Welzijn op recept
Oud en nieuw…
Oud
Het nieuwe jaar is alweer even aan de gang en dat betekent dat ook de welzijnscoaches weer met goede moed ertegenaan gaan. Om het oude jaar af te sluiten hebben we een gezellige middag georganiseerd in Huis van de Buurt De Boeg. Een aantal cliënten is uitgenodigd om te genieten van een High Tea, live muziek en een spel. Het Levensspel werd begeleid door een ceremoniemeester en de welzijnscoaches. Door het spel te spelen, kwamen mooie en ook droevige verhalen boven. Mooi om te zien dat de deelnemers met elkaar in gesprek gingen, vertelden over de activiteiten waaraan ze deelnemen en elkaar uitnodigden om eens te komen kijken bij hun activiteit. Missie geslaagd!
De meeste cliënten die in de laatste maanden van 2022 zijn aangemeld voor Welzijn op Recept hebben een maatje of activiteit gevonden waar ze op hun plek zijn en in het nieuwe jaar veel plezier aan zullen beleven. Dit betekent ook, dat hun Welzijn-op-Recept-traject wordt afgesloten en dat zij plaats maken voor nieuwe aanmeldingen.
Nieuw
Voor de welzijnscoaches is dit een drukke periode. Als je mij vraagt: “Hoe vaak kom je bij de huisarts?”, dan zeg ik: “Vaak!” Niet omdat ik ziek ben, maar voor mijn werk. Als welzijnscoach bezoeken we alle huisartsen in West om hen te informeren of te helpen herinneren aan Welzijn op Recept. En geloof mij als ik zeg, dat er héél veel huisartsen zijn in West. Gelukkig worden we bij de meesten goed ontvangen en zijn ze blij dat we langskomen. Zo zijn we al bij lunches, koffiebreaks en overleggen geweest. Dat is fijn, want dan hebben we de meeste huisartsen, POH-ers en wijkverpleegkundigen van een praktijk op één plek en hoeven we ons verhaal daar maar één keer te doen.
Deze bezoeken leiden gelukkig tot nieuwe aanmeldingen. Voor deze Amsterdammers gaan we dit jaar ook weer ons best doen om hen bij een fijne activiteit te krijgen.
Hier doen we het voor..!
Dit jaar deden de welzijnscoaches weer hard hun best om zoveel mogelijk ‘kwetsbare Amsterdammers’ een leuke, leerzame, lekkere en soms spannende activiteit aan te bieden. Denk bijvoorbeeld aan creatieve, digitale en kook-/eetactiviteiten. Ernaartoe gaan is soms spannend, omdat je in een nieuwe groep en omgeving komt. Ook maatjes waren dit jaar erg in trek. Voor sommige mensen heel spannend, want is er wel een maatje voor mij, klikt het wel?
Soms lukt het niet. Heel frustrerend als er veel tijd en energie in gestoken wordt en het lukt dan niet om iemand aan een leuke activiteit of maatje te koppelen of de cliënt haakt om wat voor reden dan ook af. Gelukkig lukt het meestal wel en kregen we mooie reacties van Amsterdammers, die dit jaar werden aangemeld bij Welzijn op Recept:
“Wat jammer dat het traject al is afgelopen, dit was voor mij het steuntje in de rug. Mag ik nogmaals een verwijzing aan de huisarts vragen?”
“Zonder verwachting ben ik eropaf gegaan, prettige, hoopgevende kennismaking en dankzij goede hulp nu kans op vrijwilligerswerk. Dank je wel.”
“Dank je wel voor de activiteiten die je me hebt aangereikt. De passieve negatieve levenshouding kan ik daarmee negeren. In verbinding staan en sporten is belangrijk voor het herstel en spirituele groet.”
“Ik heb Welzijn op Recept als zeer positief ervaren, ben blij met de inzet van de jonge vrijwilligers. Bedankt voor alles.”
“Jammer dat de vrijwilliger niet in het weekend wil komen, want de klik is er wel. Je hebt in ieder geval je best gedaan!”
Welzijn op Recept is er ook om de huisartsen te ontlasten en hun reacties zijn meestal kort en bondig:
“Bedankt voor je inzet, top!”
“Wat goed dat je patiënt in beweging hebt gekregen, bedankt voor je tijd!’
Hopelijk kunnen we in 2023 weer veel Amsterdammers en huisartsen blij maken, want …
daar doen we het voor!
Contrasten (of toch niet?)
Twee aanmeldingen voor Welzijn op Recept, in dezelfde week door dezelfde huisarts.
Niets bijzonders zou je zeggen, toch?
Nee, op zich niet. Maar wat deze aanmeldingen voor mij zo bijzonder maakt, is dat het in beide gevallen heren zijn van dik in de negentig, die allebei behoefte hebben aan gezelschap en ook nog in dezelfde straat wonen. Ze kennen elkaar niet, terwijl ze allebei al bijna hun hele leven op dezelfde plek wonen. Appeltje eitje zou je denken. Koppel ze aan elkaar en laat ze genieten van elkaars gezelschap. Maar helaas, zo simpel is het niet.
Meneer A is een vrolijke man met een vlotte babbel. Hij woont in een mooi opgeruimd en schoon huis en ziet er verzorgd uit. Hij heeft goed contact met zijn kinderen en kleinkinderen en mist toch iets wat zijn dag breekt. Hij wil graag iemand die een keer per week een bakkie koffie bij hem komt drinken, liefst een vrouw. Waarom? “Vrouwen hebben altijd wel iets om over te kletsen, hun gezin, werk etc.” Het interesseert meneer hoe het leven van iemand anders eruitziet.
Meneer B is een sombere, depressieve man, die het liefst euthanasie zou willen. Hij woont in een groot, smoezelig huis en ziet er zelf ook wat smoezelig uit, ook al draagt hij ‘nette’ kleding. Meneer is nooit getrouwd, heeft geen kinderen en weinig familie. Hij wil een maatje, wel graag een man. Waarom? Meneer is homo, kwam vorig jaar uit de kast, toen hij dus al dik in de negentig was. Hij wil iemand die hem begrijpt, waarmee hij over zijn gevoelens kan praten.
Regelmatig neem ik contact op met beide heren of ik ga even langs. Bij de een omdat hij zo gezellig is, bij de ander omdat ik hoop dat ik wat gezelligheid kan brengen. Beiden zo verschillend, beiden het zo waard om de tijd die ik voor hen heb aan hen te besteden.
Buurtwerk Westerpark vertelt... 