Verbinden
Samen sterk in West: de vibe groeit!
In Amsterdam West gebeurt iets moois. Onze kernalliantie – een bonte mix van organisaties en werkvelden – begint steeds meer als één team te bewegen. Waar we eerst allemaal onze eigen route volgden, zie je nu dat jongerenwerkers, buurtwerkers, kinderwerkers, vrijwilligers elkaar steeds vaker vinden. Niet omdat het moet, maar omdat het werkt. En eerlijk? Omdat het gewoon leuk is!
Je merkt het overal. We lopen elkaar sneller tegen het lijf, delen signalen en stappen met vertrouwen samen in nieuwe projecten. Het voelt alsof er een frisse wind door de wijken waait. Een vibe waarvan je denkt: ja, dit is precies wat we nodig hebben! En het mooie is: je merkt dat de samenwerking steeds meer effect heeft in de wijk. Het wordt gemakkelijker om elkaar te vinden, sneller te schakelen en samen oplossingen te bedenken. Dat geeft energie, voor ons én voor West.
En we zitten niet stil. We bouwen aan buurtflexplannen in verschillende buurten in West. Geen dikke rapporten die in een la verdwijnen, maar flexibele plannen die meebewegen met wat er nú speelt. Zo kunnen we sneller schakelen, slimmer samenwerken en écht impact maken. Stap voor stap bouwen we verder en je ziet nu al hoe krachtig het is als iedereen dezelfde focus en motivatie heeft.
Wat deze samenwerking zo sterk maakt? We dénken niet alleen samen, we dóén het ook samen. We bellen sneller, delen meer, proberen uit en lachen veel. Zo groeit niet alleen de samenwerking, maar ook het vertrouwen. En dát brengt ons verder. We zijn goed op weg en dit is pas het begin. Samen maken we West elke dag een beetje sterker!
Grenzen en zelfzorg
Wanneer is iets te veel? Die vraag houdt me vaak bezig. Soms voel ik, dat ik het even niet meer trek. Net als vorige week. Werk en privé liepen door elkaar en de stapel taken leek onmogelijk om uit te voeren. Een momentje van rust was nodig, een pauze om bij mezelf stil te staan. Ik moest toegeven, dat ik overprikkeld was, dat ik dingen uitstelde, omdat ik simpelweg even niet meer kon.
Herkennen jullie dat ook? Dat je even niet meer verder kunt, dat het teveel is?
Gelukkig heb ik een geweldig team. Een groep mensen die me begrijpt, die me ruimte geeft om te praten. Het is zo fijn om te merken, dat anderen dan herkennen wat je zegt, dat we samen kunnen praten over onze kwetsbaarheid. Het geeft kracht en verlichting en ik leer telkens weer, dat een stapje terug niet erg, maar soms juist nodig is.
Uiteindelijk blijven wij allemaal mensen. Geen robots, geen machines. We hebben onze grenzen en dat mag. Het is goed om even stil te staan, om te ademen, even goed voor jezelf te zorgen en je te herinneren dat het oké is om niet perfect te zijn. Soms is even een pas terugzetten de beste stap voorwaarts.
Staatsbrunch
Wat een geweldige dag was dit voor de Staatsliedenbuurt! Een dag waar de hele buurt uit alle hoeken van de buurt kwam om samen te genieten van de vrijheidsmaaltijd en het vieren van de vrijheid. Dat is als je het aan mij vraagt hoe je vrijheid met elkaar moet vieren op 5 mei.
Wat is eigenlijk de Staatsbrunch en wie zit daar nou achter? Laat ik eerst de eerste vraag beantwoorden. De Staatsbrunch is een vrijheidsmaaltijd voor 400 buurtbewoners van de Staatsliedenbuurt om samen de vrijheid te vieren. De Staatsbrunch werd gehouden op de Tweede Nassaustraat, Van Limburg Stirumstraat en Van Limburg Stirumplein. De tram moest voor ons omrijden, net als de auto’s, de fietsers werd lief gevraagd om af te stappen.
Ik snap dat je je nu nog steeds afvraagt: wie heeft dit nou allemaal georganiseerd? Dat kan ik je zeker vertellen. Dat waren namelijk Harold en Jette van Kerk en Buurt, Carina, Oscar en Henriette van de BIZ Staatslieden (dat is de ondernemersvereniging), ik – Len van Combiwel Buurtwerk – en Heleen van stadsdeel West. Wij deden met z’n zevenen de organisatie en de planning voor de Staatsbrunch. Daarnaast hebben verschillende ondernemers uit de buurt ons gesponsord met hapjes en drinken.
Alleen zijn wij met zijn zevenen niet genoeg om dit voor elkaar te krijgen. Hiervoor hebben wij hulp gehad van bijna 100 vrijwilligers, die zich hebben ingezet voor de buurt. Het was dus een samenwerking van buurtbewoners, ondernemers en organisaties uit de buurt. Dat maakte het voor mij als buurtwerker ook zo bijzonder, omdat je als buurtwerker het doel hebt om de buurt met elkaar te verbinden. En dit is dan ook echt gebeurd tijdens de Staatsbrunch, omdat zo veel verschillende partijen en buurtbewoners hebben meegedaan. Hierdoor ontstond er zo’n mooie verbinding, wat voor mij centraal staat om in vrijheid met elkaar te kunnen leven.
Vrijwilliger aan het woord: Edwin
Wil je jezelf even voorstellen?
Mijn naam is Edwin Meijer en ik ben inmiddels 54 jaar. Ik woon alweer dertig jaar in de Spaarndammerbuurt.
Wat doe jij in je functie als vrijwilliger? En hoe vaak doe je dat?
Ik ben vrijwilliger in Huis van de Wijk Horizon en ik help bij verschillende werkzaamheden. Een keer per week help ik mensen bij hun administratie en een keer per week ben ik gastheer/beheerder. Ook ben ik vrijwilliger in Huis van de Wijk Koperen Knoop. Ik help dan bij de Financiële Salon en het inloopspreekuur voor vragen over wonen.
Wat deed je in je vroegere werk/functie?
Ik heb de afgelopen 25 jaar in de horeca gewerkt.
Wat vind je leuk aan het werken in het Huis van de Wijk?
Het is erg leuk om te zien hoe de hulp gewaardeerd wordt door de mensen die ik help.
Wat is het meest spannende/leukste wat je hebt meegemaakt?
Persoonlijk vind ik de waardering die ik krijg van de mensen die ik probeer te helpen het leukst. Ook zijn de collega’s erg aardig en behulpzaam.
Zou je nog een cursus/opleiding willen volgen of een activiteit willen bijwonen en zo ja, wat?
Ja, ik zou graag een cursus/opleiding willen volgen, die iets toevoegt aan mijn kennis over de onderwerpen financiën en wonen.
Hoe lang werk je in de Horizon en ben je tevreden?
Ik werk nu sinds twee maanden in de Horizon en ik ben zeer tevreden met de werkzaamheden en met de collega’s.
Blij dat je in de buurt bent, Edwin!
Vrijwilliger aan het woord: Jordi
Wil je jezelf even voorstellen en uitleggen wat je doet als vrijwilliger?
Mijn naam is Jordi Tohatta, ik ben geboren in 1974, dus dit jaar alweer 50 jaar oud. Ik woon in de Spaarndammerstraat, waar ik ook ben geboren. Ik werk als beheerder in de Horizon op maandag- en dinsdagmiddag. Ik ben dan gastheer, zorg dat de koffie klaarstaat en dat alles schoon en veilig is.
Wat deed je in je vroegere werk/functie?
Ik heb best uiteenlopende baantjes gehad. Onder andere in de horeca, in de bouw en in de Amsterdamse haven. Ook werkte ik als ZZP-er als betonvlechter.
Wat vind je leuk aan het werken in het Huis van de Wijk?
Ik vind het heel leuk als ik mensen tevreden, met een glimlach weer de deur uit zie gaan. Er komen hier veel mensen, die financiële hulp nodig hebben. Als ze me bij vertrek dan met een glimlach gedag zeggen, doet me dat goed. Ook alle mensen die voor de activiteiten komen, ga je natuurlijk herkennen als je op vaste dagen werkt.
Wat is het spannendste/leukste wat je hebt meegemaakt?
Het spannendste zou ik niet kunnen zeggen. Wat ik heel leuk vind, is dat ik steeds meer mensen herken en zij mij. Dat maakt het allemaal wat informeler en leuker. En ik vind het heel fijn, dat ik tijdens mijn dienst altijd een heerlijk broodje krijg van chef-kok Isam.
Zou je nog een cursus/opleiding willen volgen of een activiteit willen bijwonen en zo ja, wat?
Ik kijk regelmatig in de activiteitenagenda en ik heb nog niet iets gevonden wat ik graag zou willen doen. Ik sport veel, wandel met mijn hond en heb zelden tijd teveel, maar wie weet, vind ik nog eens een workshop of cursus die ik wil volgen.
Hoe lang werk je in de Horizon en ben je tevreden?
Ik werk ruim anderhalf jaar in de Horizon en ben tot nu toe heel tevreden. Eerlijk gezegd wil ik het voorlopig niet missen.
Blij dat je in de buurt bent, Jordi!
Vrijwilliger aan het woord: Bert
Wil je jezelf even voorstellen en uitleggen wat je doet als vrijwilliger?
Mijn naam is Bert van Sloten, geboren op 24 december 1952. Ik woon in de Kinkerbuurt in Oud-West. In de Horizon ben ik gastheer en doe ik beheer. Ik zorg voor ontvangst en serveer koffie en thee. Verder verzorg ik de planten en doe ik de vaat en was. Ik ben ook steeds alert op dingen die kunnen gebeuren. Ik werk twee keer per week, op donderdagmiddag en vrijdagmorgen.
Wat deed je in je vroegere werk/functie?
Ik heb jarenlang in de horeca gewerkt. Daarnaast had ik vele baantjes en ook langdurig een uitkering, omdat ik na een zwaar ongeluk niet kon werken. Ik ben afgekeurd voor het zware werk.
Wat vind je leuk aan werken in het Huis van de Wijk?
Het omgaan met collega’s en met mensen die langskomen in het buurtcentrum. Ik houd van de drukte. Het leukste is als ik mensen echt kan helpen, hoe meer hoe beter.
Wat is het spannendste/leukste wat je hebt meegemaakt?
Drukke dagen zijn voor mij een verademing, dat zijn de leukste dagen. Met drukte om me heen functioneer ik het beste. Wat betreft het spannendste: ik heb al verscheidene keren mensen geholpen met EHBO en dat is regelmatig spannend.
Zou je nog een cursus/opleiding willen volgen of een activiteit willen bijwonen en zo ja, wat?
Voor een cursus denk ik allereerst aan een fotografiecursus, dat lijkt me leuk. Op dit moment is er geen in de Horizon, maar wie weet in de toekomst…. Ik zou ook wel percussielessen willen nemen. Via Combiwel heb ik mijn BHV-certificaat gehaald.
Hoe lang werk je in de Horizon en ben je tevreden?
Ik weet het niet precies, volgens mij sinds 2017 of 2018, dus inmiddels ruim 6 jaar en nog altijd tevreden. Het feit dat ik er nog steeds ben zegt genoeg.
Blij dat je in de buurt bent, Bert!
Het Westerpark…
Zo fijn dat ik op loopafstand van het Westerpark woon. Heerlijk om een park in de buurt te hebben hier in Amsterdam. Ik woon en werk in de Staatsliedenbuurt en werk ook in de Spaarndammerbuurt. Als ik in Huis van de Wijk Horizon moet zijn, dan loop ik een stuk door het park. Als ik thuis werk, dan doe ik soms een klein ommetje in het park. In de weekenden of op vrije dagen een wandeling, bezoek aan een evenement of gewoon even chillen in het park.
Ik vind het ook een verrijking dat er van alles en nog wat in het park wordt georganiseerd. Oké, soms is het misschien wat te veel en kan je er overlast van hebben die het ook met zich meebrengt. Maar laten we eerlijk zijn, wij wonen nu eenmaal in een grote, drukke stad.
Dat merkte ik ook toen ik laatst met mijn nichtje en haar dochtertje meeliep met de avondvierdaagse. Alle scholen van West verzamelden zich in het Westerpark. Wat een gezellige chaos was het. De ‘hieperdepiep’ kinderen en hun chaotische, gehaaste ouders.😉 Al die (bak)fietsen, scooters en af toe ook kinderen die met de taxi kwamen of snel werden afgezet met de auto. Er hing een leuke gezellige sfeer, ondanks alle chaos.
Het ging niet zoals ik mij de avondvierdaagse van vroeger herinner. Toen liep je lange afstanden als groep samen over bospaden (oké, ik ben in een bosrijke omgeving opgegroeid, niet in Amsterdam). Het was toen allemaal wat geordender en je had veel ruimte. Nu moest je echt opletten als de groep ging starten, liepen we in drommen over smalle paden in het Westerpark en door de Spaarndammerbuurt. Toch fijn dat zoiets in het park georganiseerd kan worden.
Al met al leuk om keer mee te lopen. En heerlijk dat het ‘om de hoek’ was.
- 1
- 2
- …
- 5
- Volgende →
Buurtwerk Westerpark vertelt... 