Verbinden
Het mag gewoon…!
Op 22 april hadden wij onze Buurtwerkdag met als thema Zichtbaarheid, hoe doe je dat?
We konden kiezen uit een aantal workshops en ik had gekozen voor ‘Korte teksten maken’.
Waarom deze workshop? Als welzijnscoach moet ik regelmatig een e-mail/terugkoppeling schrijven naar de verwijzer. Dit zijn vaak huisartsen, psychologen et cetera. Ik, als rasechte Amsterdamse, weet dat ik schrijf zoals ik spreek en dus wilde ik wat tips en tricks, zodat het allemaal wat netter overkomt. Zeker omdat ik toch met een (hopelijk) geleerde groep van medici te maken heb, toch?
Maar wat zei onze zeer gewaardeerde docente? Het is helemaal niet erg om in spreektaal te schrijven. Als ik mij daarin goed kan uitdrukken, wat is dan het probleem? Helemaal niets!
Dus vroeg ik mij af: stel dat ik een terugkoppeling stuur in het plat Amsterdams, zou dat dan ook geen probleem zijn?
Zoiets als dit:
Gisteren een hele tijd met cliënt zitten beppen. Het ziet er niet naar uit, dat deze gozer iets gaat doen. Hij zei zelf dat ie liever de hele dag ligt te maffen, omdat hij afgepeigerd is. Soms banjert ie met een gabber een beetje door de stad en gaan ze ergens een pilsje drinken. Dat kan niet altijd, want hij is vaak platzak en hij wil ook niet bietsen bij zijn makker. Het komt erop neer dat – sinds ie in de lik heeft gezeten en zijn baan als gleuvenglijer* kwijt is – ie vaak in sein uppie is. Een andere pozisie zoeken, ziet ie niet zitten. Hij heeft zich de afgelopen jaren het leplazerus gewerkt en heeft geen zin om zich weer het schompus te gaan werken.
Als ik de docente moet geloven mag dit gewoon, want het is mijn spreektaal. Toch heb ik hier mijn twijfels over. Laat ik voor de zekerheid maar mijn ABN-spreektaal gebruiken met hier en daar een Amsterdams accentje.
* trambestuurder
Kijkje in het werk van een buurtwerker…
Zondag
Hallo, is daar nog iemand? Een vrolijk theaterstuk in Huis van de Wijk Horizon, over eenzaamheid met een lach en een traan. Na afloop een fijn nagesprek.
Maandag
In buurtkamer Parlarie samen met bewoners plan van aanpak maken voor een cultureel uitje naar Zeeland.
Dinsdag
Presentatie geven aan statushouders Wormerveerstraat over buurtwerk, activiteiten en initiatieven die bewoners uitvoeren in de buurt.
Dus wij kunnen ook iets organiseren met de buurt? Jazeker!
Woensdag
Vandaag is het politieteam op bezoek. Een week geleden kwam de vraag binnen: of we een dag vrijwilligerswerk hebben voor vijftien politiemannen en -vrouwen van bureau Houtmankade? Tegen zoveel arbeidskracht zeg ik natuurlijk geen nee. Dus in de overdrive om een leuke klus te bedenken.
We waren al aan het peinzen hoe we meer diversiteit kunnen uitstralen. Een collega kwam op het idee om de picknicktafels te schilderen in de kleuren van de LHBTQIA+-vlag. Ook gauw de geplande regentonnen besteld, want nu is de kans om die te laten installeren. Hoe moet dat eigenlijk, waterpas, aan zinken regenpijpen koppelen, hebben we het juiste gereedschap in huis? Overleggen met locatieleider Ype of er onderhoudsbudget van de Horizon beschikbaar is. Dat is er, dus gauw materiaal kopen bij ijzerhandel Toon in de Spaarndammerstraat.
Wij zijn er klaar voor!
En daar zijn ze, een divers politieteam, dat van de onderlinge verschillen en overeenkomsten het beste in elkaar naar boven haalt en zo elkaar versterkt. Kom maar op met die uitdagende klus, we hebben er zin in! Tafels schuren en schilderen, regentonnen installeren, de tuin opruimen en aanharken, het is hard werken, echte zweetdruppels gezien. Het resultaat is prachtig! De regentonnen staan er, de regenboogkleuren zijn goed zichtbaar. ’s Avonds worden de eerste regendruppels opgevangen en vanaf nu kan de tuin duurzaam worden bewaterd.
Dank politieteam!
Donderdag, vrijdag en zaterdag zijn gevuld met activiteiten in de buurt, met als sluitstuk
Buurtfeest op de Tunnel!
Toevalstreffer…
Een collega vraagt me contact met jou op te nemen, want je denkt na over vrijwilligerswerk.
We spreken af en vertellen elkaar wie we zijn. Je houdt van zelfstandig werken, niet samen met anderen, niet op vaste tijden. Je vindt het leuk om voor een (technisch) probleem een oplossing te bedenken. Je houdt van dieren. Door wat je vertelt en hoe je het vertelt, ben ik benieuwd naar het contact met mensen. Je vertelt, dat je minder contact met anderen hebt dan je zou willen, dat je het inmiddels wel erg stil vindt, daar heb je last van en je wil dit graag veranderen. Maar sociaal contact aangaan en onderhouden vind je niet gemakkelijk om te doen. Samen komen we erachter, dat je iets anders op dit moment liever wil dan vrijwilligerswerk, want hoe doe je dat eigenlijk, sociale contacten vinden en behouden? Daar zou je graag wat hulp bij willen. Ik vertel over Vriendenkringen, een steuntje in de rug om anderen te ontmoeten. Dat klinkt jou goed in de oren. We spreken af, dat ik je met Vriendenkringen in contact breng.
Zo gezegd, zo gedaan en twee weken later mail ik je om te vragen hoe het gaat. De volgende dag al stuur je me een uitgebreide antwoordmail, waar ik blij van word.
Je hebt meteen een afspraak gemaakt met Vriendenkringen en bent ook al naar een ontmoetingsbijeenkomst gegaan. Stoer! Want dat was allebei behoorlijk spannend. Bij de start van de bijeenkomst voelde je je meteen welkom. Tijdens de wandeling raakte je in gesprek met Jonas, jullie delen dezelfde interesse, de quantumwereld! Wat een toevalstreffer! Na afloop hebben jullie telefoonnummers uitgewisseld. Het klinkt als muziek in mijn oren.
Ik bedank je voor de uitgebreide mail en druk je op je hart gerust contact met me op te nemen als je weer eens wil kijken wat er verder nog mogelijk is aan activiteiten of vrijwilligerswerk.
Binnenkort weer even mailen…
Kunst uit de Buurt…
Ook buurtwerkers zijn gewoon mensen. Mensen die in het weekend of op hun vrije dag afspreken met vrienden en iets leuks ondernemen. Zo ging ik met een vriend van buiten de stad op nostalgie-toer langs plekken uit zijn Amsterdamse leven. Toevallig had ik gehoord over de tentoonstelling Thuis in de Staatsliedenbuurt en dus ging onze voettocht ook langs de Nassaukerk. Het leverde hém een feest van herkenning en weemoed op en míj een leuk gesprek met de mensen die de tentoonstelling hadden georganiseerd.
Mijn oog viel op een schilderijtje van Amsterdam. Een typisch grachtenaangezicht. Amsterdam zoals ik het als binnenstadkind ken. “Zijn die schilderijtjes ook te koop?” Dat moest ik de maker vragen. Ik kreeg contactgegevens mee, gaf op mijn beurt m’n mailadres, liet het er verder even bij zitten, de waan van de dag regeert nou eenmaal vaak ons leven. Ineens kreeg ik een mail: de schilder had meer werk en was best bereid iets af te staan, zodat er weer geld zou zijn voor nieuwe verf.
Zo gezegd, zo gedaan. Op afspraak op bezoek gegaan en overdonderd geraakt door de veelheid aan schilderijen, die de kleine woning vulden. Helaas had hij ‘mijn’ schilderij al van de hand gedaan. Maar behalve Amsterdam schildert hij nog veel meer, zodat ik naar huis ging met een landschap vol klaprozen (rode draad in mijn familie, mijn opa schilderde die ook).
Diep onder de indruk van de productiviteit van deze schilder en van de breedheid van zijn onderwerpen sprak ik met hem af, dat hij in Buurtruimte De Nieuwe Reiger zou komen exposeren. De eerste schilderijen zijn inmiddels uitgezocht, wellicht kiezen we er nog een paar bij. En binnenkort kunt U die komen bewonderen, Kunst uit de Buurt! Dankzij een toevalstreffer en de behulpzame mensen van de Nassaukerk. Komt dat zien!
Life is what happens to you while you’re busy making other plans (John Lennon)
Buurtwerk Westerpark vertelt... 