Verbinden
Welzijnsweekend Westerpark…
Het begon met het indienen van een idee bij het buurtbudget. Deze ideeën worden door de leden van de adviesgroep besproken en wel of niet goedgevonden. Wanneer het aangevraagde bedrag boven de € 3.000 ligt, moet een initiatiefnemer bij de adviesgroep komen vertellen over het initiatief en kunnen er direct vragen gesteld worden.
Zo’n idee was het Meditatieweekend, dat op 19 tot en met 22 juli 2024 in Villa Buitenlust zou plaatsvinden. Prachtig plan om bewoners van Westerpark op een laagdrempelige manier in aanraking te laten komen met meditatie, yoga en spirituele concerten. Vol enthousiasme werd tijdens de vergadering van de adviesgroep vertelt over alles wat er in dat weekend zou gaan gebeuren en hoe dit ook vorig jaar met veel succes was ontvangen door de buurt.
Tijdens het gesprek met de initiatiefneemster werd wel vastgesteld dat het huren van de ruimtes bij Villa Buitenlust de grootste kostenpost zou zijn. Kon daar geen andere oplossing voor worden gevonden, opperde een van de leden van de adviesgroep? Kan er niet uitgeweken worden naar het buurtcentrum? Hierbij werd naar mij gekeken. Deze vraag kon ik natuurlijk niet direct beantwoorden, maar het zou misschien wel haalbaar kunnen zijn. Ook omdat het geplande weekend midden in de zomer zou zijn. Ik sprak de initiatiefneemster snel even apart aan en we spraken af dat we contact met elkaar zouden opnemen om de mogelijkheden te bekijken.
Dat een goed idee veel geld nodig heeft om uitgevoerd te kunnen worden, is natuurlijk niet altijd waar. Door je idee te delen met anderen, wordt het vaak snel helder waar de kansen liggen en dat het met wat minder ook prima kan.
Tijdens een vervolggesprek, los van de adviesgroep die de aanvraag had afgewezen, kwamen we al snel tot de afspraak dat de ruimtes van de Horizon ‘om niet’ gebruikt konden worden. Het weekend kon alsnog doorgaan – onder de naam Welzijnsweekend Westerpark.
Gebruikersbijeenkomst …
Gebruikersbijeenkomst Horizon, wat is dat eigenlijk?
Beetje dubbelzinnig klinkt het, want wat nemen we dan tot ons? 😉
We zijn gelijkgestemden, dat wel. We zijn dit jaar drie keer bij elkaar gekomen om onder andere te horen wat de ‘gebruikers’ allemaal doen in Huis van de Wijk Horizon. Ieder van ons organiseert ergens in het grote pand een activiteit. Velen doen dat iedere week, zoals Timbafit en Schilderles, sommigen om de week, zoals High Tea Horizon en Pilates, en anderen maandelijks, zoals Q-Kitchen en Lachyoga.
Tijdens de gebruikersbijeenkomst maakten we afspraken met elkaar om de zaken soepel te laten verlopen. Wij van Buurtwerk vroegen aan de gebruikers hoe we hen het beste op de hoogte kunnen houden over de Horizon. Zoals toen afgesproken, maakten we een lijst met Wist-je-datjes en gaven de gebruikers daarmee updates over de komende veranderingen, de verbouwingen.
Die updates zijn fijn. Toch dacht ik de meeste energie ergens anders te zien, namelijk bij de onderlinge kennismakingen. Het was leuk om anderen te leren kennen en live van iedereen te horen wat ze doen. Toen bruiste het echt in het lokaal. Tijdens al die ontmoetingen ontstonden ook verrassende verbindingen. De gebruikers kunnen iets voor elkaar betekenen, heen en weer. Zou herkenning hierbij meespelen? In ieder geval is het een prachtig winstpunt, toch?
Zo fijn om een paar keer per jaar even echt de tijd te nemen om met elkaar samen te komen.
Verbinden …
Oktober stond in het teken van verbinding: De Maand van de Verbinding. Men kon initiatieven opzetten en een budget hiervoor krijgen. Het doel was en is om zo veel mogelijk te verbinden.
Maar wat is nou verbinden? Hoe komt dit tot stand? Amsterdam is zo groot, zo divers, dat verbinden niet moeilijk lijkt. Je zou denken dat er door al die mensen en al die diversiteit juist veel mogelijkheden zijn. En toch merk ik, dat verbinden helemaal niet zo gemakkelijk is. Dit komt volgens mij door diverse factoren zoals leeftijd, cultuur, behoefte, omgeving, financiële positie en nog heel veel andere factoren. Het lijkt erop, dat het daardoor alleen maar moeilijker wordt. Neem bijvoorbeeld de financiële situatie waarin velen verkeren. Je zou het niet verwachten in zo’n welvarend land als Nederland, maar ook hier heerst veel armoede. Hierdoor kan er eenzaamheid ontstaan. Dan is verbinden juist erg belangrijk.
Combiwel Buurtwerk organiseert of initieert samen met buurtbewoners veel activiteiten, waarbij verbinding de hoofdzaak is. Bijvoorbeeld door middel van gezellig samen eten, samen koken – en ook meteen andere gerechten leren kennen van andere culturen – dansworkshops, bijeenkomsten van vrouwengroepen, workshop muziek maken en ga zo maar door. Maar helaas worden lang niet alle buurtbewoners bereikt. Voor veel buurtbewoners is de stap vaak (nog) te groot om sociale contacten te maken of men weet de weg naar de juiste instanties niet te vinden.
Ik hoop dat het in de toekomst beter zal gaan. Dat nog meer mensen de stap durven te maken om te verbinden. Want alleen is toch maar alleen. Wat is nu leuker dan een plek te hebben waar je gezien en gehoord wordt, waar je wat kan leren of aan iemand anders wat kan leren, waar je erbij hoort. Laten wij samen de strijd tegen armoede en eenzaamheid aangaan door middel van verbinding. Dus kom naar een van de Huizen van de Wijk van Combiwel Buurtwerk!
Altijd Nieuw Gedoe …
Afgelopen zomer maakte mijn collega mij heel blij met een bijzonder boek over de ABCD-aanpak. Ze gaf het me cadeau, zo denk ik, omdat ze dat geschikte kost vond voor een locatieleider met ambities richting sociaal werk. Ik was erg blij met dit geschenk, want het smaakte meteen naar meer. De titel van het boek is Altijd Nieuw Gedoe, het is een uitgave van het Landelijk Samenwerkingsverband van Actieve bewoners (LSA). Het gaat over buurtmakers, met Asset Based Community Development (ABCD) op weg naar nieuwe democratie.
Buurthuizen spelen een verbindende rol in wijken en buurten. De ABCD-aanpak sluit hierbij aan vanuit de gedachte dat mensen in hun buurt, wijk of dorp zelf en samen verandering teweegbrengen. Binnen ons team had ik al veel gehoord over Lief&Leedstraten, ook zo’n prachtig voorbeeld van deze aanpak.
Niet veel later gingen mijn collega en ik samen met iemand van de kerngroep van De Nieuwe Reiger naar het symposium Trots op Zelfbeheer in Utrecht, georganiseerd door LSA en Dwarsverband. Ik heb die dag twee interessante sessies gevolgd en weer smaakte alles naar meer.
In diezelfde periode werden mijn collega en ik benaderd om deel te nemen aan de werkgroep Visiedag Buurtwerk 2023. Toeval of niet, de ABCD-benadering werd het ingrediënt, waar deze hele dag omheen gebouwd zou worden. Al gauw kwamen we uit bij Joop Hofman, bij wie ABCD op het voorhoofd geschreven staat. Hij zal tijdens de Visiedag de mogelijkheden bespreken van zijn zogenoemde ‘pressure cooker ABCD’, een snelle, goedgevulde introductie van ABCD. Hij laat zien wat ABCD oplevert in, voor en door gemeenschappen. Daarbij komt vooral de waarde aan bod, die een krachtige gemeenschap in zichzelf heeft.
Ik ben erg benieuwd naar wat er die dag voor moois uit die ‘pressure cooker’ komt. Welke ingrediënten gaan onze eigen visie op buurtwerk versterken en vormgeven?
Altijd Nieuw Gedoe is inspirerend en een aanrader voor iedereen!
Óp naar de volgende mijlpaal …
Eind van de middag verzamelen, samen eten en dan aan de slag. Het is een vertrouwde formule geworden voor de Nieuwe Route Koperen Knoop. Terwijl we zitten te smikkelen, stellen we ons om de beurt kort voor. Dat we dat iedere keer doen, is een goed teken. Het betekent, dat er weer een nieuwe betrokkene is aangeschoven, die wil meedenken en meedoen. Fijn!
Na vier maanden overleggen en tekenen, is het zover. De groep betrokkenen en de architect kijken elkaar aan en knikken. Dit is ‘m, het definitief ontwerp voor de begane grond van Huis van de Wijk de Koperen Knoop. Alle aanwezigen zijn het erover eens: dit is een mijlpaalmomentje! Door samen aan het ontwerp te werken, begrijp je elkaar steeds beter, snap je steeds beter wat belangrijk is voor de ander en waarom. Door te luisteren naar elkaars belangen, kritische vragen te stellen, mooie ideeën te delen en af en toe wat water bij de wijn te doen, is het een beter plan geworden.
Natuurlijk blijft er ook altijd wat te wensen over. Daarvan hebben de betrokkenen gezegd: met het beschikbare budget kan nou eenmaal niet alles en wie weet wat in de toekomst nog mogelijk is.
Het ontwerp is klaar, een aannemer gekozen en de verbouwing start begin november 2023. Mooi moment om in kleine werkgroepjes voorstellen te gaan maken voor de andere onderwerpen waarvan gezegd is, dat die belangrijk zijn voor een bruisend Huis van de Wijk: prijsvraag nieuwe naam, groen, feestelijke opening, programmering, communicatie/pr, routing, kunst/exposities, verlichting, huiselijke sfeer. Sommige onderwerpen moeten nog even wachten tot de verbouwing klaar is, omdat je dan beter kunt zien/voelen hoe de nieuwe ruimte is, waar nog iets nodig is en wat dan. Andere onderwerpen hebben juist haast, zoals de prijsvraag voor een nieuwe naam en de feestelijke opening.
Huis van de Wijk …., ben benieuwd! Óp naar de volgende mijlpaal!
Wat doet Abeltje eigenlijk…?
Mijn collega vraagt: “Kun je meehelpen op het Kennisfestival over eenzaamheid op 12 september?”
Ik antwoord: “Ja leuk, ik kan. Ik hoor nog wel wat ik dan precies kan doen.” Op dat moment verwachtte ik niet dat ik een toneelstukje zou gaan spelen. En toen werd de vraag van mijn creatieve collega concreter: “Het festival is in theater DeLaMar West en daar is een lift. Wil jij daar dan als Abeltje de mensen begeleiden en met hen in gesprek gaan?” Aha, liftgesprekjes!
En zo geschiedde. Verkleed als Abelientje en Abelotje waren een collega en ik tijdens het drukbezochte festival volop in de weer in onze nieuwe buurtwerkrol. En… het werkte! Mensen met heel verschillende achtergronden stapten die middag in onze lift en daar vonden zeer verschillende, gezellige en interessante gesprekken plaats. Over van alles en nog wat. Ook over het thema eenzaamheid, waarvoor de mensen naar het Kennisfestival waren gekomen. Eenzaamheid blijkt in het leven van veel bezoekers en ook in dat van hun netwerk een rol te spelen. Zo werd er bijvoorbeeld gezegd: “Laten we hier oog voor hebben in Amsterdam, ook bij vreemden.”
Het bleek dat de bezoekers via allerlei kanalen waren uitgenodigd voor het Kennisfestival en zodoende wisten dat dit plaatsvond.
Zelf werd ik heel blij van de positieve sfeer, die er hing. En ik kan me niet één Buurtwerkevenement herinneren waar zoveel mensen met elkaar op een groepsfoto wilden, dus ook dat gebeurde.
Bij het uitzwaaien van de bezoekers toonden velen van hen hun dankbaarheid voor de middag. Abelientje werd er warm van.
Kansen zien, kansen pakken…
Derde editie van het evenement Kansen aan de Horizon. Een dag met successen en verrassingen. We begonnen met het levensverhaal van Diana over de kansen die zij pakte. In een leven met hindernissen zag ze een uitweg door kansen te pakken en risico’s te nemen. Die levenskracht bracht haar, dat ze nu werkt als ervaringsdeskundige bij het Buurtteam. Ikzelf deelde hoe een klein bericht in de krant mijn leven heeft veranderd en dromen heeft waargemaakt.
Kansen zien, kansen pakken, zit in kleine momenten.
Daarom is dit evenement er. Elkaar stimuleren, inspireren, openstaan voor kansen, risico’s durven nemen. Het kan zijn, dat je blij bent met je levensomstandigheden. Dat het goed is, zoals het is. Dat je denkt, laat het vooral zo blijven, want als de omstandigheden veranderen, weet je niet wat er gebeurt. Dan veranderen de regels, terwijl je net alles op orde hebt. Het is niet gemakkelijk om stappen te nemen naar een andere toekomst/horizon.
Door Diana’s verhaal, besloot een jongeman: ik ga voor kleine stapjes naar mijn droomdoel. Hij vond tijdens deze Kansen aan de Horizon een werkgever en werkt nu in een team. Niet zijn droombaan, wel worden zijn talenten aangesproken en ontwikkelt hij zich verder. Een andere meneer vond vrijwilligerswerk bij Vluchtelingwerk. Hij komt oorspronkelijk uit Iran en helpt nu nieuwkomers. Een dame gaat aan de slag bij Single SuperMom. Zo fijn!
Het was een speelse middag met muziek, workshops en momenten om te dansen. In beweging komen is zo goed, je wordt er vrolijk van. We hebben gelachen met het levensrad, waar iedereen door zelf te draaien een kans kreeg: diner bij Isam in buurtrestaurant Hembrug & Zaandammer, tegoedbon voor Bbrood in de Spaarndammerstraat, een kans om te werken bij het tuinteam of om kennis te maken met de duofiets. De kansen die gewonnen werden, pasten ongelofelijk goed bij de deelnemers.
Volgende Kansen aan de Horizon is in december, wees welkom!
Oog voor elkaar …
Je ziet het niet altijd, maar het is er wel, in iedere straat, in ieder huis. Lief en leed. Dus zoeken we gangmakers: bewoners die oog hebben voor hun straatgenoten en aandacht geven als er lief of leed speelt. De ene keer gaan we de straat op, de andere keer beginnen we bij iemand die we al kennen en waarvan we denken: Da’s een echte gangmaker. Hij of zij kent veel mensen, weet hoe het met hen gaat en durft eropaf te stappen om een praatje te maken.
Even aanbellen bij Marjo op het Marcanti-eiland. Vertellen over project Lief & Leedstraten. “Lijkt het je wat, gangmaker worden?” We zoeken tweetallen, want twee weten meer dan een en samenwerken met iemand die je zelf kiest, is natuurlijk het allerleukst. We spreken af, dat ze belt als ze een maatje heeft gevonden.
Dinsdagmiddag, óp naar de Zeeheldenbuurt, met het Buurtbakkie. Cor fietst, ik in het bakkie. De Lief-&-Leed-vlag wappert vrolijk in de wind. Ik houd de gieter vast met daarin een bos seizoensbloemen, waaraan de Lief-en-Leed-flyers hangen. Eenmaal geïnstalleerd op de stoep, schieten we iedereen aan die langsloopt. “Mag ik u een bloem geven? Woont u in deze straat?” Leuke gesprekken volgen en we komen weer meer te weten over de Dirk Hartoghstraat en Van Linschotenstraat. Een bewoonster uit de Roggeveenstraat is enthousiast, ze gaat erover nadenken om gangmaker te worden. We wisselen telefoonnummers uit. De ervaring leert echter ook, dat dit lang niet altijd tot nieuwe gangmakers leidt.
Mijn telefoon zoemt, de Marcanti-bewoner: “We doen het hoor, Joosje en ik, wanneer kom je langs voor het startgesprek?” Inmiddels hebben ze het kistje met geld, flyers en kaarten en zijn ze begonnen. Ook Kaoutar uit de Roggeveenstraat, die ik drie weken na onze eerste ontmoeting spreek, wil gangmaker worden, samen met een bevriende buurvrouw. Het startgesprek is na de vakantie.
Zo fijn, weer twee Lief-&-Leedstraten erbij, waar buren oog hebben voor elkaar!
Geen gezellig onderwerp…
Voor de noodzakelijke portie Women Empowerment organiseerde ik twee Vrouwendag Dialoogtafels, een in de Koperen Knoop en een in de Horizon. Een mooie samenwerking tussen Buurtwerk, Single SuperMom, een filosoof en een kunstdocent. Om mij heen hoorde ik geluiden van vrouwen die last hadden van allerlei overgangsklachten en zelf heb ik ook megaveel last. Ongelofelijk hoeveel invloed de overgang kan hebben op je doen en laten en hoe weinig begrip er nog voor is, weinig kennis ook. Een oud-collega noemde het “geen gezellig onderwerp” en begreep de ophef niet zo. Des te meer reden voor een dialoog, dacht ik.
Samen met geweldige dames met wie ik samenwerk, koos ik twee documentaires rondom het thema menstruatie. De prachtige documentaire Period. End of a Sentence, geregisseerd door Rayka Zehtabchi, over (jonge) vrouwen in Hapur, India, die een stille seksuele revolutie leiden. We zien hoe ze leren een machine te bedienen die goedkoop, biologisch afbreekbaar maandverband maakt, dat ze tegen betaalbare prijzen aan andere vrouwen verkopen. Dit versterkt de positie van vrouwen en stelt hen in staat om taboes rond menstruatie in India te doorbreken. In de andere documentaire, Uitgebloe(id), gaat documentairemaker Ingeborg Beugel op zoek naar antwoorden op vragen die iedereen heeft, maar bijna niemand durft te stellen. Ze stelt zich kwetsbaar op en neemt je mee langs alle stadia van de overgang. Ze bezoekt specialisten, haar moeder, vriendinnen en bekende Nederlanders. Ze geeft ons een kijkje in haar eigen leven en laat ook zien hoe groot de impact van de overgang is.
Naar aanleiding van deze leerzame films ontstond een inspirerend, open, soms confronterend en zeker ook gezellig gesprek op gang. Na afloop de workshop Collage Moodboard maken was hartstikke leuk. De kunstwerkjes hingen vervolgens te pronken in de Horizon. Wat we vooral uit dit alles meenemen, zijn de indrukken en inzichten die we kregen om onszelf weer wat beter te begrijpen en telkens weer op zoek te gaan naar wat ons vrouwen met elkaar verbindt.
- ← Vorige
- 1
- 2
- 3
- …
- 5
- Volgende →
Buurtwerk Westerpark vertelt... 