Het gaat helaas niet altijd goed…
Vaak delen we alleen de succesverhalen van Welzijn op Recept, maar natuurlijk zijn er ook casussen die niet succesvol aflopen, om wat voor reden dan ook. Ik zal wat voorbeelden geven van casussen/trajecten, die helaas niet succesvol waren.
Meneer X woont in De Baarsjes en wil graag meer onder de mensen komen en bewegen, maar door zijn depressie en angsten is dat moeilijk voor hem. Hij is in 2024 voor het eerst aangemeld. Meneer heeft een paar jaar geleden een openhartoperatie gehad en sindsdien is hij bang om iets te ondernemen. Zijn huisarts en cardioloog zeggen dat hij alles weer mag, maar meneer is daar niet van te overtuigen.
Begin 2025 is meneer weer aangemeld met dezelfde hulpvraag, maar ook nu is er weer niets uitgekomen. Meneer heeft nog steeds dezelfde angst.
Ander voorbeeld: mevrouw B, zij woont in Westerpark. Mevrouw is 85 jaar en altijd heel creatief geweest. Zij heeft in het verleden prachtige gebeeldhouwde gebouwen gemaakt. Ze heeft een grote behoefte aan meer sociale contacten en weer lekker creatief bezig zijn. Nu zou zij graag iets met textiel willen doen. Mevrouw was heel erg enthousiast over wat er allemaal te doen is in West en was van plan om naar Buurtruimte De Nieuwe Reiger te gaan om te gaan deelnemen bij de Quiltclub. Helaas kreeg zij gezondheidsproblemen en heeft een paar keer in het ziekenhuis gelegen, waardoor ze nu geen energie heeft om iets te gaan doen. Hopelijk lukt het haar over een tijdje wel, maar voor nu is het helaas niet haalbaar.
Het laatste voorbeeld is van meneer Y. Meneer is vier keer aangemeld in drie jaar tijd. Meneer zou erg eenzaam zijn en een vrijwilliger voor wat meer sociale contacten zou mooi zijn. Alleen dacht meneer daar zelf anders over: hij wilde helemaal geen vrijwilliger. Hij is vier keer aangemeld, omdat men iedere keer dacht dat meneer nu wel zover zou zijn. Dus niet.
Vrijwilliger aan het woord: Edwin
Wil je jezelf even voorstellen?
Mijn naam is Edwin Meijer en ik ben inmiddels 54 jaar. Ik woon alweer dertig jaar in de Spaarndammerbuurt.
Wat doe jij in je functie als vrijwilliger? En hoe vaak doe je dat?
Ik ben vrijwilliger in Huis van de Wijk Horizon en ik help bij verschillende werkzaamheden. Een keer per week help ik mensen bij hun administratie en een keer per week ben ik gastheer/beheerder. Ook ben ik vrijwilliger in Huis van de Wijk Koperen Knoop. Ik help dan bij de Financiële Salon en het inloopspreekuur voor vragen over wonen.
Wat deed je in je vroegere werk/functie?
Ik heb de afgelopen 25 jaar in de horeca gewerkt.
Wat vind je leuk aan het werken in het Huis van de Wijk?
Het is erg leuk om te zien hoe de hulp gewaardeerd wordt door de mensen die ik help.
Wat is het meest spannende/leukste wat je hebt meegemaakt?
Persoonlijk vind ik de waardering die ik krijg van de mensen die ik probeer te helpen het leukst. Ook zijn de collega’s erg aardig en behulpzaam.
Zou je nog een cursus/opleiding willen volgen of een activiteit willen bijwonen en zo ja, wat?
Ja, ik zou graag een cursus/opleiding willen volgen, die iets toevoegt aan mijn kennis over de onderwerpen financiën en wonen.
Hoe lang werk je in de Horizon en ben je tevreden?
Ik werk nu sinds twee maanden in de Horizon en ik ben zeer tevreden met de werkzaamheden en met de collega’s.
Blij dat je in de buurt bent, Edwin!
De Knoop wordt steeds gezelliger…
Ik ben nu al bijna anderhalf jaar aan het werk in Huis van de Wijk Koperen Knoop. Waar ik binnenkwam in een verbouwing en het toen erg stil was, is het nu een bruisend knooppunt geworden in de Staatsliedenbuurt met veel leuke, verschillende activiteiten.
Het begon als een rustige start voor mij tijdens de verbouwing, waarin ik langzaam kon inwerken in het werk en de buurt leren kennen. Ergens was het fijn om op je gemakje iedereen te leren kennen, maar het was toch ook wat minder, omdat ik altijd wel van een beetje gezelligheid en reuring hou. Nu kwam dat langzamerhand steeds meer op gang, vooral omdat ik nauw samenwerkte met Werkgroep Koperen Knoop voor de opening van Huis van de Wijk Koperen Knoop. De opening was veel werk om het allemaal te regelen, maar het heeft zeker zijn vruchten afgeworpen. Met een bezoekersaantal van 300 bezoekers was het een geslaagde dag.
Wist je, dat het meer dan één jaar geleden is, dat de opening was? De tijd is zó snel voorbijgegaan, at dat ik mij bijna de tijd vóór de opening niet meer kan herinneren. Er is zóveel veranderd na de opening! Er is steeds meer te doen in de Knoop en het is er ook een stuk gezelliger geworden. We hebben nu bijna elke dag wel een lunch of een soepje, dat je kan eten voor een klein bedrag. Ook zijn er verschillende activiteiten bij gekomen, zoals het Open Podium, elke eerste woensdag van de maand. De eerste keer was het een groot succes en hopelijk blijft dat zo.
Als ik kijk, wat we met elkaar voor elkaar hebben gekregen binnen Huis van de Wijk Koperen Knoop dan ben ik daar zo trots op! Dit lukt niet zonder alle vrijwilligers en iedereen van de Werkgroep Koperen Knoop. Allemaal bedankt daarvoor en laten er weer een mooi jaar van maken!
Een nieuwe baan, een nieuwe start…
Het is maandag 3 maart en heerlijk lenteweer. Ik loop de Hembrugstraat in en kijk om me heen. Dit is de buurt die ik de komende tijd helemaal ga uitpluizen en leren kennen. Wat voor mensen zal ik allemaal ontmoeten en welke verhalen zal ik gaan horen? En wat gebeurt en ontstaat er al allemaal in de buurt of wat misschien nog niet?
Ik kom aan bij Huis van de Wijk Horizon en word begroet door de mooiste en liefste glimlach, die ik in tijden heb gezien. Daar zit Nadia, stralend achter de balie. Een warmer welkom had ik mij niet kunnen wensen. Die dag schuif ik aan bij Cor en leer ik over de (eerste) kneepjes van het vak. Uiteraard eindig ik de dag geïnspireerd om vaker te gaan wandelen, want iedereen die Cor kent, weet waarschijnlijk dat hij daar de mooiste verhalen over heeft.
Op woensdag ga ik op pad met Len en staan we met de bakfiets in de Staatsliedenbuurt voor een buurtbakkie. Sommige buurtbewoners lopen in gehaaste tred voorbij, anderen kijken nieuwsgierig met een schuin oog naar ons. Die moet ik prikkelen, denk ik. Want een schuin oog, kan de volgende keer meer zijn. “Hallo, kom je gezellig een kopje koffie drinken?” Er stopt iemand, enigszins weifelend. Hij woont er nog niet lang, blijkt. En had ook nog niet van de Koperen Knoop gehoord. Hij vertelt kort over zijn wijk en wat hij eraan waardeert. Mooie verhalen, en ik ben benieuwd naar meer.
De lente begint en de Spaarndammerbuurt lonkt. Wat zullen de bewoners van deze buurt mij kunnen vertellen over hun wijk? En hoe kan ik die samen met hen (nog) mooier en leefbaarder maken? Ja, dat buurtbakkie ga ik voortzetten, maar dan rondom de Horizon. Want één ding is zeker: blij dat ik in de buurt ben.
Bevoorrecht…
Wat fijn om te merken dat het, zowel in de ochtend als eind van de middag, alweer langer licht is. Maakt het een stuk gemakkelijker om iedere dag – toch zo’n dik half uur – naar mijn werk en weer terug naar huis te fietsen. Tegenwoordig met helm, want achter het Centraal Station is het zo druk, dat een helm op mijn hoofd een stuk veiliger voelt. Zal wel met de leeftijd te maken hebben.
In buurtcentrum Horizon is het op deze woensdag alweer een drukte van jewelste. In de hal zitten buurtbewoners te wachten op collega’s van Grip op je geld, die hen zullen helpen bij allerlei vragen. Collega van Taal Informatie Punt, die iedere woensdag spreekuur heeft, zet haar tafelbanner op de grote tafel in de hal. De eerste deelnemers van de In Balans training van Sportservice Amsterdam komen vrolijk binnen. En in de kleine pantry is Gerrit druk bezig met het voorbereiden van de koffie en thee voor de verschillende activiteiten. Het tuinteam zal vandaag, na een winterstop, weer beginnen en ook de zon heeft er weer zin in.
In juni is mijn vijfenzestigste verjaardag en na 33 jaar werken in welzijn heb ik besloten om te stoppen met werken. Twee jaar voor mijn pensioen. Waarom? Niet omdat ik het werk niet leuk vind. Nee, integendeel. Maar omdat ik andere avonturen wil beleven en dat gebeurt niet zomaar. Maar wat zal ik de chaos, onrust, dynamiek, uitdaging en inspiratie van het centrum, collega’s en buurtbewoners gaan missen. Zo simpel is dat. Ik ben nog even aan het werk en de komende tijd ga ik dan ook gebruiken om zoveel mogelijk te beseffen hoe bijzonder de afgelopen jaren zijn geweest. En hoe mooi het is, dat ik letterlijk verder dan de Horizon het avontuur kan gaan opzoeken.
Bevoorrecht mens ben ik.
Terwijl we dansen kosmische stilte, ontmoeten we elkaar diep…
Onlangs was het mijn beurt om het maandelijkse teamuurtje te leiden, een traditie binnen ons team waarbij we om de beurt een gerecht meenemen en iets delen dat ons bezighoudt. Ik had iets in gedachten: een gezamenlijke begeleide meditatie.
Door uit ons hoofd naar ons hart en ons lichaam te bewegen, kunnen we beter aanvoelen wat goed voor ons is. Ik geloof dat het waardevol is om soms stil te staan bij de vooruitgang die we boeken: ontspannen en ons openstellen voor wat zou komen.
Ik leidde ons door een meditatie die ons uitnodigde om ons bewust te worden van de tijd en ruimte waarin we ons bevonden. “Neem eens de tijd om te observeren hoe kinderen zich voortbewegen: snel, maar niet gehaast. Ze zijn gewoon aanwezig in het moment.”
De meditatie hielp ons om even stil te staan bij de drukte van het dagelijks leven. We realiseerden ons dat we, in onze zoektocht naar doelen en succes, soms vergeten om in het moment te leven. Door uit ons hoofd naar ons hart te bewegen, konden we beter aanvoelen wat goed voor ons was.
Het was een herinnering dat, zelfs in een drukke werkomgeving, het belangrijk is om af en toe stil te staan en te genieten van de reis. Het was bijzonder om te zien hoe iedereen in overgave meedeed. Dit deed me enorm goed en creëerde een fijne, verbindende sfeer.
Omgekukeld…
(deze buurtwerker spreekt uit ervaring)
Vallen. Denk niet dat het alleen buiten gebeurt, bij opgebroken wegdek of zware ijzel. Onderzoek heeft aangetoond dat juist thuis, waar we ons veilig voelen, er vaak mensen vallen. Thuis zijn veel dingen die een val kunnen veroorzaken, zoals gladde vloeren, losse tapijten of trappen zonder leuningen. Ouderen en mensen met een beperking lopen een groter risico om ernstig gewond te raken als ze vallen. Maar ook mensen die teveel tegelijk willen doen en met hun handen vol en gehaast zich bewegen.
Vallen kan leiden tot verschillende soorten letsel, variërend van blauwe plekken en verstuikingen tot ernstige verwondingen zoals gebroken botten of hoofdletsel. Niet iedereen herstelt even snel of volledig.
Een val kan ook invloed hebben op hoe iemand zich voelt. Angst om opnieuw te vallen kan ervoor zorgen, dat iemand minder actief wordt en minder sociale contacten overhoudt. Bijvoorbeeld doordat ze niet meer durven te fietsen of op straat durven te lopen. Hierdoor kunnen ze zich eenzaam of verdrietig gaan voelen.
Hoe kun je dergelijke ongelukken nou voorkomen? Door je huis veiliger te maken, zoals losliggende snoeren verwijderen, zorgen voor goede verlichting en installeren van handgrepen in de badkamer, kun je het risico op vallen verminderen. Ook regelmatig bewegen en misschien zelfs een training volgen gericht op de kracht in de benen behouden, scheelt allemaal in het risico op vallen. Die trainingen zijn gelukkig in de Huizen van de Buurt en verschillende Buurtkamers in West te volgen, dus altijd eentje in de buurt. Doen!
Afspraak of toch niet..?
Wat ik zo leuk vind aan Welzijn op Recept, is dat ik hopelijk iets kan betekenen voor een ander. Het is zo fijn als een Amsterdammer weer wat betekenis in zijn of haar leven terugkrijgt. Dit kan door bijvoorbeeld aan een activiteit te gaan deelnemen of door een maatje te krijgen en nog mooier, door zelf vrijwilligerswerk te gaan doen.
Wat ik voor dit jaar toch wel een van de succesverhalen vind, is de aanmelding van een 85-jarige mevrouw. Deze dame, laten we haar Annie noemen, is aangemeld door de Praktijkondersteuner Huisartsenzorg (POH) met als hulpvraag: mevrouw wil graag meer onder de mensen komen en ze wil iets leuks gaan doen. Annie is niet in staat om naar een locatie te komen, omdat ze slecht ter been is, dus ga ik op huisbezoek. Op het moment dat ik binnenkom, roept Annie al vanaf de bank “DENK MAAR NIET DAT IK NAAR EEN DAGBESTEDING GA!!” Dat is dus duidelijke taal. Op mijn vraag wat ze dan wel leuk zou vinden om te doen, daar moet ze toch even over nadenken. Na even te hebben nagedacht, komt ze op koffiedrinken en gezellig kletsen, iets creatiefs, alleen weet ze niet wat en tuinieren vindt ze ook wel leuk.
Dat koffiedrinken is voor mij de opening. In de Klinker is er namelijk een heel gezellige koffietafel. Dus om meteen de koe bij de horens te vatten, spreek ik met Annie af om samen naar de Klinker te gaan. Zo gezegd, zo gedaan. En gezellig dat Annie het vindt! Ik maak meteen van de gelegenheid gebruik om haar een rondleiding door de Klinker te geven en dus ook bij de dagbesteding. “Goh”, zegt Annie, “wat is het hier leuk.”
Misschien kun je het al raden?
Annie, die echt niet naar de dagbesteding wilde, gaat nu twee keer week en vindt het maar wat gezellig!
Vrijwilliger aan het woord: Jordi
Wil je jezelf even voorstellen en uitleggen wat je doet als vrijwilliger?
Mijn naam is Jordi Tohatta, ik ben geboren in 1974, dus dit jaar alweer 50 jaar oud. Ik woon in de Spaarndammerstraat, waar ik ook ben geboren. Ik werk als beheerder in de Horizon op maandag- en dinsdagmiddag. Ik ben dan gastheer, zorg dat de koffie klaarstaat en dat alles schoon en veilig is.
Wat deed je in je vroegere werk/functie?
Ik heb best uiteenlopende baantjes gehad. Onder andere in de horeca, in de bouw en in de Amsterdamse haven. Ook werkte ik als ZZP-er als betonvlechter.
Wat vind je leuk aan het werken in het Huis van de Wijk?
Ik vind het heel leuk als ik mensen tevreden, met een glimlach weer de deur uit zie gaan. Er komen hier veel mensen, die financiële hulp nodig hebben. Als ze me bij vertrek dan met een glimlach gedag zeggen, doet me dat goed. Ook alle mensen die voor de activiteiten komen, ga je natuurlijk herkennen als je op vaste dagen werkt.
Wat is het spannendste/leukste wat je hebt meegemaakt?
Het spannendste zou ik niet kunnen zeggen. Wat ik heel leuk vind, is dat ik steeds meer mensen herken en zij mij. Dat maakt het allemaal wat informeler en leuker. En ik vind het heel fijn, dat ik tijdens mijn dienst altijd een heerlijk broodje krijg van chef-kok Isam.
Zou je nog een cursus/opleiding willen volgen of een activiteit willen bijwonen en zo ja, wat?
Ik kijk regelmatig in de activiteitenagenda en ik heb nog niet iets gevonden wat ik graag zou willen doen. Ik sport veel, wandel met mijn hond en heb zelden tijd teveel, maar wie weet, vind ik nog eens een workshop of cursus die ik wil volgen.
Hoe lang werk je in de Horizon en ben je tevreden?
Ik werk ruim anderhalf jaar in de Horizon en ben tot nu toe heel tevreden. Eerlijk gezegd wil ik het voorlopig niet missen.
Blij dat je in de buurt bent, Jordi!
Buurtwerk Westerpark vertelt... 