Verbinden
Huisregels…
In ieder Huis van de Buurt kom je ze wel tegen. Meestal een geplastificeerd A4tje bij de ingang en nog eentje ergens aan de muur. Huisregels, ze zijn er om met elkaar te blijven werken aan een goede sfeer en een veilige omgeving. Tegelijkertijd roepen ze juist ook weerstand op. Het is vaak een opsomming van wat er allemaal niet is toegestaan en dat komt allerminst vriendelijk over.
Ooit leerde ik bij een NLP-training, dat het centrale zenuwstelsel geen ontkenning kan vasthouden. Het woordje ‘niet’ bestaat alleen in taal en niet in denken. In ons gedachtenpatroon kun je pas ergens niet aan denken als je er eerst aan gedacht hebt. Zo heeft de uitspraak ‘dit moet ik niet vergeten’ een andere impact dan de uitspraak ‘dit moet ik onthouden’. Het is effectiever om positief geformuleerde boodschappen te gebruiken, boodschappen die gewenst gedrag stimuleren in plaats van ongewenst gedrag verbieden. En toch, soms moet je wel iets verbieden, zoals bijvoorbeeld het gebruik en bezit van alcohol en/of drugs in het pand.
Ook in ons Huis van de Wijk de Koperen Knoop gelden allerlei regels, alleen hadden we ze nergens meer hangen en werden het ‘ongeschreven regels’. Dat komt de duidelijkheid niet ten goede, want mag je nou bijvoorbeeld wel of niet een hond mee naar binnen nemen?
Hoog tijd dus om de huisregels opnieuw te omschrijven én om dan meteen het geleerde toe te passen. Zo wordt de regel ‘Verboden binnen te roken’ vervangen door ‘Wilt u roken? Dat kan buiten’. En: ‘Houd u qua overlast (geluid) rekening met buurtbewoners en medegebruikers’ in plaats van ‘Het is niet toegestaan om overlast te veroorzaken bij medegebruikers en omwonenden.’ Zo viel er toch nog wat te verbeteren.
En ja, op het moment dat u dit blogje leest, zult u het geplastificeerde A4tje weer bij ons aantreffen. In een sympathiekere vorm gegoten en misschien wel in een leuke lijst!
Even terug in de Spaarndammerbuurt…
In de zomer werd aan mij door Combiwel gevraagd of ik het buurtwerkteam Westerpark tijdelijk wilde versterken. Als voormalig bewoner van de Spaarndammerbuurt hoefde ik daar niet lang over na te denken.
Alleen al de vraag bracht mij in een trip down memory lane. Terug naar de tijd dat ik als 18-jarige student in de containerwoningen in de Houthavens kwam wonen en enkele jaren later op een zolderkamertje boven het Polanentheater. Unieke woonervaringen, waardoor ik deze buurt nooit zal vergeten.
De start van mijn opdracht begon gelijk goed. Ik werd met een uitgebreide lunch welkom geheten in het team en ook de collega’s en vrijwilligers van de Horizon ontvingen mij hartelijk. Het was toen nog hartje zomer en dus een cadeautje om als eerste klus te mogen flyeren voor de Kom Erbij dag die enkele dagen later zou plaatsvinden. Wat een feestje was dat! En terwijl mijn collega’s hard aan het zwoegen waren om het wijkuitvoeringsplan voor 2023 vorm te geven, probeerde ik zoveel mogelijk mensen te leren kennen in Huis van de Wijk Horizon. Ik was gelijk onder de indruk van alle bedrijvigheid in en rond deze prachtige plek voor de buurt. Wat een energie en creativiteit is hier aanwezig!
Ondertussen heb ik mij met veel mooie dingen mogen bezighouden, zoals de voorbereiding voor de schoonmaakactie in de keuken boven in de Horizon en Dialoog 1330 voor de Maand van de Verbinding. En ook met bewonersinitiatieven en de samenwerking met partners uit de wijk. Ik ben benieuwd welke toffe dingen er in mijn laatste weken als tijdelijke kracht bij Buurtwerk Westerpark op mijn pad zullen komen en hoe ik daarin zoveel mogelijk van waarde kan zijn voor de buurt.
Als je zin hebt in een wandeling door mijn oude buurt, laat je het me weten? Dan maken we samen een ommetje om herinneringen te delen en verhalen uit te wisselen. Ik kijk ernaar uit!
De wijk en haar huis…
Een wijk is niet gebouwd uit steen
Harten kloppen, monden praten
Bewoners maken de wijk
Handen slaan ineen
Buren begroeten
Als de overheid zich terugtrekt
Komt ruimte voor ontmoeten
Een wijk is niet constant
Maar constant is dat huis
Voor de één een korte ontmoeting
Voor de ander een thuis
Constant beleving:
Stilstaan, verbinding, maar vaak ook stilte
Of juist beweging
Een wijk opent haar deuren
Om te ontmoeten, te eten
Voor een potje Rummikub
Of om lekker te zeuren
Dat laatste mag, maar niet de overhand
We zijn allen mensen, schreeuw geen moord en brand
(Zeker niet in de krant)
Een wijk is te dierbaar voor verdeel en heers
Begrijp je dat niet, dan ben je hardleers
Sta voor je buurt, niet als een last
Neem de wijk en houd haar vast
Twee zondagen in West…
Kom-Erbij-dag, opening van het seizoen in Westerpark op zondag 28 augustus 2022
Een feestelijke dag begint met een brassband die door de buurt trekt, kraampjes van organisaties, eten en drinken. Optredens en activiteiten voor jong en oud en een hangplek voor ouderen, weg van het geluid van het podium. Bandjes treden op, er wordt gedanst en gezongen, de dag is een groot succes. De buurtbewoners waren er allemaal en zeggen blij: “Ik heb veel buurtgenoten al twee jaar niet gezien, wat fijn om ze weer te zien!”
De organisatie van de Kom-Erbij-dag staat aan het begin van de dag stil bij buurtgenoten die overleden zijn en medebewoners die familie verloren hebben door corona en andere ziektes en ongelukken. Het is even stil op het volle Zaandammerplein. En dan barst het los, zoals bisschop Desmond Tutu die avond bij Zomergasten zei: “Dansen en zingen is helend.” En zo ervaarde ik het. Zo fijn om als buurtbewoners bij elkaar te zijn om te dansen, te praten en geen onvertogen woord! Een goed feest! Dank organisatie van de Kom-Erbij-dag! Ook voor de grappige rijdieren op het Krajicekveldje.
Seniorendag, voor alle ouderen in West op zondag 4 september 2022
Combiwel Buurtwerk was erbij in De Hallen met het Eenzaam Kraampje, om te praten over eenzaamheid en dat dit ook bij het leven hoort. Want wat als je moeite hebt met eenzaamheidsgevoelens, wat kun je daar dan zelf aan doen? Bedenk: waar heb ik behoefte aan? Aan meer sociaal contact? Aan goede gesprekken? Als je weet waar je behoefte aan hebt, kun je een plan maken hoe je het kan aanpakken om dit te bereiken. Tijdens de Seniorendag was er een leuk programma met proeflessen en workshops volop creativiteit. Kennismaken met dans, zang, schrijven, kunst maken. Nieuwe creatieve ervaringen opdoen, ervaringen die mentale weerstand geven. En dat past dan weer bij het Eenzaam Kraampje. Kortom, weer een goede zondag In West!
Te jammer om het niet te doen…
“Ik wil dit jaar weer een buurtiftar organiseren…”
Het is februari, dus ruim op tijd. Een stressloze, gedegen voorbereiding gloort aan de horizon. Eerst zal je naar Jaap gaan, want het begint een traditie te worden om de buurtiftar bij Het Paviljoen te laten plaatsvinden. En dan begint het leven in de weg te staan. Andere dingen vragen je aandacht en het lijkt er dit jaar niet van te komen, is niet erg, volgend jaar nieuwe ronde nieuwe kansen, inshallah.
19 April, gemiste oproep van Jaap op mijn telefoon, even later belt hij weer.
“Farida was net hier…” Te jammer om het niet te doen, Jaap en Miem willen met hun team meedoen, het kan maandag. Vijf dagen, veel te kort dag, maar inderdaad, te jammer om het niet te doen. Agenda leegvegen kan niet, maar het besluit is genomen en een dag heeft 24 uur.
Als een speer posters en toegangskaarten maken, boodschappenlijsten, iedereen in stelling brengen voor de werving, ondernemers benaderen (want ook dat is een mooie traditie bij deze buurtiftar, alle benodigdheden worden geschonken door lokale ondernemers, ondanks dat na twee coronajaren het vet op de botten bij velen wat minder is), vrijwilligers vragen om te helpen met koken, miniboekje Ramadan, wat is dat? maken voor wie wat minder ingevoerd is in de materie.
Er zijn ‘tips en tops’, dat is goed, daar wordt alles altijd beter van, want ja, de volgende keer moet het anders. Maaaarrrr, eerlijk is eerlijk, je hebt het weer geflikt. Vijf dagen van tevoren, iedereen in, naast, achter en voor je karretje en rijden maar met z’n allen, voor een iftarmaaltijd met bijna 60 buurtgenoten in een gezellig, gastvrij Paviljoen. Go Farida!
En dank je wel vrijwilligers, Jaap en Miem, slagerij Alhoceima, Bario Market, bakkerij Westerpark en Albert Heijn!
En wat betreft de tips en tops, volgend jaar beginnen we twee maanden van tevoren… 😊
Gouden vrijwilligers…
Ooit op bezoek geweest in de Koperen Knoop? Dan heeft u vast ook de weg gevonden naar de gratis aangeboden koffie en thee, die dagelijks worden verzorgd door de aanwezige vrijwilliger(s). En dat is niet het enige wat de vrijwilligers allemaal doen.
Zo is een van de (beheer)vrijwilligers al jarenlang iedere week twee dagdelen aanwezig om te zorgen, dat achter de schermen alles reilt en zeilt zoals het zou moeten. Dat houdt onder andere in: zorgen voor de voorraden koffie, thee, suiker, melkpoeder, koekjes, koffiebekers, kantoor- en promotieartikelen, weghalen van flyers, posters en aankondigingen die niet meer actueel zijn, optreden als gastheer/-vrouw met voor iedereen een warm welkom en niet te vergeten het openen en sluiten van het pand. Allemaal dingen die misschien niet zo direct opvallen, maar die wel super belangrijk zijn.
Daarnaast zijn er de vrijwilligers die betrokken zijn bij een activiteit/bewonersinitiatief. Denk aan de mensen van het Repair Café, die iedere woensdag klaar staan om kapotte spulletjes te repareren of de koks van Oma’s soep die elke donderdag in de pannen staan te roeren om weer een heerlijke soep te kunnen serveren. Hulde!
Een beheervrijwilliger kan ervoor kiezen om wekelijks een of twee dagdelen te komen helpen en krijgt hiervoor een vrijwilligersvergoeding. Ook krijgen deze vrijwilligers cursussen aangeboden, zoals Bedrijfshulpverlening, Verantwoord alcohol schenken of een andere cursus die de deskundigheid bevordert. En natuurlijk kan hij/zij meedoen met een of meer workshops of cursussen van het aanbod in de Koperen Knoop.
Een bewoner, die vrijwilligerswerk wil doen, kan zich aanmelden via de website van Combiwel of door een ansichtkaart in te vullen bij de balie van de Koperen Knoop of door het te vertellen tegen een buurtwerker. Vind jij het ook leuk om je in te zetten voor de buurt en wil je graag een keer komen proefdraaien, dan ben je van harte welkom!
Want wij weten: in de Koperen Knoop zijn de vrijwilligers goud waard!
Kansen aan de Horizon…!
Gisteren hing de banner al. Het ontwerp kwam goed tot z’n recht op zo’n grote banner, die geweldig trots hing te zijn in de zon. Om ‘m op te kunnen hangen, moest er een hoge ladder komen vanuit Hebron. In no time had het tuinteam van de Horizon dat gefikst.
Morgen is het zo ver: Kansen aan de Horizon!, een samenwerking tussen Buurtwerk Westerpark en het Buurtteam, geïnitieerd door mijn geweldige collega Mariënna.
Hoe kunnen we laten zien, dat er nog steeds genoeg kansen zijn als je er (financieel) niet sterk voor staat? Wat is er te bieden aan troost, mogelijkheden, zingeving, voordeel, betaald en onbetaald werk? En hoe inspireer je mensen om deze kansen te pakken, voorbij te gaan aan de onzekerheid en angst die hen in isolement houdt?
Met onze vrijwilligers, met de enerverende dansworkshop van Dance Connects, met een vacaturegang vol mogelijkheden wapperend in de wind, met externe partijen die inlichten en rekruteren, een geweldig sprankelende host met mooie boodschap, inspirerende ervaringsdeskundigen die praten over de stappen die zij maakten om hun leven drastisch te veranderen en natuurlijk met de heerlijke hapjes van kok Isam van buurtrestaurant Hembrug & Zaandammer. Zo hopen we genoeg ingrediënten bij elkaar gebracht te hebben voor deze belangrijke kansendag.
Laat nu onze aarzelende doelgroep de drempel durven trotseren en er zijn, want dit is zo waardevol! Erop afkomen is al de eerst gepakte kans!
En ze kwamen, lieten zich verwonderen, inspireren en informeren.
Hoppa, kansen geboden, kansen gepakt! We zijn tevreden en trots! Nu eerst een koffie… 😊
Van, voor en door de buurt…
Huis van de Buurt, de naam zegt het al. De plek, de activiteiten, de hulp … van, voor en door de buurt. Buurtwerkers zijn daar voor de ondersteuning van de bewoners die het aanbod verzorgen.
Iedere dinsdag komt de Crea Club bij elkaar om samen te handwerken. De deelnemers maken mooie handwerkproducten, voor zichzelf en voor anderen, en vormen ondertussen een klein gemeenschapje. Het samen zijn geeft een gevoel van gezelligheid, geborgenheid, zekerheid.
Op donderdag is de soepdag. Zodra je na 12:00 uur de Koperen Knoop binnenloopt, ruik je het al. Heerlijke kruidige soepgeuren komen je tegemoet. Aan de eettafel in de mooie nieuwe keuken worden gesprekken gevoerd boven dampende kommen. Ervaringen worden gedeeld, lief en leef, verontwaardiging over onrecht, lachen om een leuk verhaal. En dat alles onder het genot van een gezonde maaltijdsoep. Echt een activiteit, waar iedereen aan mee kan doen, eten verbindt! Daar word ik blij van!
De Crea Club en de dame van de soep hebben de handen ineengeslagen. Bijna iedere maand organiseren zij zelfstandig de Rommelmarkt, voor en door de buurt. Een mooi voorbeeld van wat een klein groepje kan bieden als zij de mogelijkheid krijgen om te doen wat zij graag willen doen.
Het Huis van de Buurt is dus niet alleen een plek voor groepen om hun eigen ‘ding’ te kunnen doen, het biedt ook een gemeenschappelijke plek waar groepen elkaar kunnen vinden en versterken. 1+1=3!
Samen een straatje om…
Ik maakte me wel een beetje zorgen. Buiten was het donker geworden door een dreigend zwarte wolkenlucht. Binnen moesten de lampen aan. Woensdagmiddag. Ze waren nog niet terug. Inmiddels kwam de verwachte regen met bakken naar beneden.
“Cor, er zijn net twee mannen binnengekomen met de duofiets en ze vragen naar jou.” Pfff. Gelukkig. Ze zijn er weer. Alles is toch goed gegaan. In de hal staan Albert en Robbert. Doorweekt. Koud. Maar oh zo gelukkig. Robbert staat te rillen maar straalt. Albert vertelt opgewekt dat ze helemaal tot aan Halfweg zijn gefietst en dat het gewoonweg fantastisch was.
De week ervoor nam Albert contact met me op. Hij had gehoord dat er in Huis van de Wijk Horizon een duofiets stond, die speciaal aangeschaft is om iemand anders, die slecht ter been is, mee te nemen voor een rondje door de buurt. Robbert, de partner van Albert, is licht dementerend en samen fietsen door Westerpark zou geweldig zijn. Het zou een proefritje worden die woensdag, maar het werd een heuse fietstocht waar ze van genoten.
De week daarop, op dinsdagochtend, pak ik mijn mobiel om Albert een berichtje te sturen met de vraag of ik de fiets weer voor ze klaar moet zetten. Op datzelfde moment zoemt de mobiel en ik kijk in WhatsApp.
Goedemorgen Cor, zou ik morgen, woensdag, de duofiets mogen gebruiken?
Groetjes Albert en Robbert
Спасибо за гостеприимство! Bedankt voor de gastvrijheid…!
22 mei was het zover, 60 Oekraïense vluchtelingen uit Amsterdam kwamen op bezoek in de Spaarndammerbuurt voor ontmoeting, gezelligheid en samen eten. Buurtbewoners, lokale ondernemers, buurtwerkers en sponsoren staken de hoofden bij elkaar en de handen uit de mouwen voor een warme ontvangst bij Huis van de Wijk Horizon.
In het buitenbuurthuis van de Horizon komen heerlijke etensgeuren, gitaarmuziek en zang je tegemoet. Iedereen is opgetogen en er klinken Oekraïense liederen door de tuin. Initiatiefnemer Corradino Arcari, oftewel Billy uit de Spaarndammerbuurt, en koks Isam, Roberto en Aicha zijn druk bezig in de keuken van buurtrestaurant Hembrug & Zaandammer. Zij toveren een heerlijke Italiaanse maaltijd op tafel: salade, risotto, lasagne en als toetje tiramisu.
Buurtbewoner Vitalik nodigde Oekraïense vluchtelingen uit om samen met buurtbewoners te genieten van dit feestmaal. Vrijwilligers sloegen de handen ineen en maakten er samen met alle gasten een hele gezellige middag van. Dit alles mede mogelijk gemaakt door de gulle giften van lokale ondernemers en het GVB die de OV-dagkaarten bekostigde, waarmee de Oekraïense gasten konden komen. Ik voel me trots, dat ik als buurtwerker dit initiatief kan ondersteunen.
Door de warme reacties van de Oekraïense gasten en de positieve energie zijn vrijwilligers Jamal, Wafa, groep Diamant het er ook over eens: “Het blijft niet bij deze ene keer!” Een stralende Billy kijkt alweer uit naar de volgende editie op 31 juli: “Ik ga zo weer op pad om sponsors en helpers te zoeken. En we hebben ook ideeën om meer met muziek en activiteiten te doen. Wat is het toch fijn om zo samen te werken!”
Met een warm gevoel neemt iedereen afscheid van elkaar.
“Спасибо за гостеприимство!”
“Graag gedaan en tot de volgende keer!”
Een paar dagen later ontvang ik een bericht van Olga: “… na de bommen en het geluid van de sirene had ik die avond een gevoel van familiewarmte.” Ik ben er stil van.
- ← Vorige
- 1
- …
- 3
- 4
- 5
- Volgende →
Buurtwerk Westerpark vertelt... 