Maand: december 2025
Afscheid
31 Oktober 2025, de dag stond in het teken van afscheid.
Eerst van een zeer geliefde collega, die met pensioen ging. Feest met veel oud-collega’s en mooie herinneringen aan de fijne tijd waarin wij samenwerkten.
Later op de avond het afscheidsfeestje met de actieve mensen achter Buurtruimte De Nieuwe Reiger, het gebouw wordt grootschalig gerenoveerd. En daar werd mooi duidelijk, dat afscheid van het een, het begin van iets anders kan zijn. Want naarmate de avond vorderde en ik meer kleine gesprekjes voerde met iedereen, kwam dát als rode draad heel helder naar voren.
Het houdt niet op, de betrokkenheid bij elkaar, bij een fijnere buurt, een mooiere samenleving. Iedereen bleek alweer plannen te hebben voor de toekomst. Een nieuwe plek om een initiatief onder dak te brengen. Een reis in het vooruitzicht.
We genoten van het lekkers dat de catering had gemaakt en heerlijks wat de overburen waren komen brengen. Als kers op de taart waren er heerlijke bonbons van de bovenburen, als dank voor het fijne ‘samenwonen’.
Waar ik tegen het eind van de lange dag best een beetje tegen opzag, het opruimen na afloop, ging ook dat op z’n Reigers, in een vloek en een zucht met vereende krachten.
“Maandag komen de verhuisdozen”, zei ik. En voorzichtig: “… willen jullie alvast nadenken over wat er mee naar huis moet?”, want van iedereen is er wel een stukje ‘thuis’ in De Nieuwe Reiger terecht gekomen.
“Jazeker, en ik ga alvast achter kranten aan voor de keukenspullen.”
“Jawel, maar eh… ik had het eigenlijk voor híer gekocht.”
“Zeker, maar we kunnen pas tweede helft van november over, is dat erg?”
En, licht vermanend: “Heb je wel opslagruimte voor de rode kast geregeld?”
Ja dat heb ik. 😉 Alles komt goed.
En dan ’s avonds na thuiskomst lees ik, dat ons grote voorbeeld in opbouwwerkland, Spaarndammerbuurter Ton Heijdra is overleden. Definitief afscheid…
Eindsprint!
De afgelopen maanden waren druk, druk, druk, een soort eindsprint waarbij iedereen zich inzette om doelen en activiteiten vorm te geven. Team Buurtwerk Westerpark, een team van twaalf personen in Westerpark, heeft een verdeling van taken waarmee de teamleden zich bezighouden. Naast je eigen taken help je elkaar als collega’s. Sommige projecten gaan niet alleen over Westerpark maar over heel West, daaraan werk je samen met collega’s uit de andere wijken. Het werk moet ook geregistreerd worden, verslag schrijven.
Er zijn regelmatig veranderingen in de organisatie, waardoor je je moet aanpassen. Nieuwe collega’s komen en andere collega’s, waarmee je jaren hebt gewerkt, nemen afscheid. Inderdaad alles verandert, alles stroomt, zeggen ze. Persoonlijk vind ik het wel lastig, die veranderingen. Je wilt erbij stilstaan en tijd nemen om erover na te denken, dankbaar voor de samenwerking. Maar nieuwe collega’s komen en dat is ook goed, zo gaat het dan. Ik merk, dat ik de verandering als een soort rouwperiode ervaar, sentimenteel om wat was.
Als nieuw team gaven we begin september een feest voor de vrijwilligers om ze te bedanken voor hun inzet. Dat was erg leuk. Om een Italiaanse sfeer te creëren, hebben we de was buiten opgehangen en er was Polkamuziek en catering van Isam (de kok van buurtrestaurant Hembrug & Zaandammer).
Zo sta je er dan als team Buurtwerk en ieder heeft een rol. Talenten worden gezien. Westerpark is best groot en daarom werken we als team op verschillende locaties. De vaste standplaatsen zijn de Horizon en de Koperen Knoop, De Nieuwe Reiger wordt komende maanden verbouwd. We komen als team één keer per week bij elkaar om alles door te spreken en te plannen. Behalve samen praten is samen werken en samen doen het beste voor respect en acceptatie, dat geldt natuurlijk voor alles en iedereen, waardoor ik in ieder geval weer plezier hebt in mijn werk. 😜
Toppers in het Groen
Wat hebben we toch krachtige en sterke buurtbewoners in de buurt, die mij altijd verrassen met wat ze voor elkaar kunnen krijgen. Zoals het tuinfeest van de Groenflirafauna groep, een tuinfeest met een opkomst van ruim 140 buurtbewoners!
Wat begon als een intakegesprek met één buurtbewoner eindigde met een gesprek met twee buurtbewoners, wat uiteindelijk een team is geworden van tien buurtbewoners! Een hecht team, dat zich wil inzetten om de tuinen bij de Koperen Knoop te verbeteren. De passie en motivatie van dit team was zo mooi om mee te maken. Ze hebben een geweldige visie voor wat ze willen doen met deze tuinen.
Om het buurtinitiatief te lanceren, hadden ze een geweldig idee bedacht: een tuinfeest organiseren voor de buurt. Gezellig met elkaar in de zon van een drankje en hapje genieten. Dit werd dan ook het Groenflirafauna Tuinfeest genoemd. Met een bijdrage uit het buurtbudget van de gemeente en van Rochdale, konden ze een geweldig tuinfeest neerzetten. Daarnaast hebben lokale ondernemers ook hapjes gesponseerd, wat erg fijn was. Het werd dan ook een groot succes met een mooie opkomst van meer dan 140 buurtbewoners.
Dat is nou echt opbouwwerk
Waarom is dit nou echt opbouwwerk? Het is echt opbouwwerk omdat je soms alleen maar iemand de goeie kant op moet sturen en in diens eigenkracht zetten, waardoor het zelfstandig van de grond komt en er een geweldig eindresultaat van komt. Het is om deze reden dat ik dan ook mijn werk doe. Dit is wat de taak is van een buurtwerker in mijn ogen. Buurtbewoners in hun eigen kracht zetten, zodat ze hun idee voor de buurt daadwerkelijk kunnen gaan uitvoeren. Daardoor ontstaat er een zelfredzame buurt, waarin we elkaar kunnen ondersteunen en een gezellige tijd hebben. Dit is dan ook precies mijn visie.
Smaken van Gevouwen Herinnering
verhalen van Chinese senioren in Nederland.
Ik heb de schrijfworkshop Ontvouw Familieherinneringen gevolgd onder begeleiding van schrijver en spoken word artiest Lin An Pho. Ik merkte hoe krachtig woorden kunnen zijn, ze wekken herinneringen tot leven, brengen soms een glimlach, soms tranen en verbinden mensen door gedeelde ervaringen.
De workshop was een onderdeel van het project Smaken van Gevouwen Herinnering – Verhalen van Chinese senioren in Nederland. In dit project delen Chinese ouderen hun eerste stappen in Nederland, hun uitdagingen en herinneringen die hen hebben gevormd. Ze delen hun verhalen en laten zien hoe migratie levens kan beïnvloeden en ook hoe herinneringen helen, verbinden en kracht geven.
De verhalen werden verteld in de vorm van een theatervoorstelling en ik mocht daar getuige van zijn. Voor mij persoonlijk is het een en al herkenning en erkenning voor de Chinese ouderen, die zich aan het begin van de 20e eeuw in Nederland hebben gevestigd. Honderdduizenden Chinezen zijn hen hierna gevolgd. Na een eeuw van stereotiepe beeldvorming nemen de Chinese senioren nu de regie op hun eigen verhalen.
Het is bijzonder dat deze onzichtbare generatie Chinese ouderen hun persoonlijke verhalen delen met het publiek, want in de Chinese cultuur is spreken zilver, zwijgen goud. In veel situaties is het beter om niets te zeggen dan om te spreken.
De voorstelling is een initiatief van Stichting Tien Yan Nederland en wordt ondersteund door gemeente Amsterdam, 750 jaar Amsterdam, Lang Leve de Kunst, Cordaan en de OBA. Stichting Tien Yan Nederland zet zich in voor Chinese ouderen. Migranten, nakomelingen van migranten, kwetsbare mensen en ouderen kunnen bij de stichting hun talenten ontwikkelen om te gebruiken in de maatschappij en elkaar te helpen.
Fotograaf Mathilde Nai maakte een prachtige fotoserie van de Chinese ouderen uit de voorstelling.
Wie de foto’s bekijkt wordt verrast en ontroerd door hun verhalen.
(Foto-expositie tot en met november 2025, OBA Oosterdok, 3e etage).
Buurtwerk Westerpark vertelt... 