Maand: mei 2026
Muziek
Huis van de Wijk Koperen Knoop in de Staatsliedenbuurt staat bekend als een ‘levendig’ huis van de wijk. “Never a dull moment”, zoals mijn collega’s en ik vaak tegen elkaar zeggen. En geloof ons, daar is geen woord aan gelogen.
In het huis komen mensen van verschillende culturen en generaties samen, ieder met een eigen verhaal en soms ook eigen uitdaging. Omdat het bij ons gaat om ontmoeting, activiteit en verbinding, doen we er alles aan om dit te ondersteunen. En soms ook… om de mensen een heel klein beetje in de war te brengen. 😉
Wanneer bezoekers binnenkomen en er klinkt geen herkenbare NPO Radio 2 met jingles, reclame, oeverloos geklets en elk uur journaal met weerbericht en file-informatie, maar in plaats daarvan rustige jazz, wereldmuziek of Franse chansons, dan gebeurt er iets interessants.
Eerst voelt het onwennig. Mensen raken even uit balans. En precies dát moment is goud waard. Het doorbreekt automatismen. Het opzetten van cd’tjes en onbekende muziek werkt daarbij verrassend goed. Mensen delen hun eigen smaken, herinneringen en verhalen.
“Dit draaide mijn vader altijd.”
“Dit klinkt als vakantie.”
“Wat ís dit eigenlijk?”
“Zitten we bij een begrafenis of zo?”
Voor je het weet zit de Amsterdammer niet alleen koffie te drinken, te haken of op zijn telefoon te kijken, maar wisselt ie ook zijn muziekgeschiedenis uit.
En heel soms… eindigt het zelfs in een spontaan dansje. Ja, echt. We hebben het gezien.
Misschien is dat wel de kracht van ‘andere’ muziek: het schuurt een beetje, haalt je uit je routine en maakt zo ruimte voor iets nieuws.
En ach, een beetje in de war zijn op z’n tijd, daar is nog nooit iemand slechter van geworden.
Ook zin in een beetje andere muziek en een dansje? Kom naar de Knoop, daar is ook af en toe Het Danspaleis. Zoals ze zelf schrijven: Tankstation van levensvreugde, waar je elkaar beter leert kennen en in beweging komt.
Op woensdag 24 juni 2026 van 14:30 – 16:30 uur.
Wat ons bijblijft
Laatst gaven twee collega’s een presentatie over dementie. Ze stelden onder andere een paar simpele vragen: wat betekent dementie voor jou? En wat is jouw mooiste herinnering? In de ruimte ontstond iets bijzonders. Collega’s deelden mooie persoonlijke momenten van kleine, alledaagse herinneringen tot grote gebeurtenissen. Er werd gelachen en ook stil geluisterd.
Wat me vooral bijbleef, is dat mensen met dementie vaak juist die oudere herinneringen nog goed kunnen oproepen. Verhalen van vroeger blijven langer bewaard dan gebeurtenissen van korter geleden. Dat besef gaf de gedeelde verhalen ineens extra waarde. Het zijn niet zomaar herinneringen, het zijn stukjes identiteit die blijven bestaan, zelfs als andere dingen vervagen.
Binnen ons team voelde het veilig om dit te delen, zonder oordeel. Dat maakte het moment sterk. Het liet zien hoe belangrijk het is om niet alleen te kijken naar wat iemand verliest, maar juist naar wat er nog is en hoe we daar samen betekenis aan kunnen geven.
Misschien is dat ook wel de kern: herinneringen verbinden ons. Ze maken ons tot wie we zijn en geven houvast, ook als dingen veranderen.
Wat is jouw mooiste herinnering?

