuit zijn sociale hart buurtrestaurant Hembrug & Zaandammer exploiteert in de Horizon. Daarna volgde een energierijke bijeenkomst met een degelijke informatieronde. Onder leiding van collega Cunera, met ondersteuning van collega’s Marieke, Mandy en Ype, verdiepte de groep zich in het proces van de Nieuwe Route. Wat is de aanleiding, hoe ziet die route er eigenlijk uit en waar gaat ie naartoe?
De bijeenkomst was duidelijk goed voorbereid, het was uitnodigend, inspirerend en motiverend om mee te doen en samen van ons Huis van de Wijk Horizon ‘1+1=3’ te maken.😊
De aanwezigen kregen alle ruimte om verhelderende vragen te stellen, hier en daar in discussie te gaan en elkaar te overtuigen van deze ingeslagen route.
Iedereen die dat wilde, kon zich na afloop van de bijeenkomst opgeven voor een individueel gesprek met Cunera. Zo’n gesprek is nodig om straks mee te kunnen beslissen tijdens de plan-/besluitbijeenkomst. Dit was ook een moment van netwerken en elkaar – onder het genot van een drankje – beter leren kennen, twee vliegen in een klap!
De komende periode wordt hard gewerkt aan het kader helder krijgen (denk aan wet- en regelgeving, beleid, afspraken waar je niet omheen kan) en worden de individuele gesprekken gevoerd. Begin 2024 wordt de plan-/besluitbijeenkomst georganiseerd. Tijdens die bijeenkomst maken de betrokkenen samen een ‘gedragen plan’ voor de Horizon.
Cunera heeft tijdens de Kick-Off alle vertrouwen gekregen van de aanwezige betrokkenen en het stadsdeel om als onafhankelijke procesbegeleider de groep betrokkenen te helpen, zodat zij samen van de Horizon ‘1+1=3’ kunnen maken!
Ik kijk met trots op terug op de Kick-Off en uit naar een succesvolle plan-/besluitbijeenkomst!
Buurtwerk Westerpark vertelt... 