Creativiteit
Geen gezellig onderwerp…
Voor de noodzakelijke portie Women Empowerment organiseerde ik twee Vrouwendag Dialoogtafels, een in de Koperen Knoop en een in de Horizon. Een mooie samenwerking tussen Buurtwerk, Single SuperMom, een filosoof en een kunstdocent. Om mij heen hoorde ik geluiden van vrouwen die last hadden van allerlei overgangsklachten en zelf heb ik ook megaveel last. Ongelofelijk hoeveel invloed de overgang kan hebben op je doen en laten en hoe weinig begrip er nog voor is, weinig kennis ook. Een oud-collega noemde het “geen gezellig onderwerp” en begreep de ophef niet zo. Des te meer reden voor een dialoog, dacht ik.
Samen met geweldige dames met wie ik samenwerk, koos ik twee documentaires rondom het thema menstruatie. De prachtige documentaire Period. End of a Sentence, geregisseerd door Rayka Zehtabchi, over (jonge) vrouwen in Hapur, India, die een stille seksuele revolutie leiden. We zien hoe ze leren een machine te bedienen die goedkoop, biologisch afbreekbaar maandverband maakt, dat ze tegen betaalbare prijzen aan andere vrouwen verkopen. Dit versterkt de positie van vrouwen en stelt hen in staat om taboes rond menstruatie in India te doorbreken. In de andere documentaire, Uitgebloe(id), gaat documentairemaker Ingeborg Beugel op zoek naar antwoorden op vragen die iedereen heeft, maar bijna niemand durft te stellen. Ze stelt zich kwetsbaar op en neemt je mee langs alle stadia van de overgang. Ze bezoekt specialisten, haar moeder, vriendinnen en bekende Nederlanders. Ze geeft ons een kijkje in haar eigen leven en laat ook zien hoe groot de impact van de overgang is.
Naar aanleiding van deze leerzame films ontstond een inspirerend, open, soms confronterend en zeker ook gezellig gesprek op gang. Na afloop de workshop Collage Moodboard maken was hartstikke leuk. De kunstwerkjes hingen vervolgens te pronken in de Horizon. Wat we vooral uit dit alles meenemen, zijn de indrukken en inzichten die we kregen om onszelf weer wat beter te begrijpen en telkens weer op zoek te gaan naar wat ons vrouwen met elkaar verbindt.
Achter de Horizon…
Robert Long zong in het lied Achter de Horizon: “Er moest een plek zijn waar er op me wordt gewacht.”
Die plek is er, heb ik van wijkbewoners gehoord! En ik heb het ook zelf gemerkt.
Het zal je niet verbazen, die plek heet Horizon!
Mensen, van allerlei pluimage, lopen er nieuwsgierig, onzeker of doelgericht naar binnen. Voor contact, hulp, een leuke activiteit of om een plek te vinden voor een eigen idee. Zo sprak ik in de Horizon een man uit de buurt die elke week naar de huiskamer kwam van de WegWijsSalon. Hij wist dat er op hem gewacht werd voor een praatje, met heerlijke koffie en dat een andere bewoner een warme lunch aan het koken was voor de buurt. Hij vertelde: “Hiervoor kom ik mijn huis uit en ga ik buiten wandelen, anders zou ik de hele week binnen blijven.” Ook is er een wekelijkse creatieve activiteit die wordt geleid door een bewoner, die met haar talent andere bewoners helpt. Haar hele groep kan nu zelf aan de slag met het maken van mooie dingen. Er is een sterke samenhang in die groep ontstaan, een veilige haven in de Horizon. De bewoner die de groep leidt, weet dat er elke week op haar wordt gewacht.
De Horizon is een plek waar we naartoe kunnen, een plek waar we op elkaar wachten en dan kunnen beginnen met samen eten, samen lachen. Zo is bijvoorbeeld ook Q Kitchen in de Horizon ontstaan, met voor iedereen een plek, iedereen is welkom.
Hierbij nodig ik je uit om achter de schermen van de Horizon te komen kijken. Doe mee en ontdek al het moois achter de Horizon.
Wordt er eigenlijk ook op mij gewacht? Even in mijn agenda kijken, ja die zit vol met afspraken….
Groetjes van Marieke, buurtwerker in de Horizon.
Tijd voor creativiteit…
“Maar wanneer is het daar tijd voor?”
Stelt u uzelf deze vraag wel eens? Ik wel en eigenlijk denk ik dan steeds: altijd!
En dan bedoel ik met creativiteit niet problemen ludiek oplossen, maar iets maken, jezelf uiten. Vroeger deed ik het gewoon, zonder over na te denken, zonder in te plannen. Tekenen, schilderen, drukken. Ik vond het heerlijk om te doen en twee jaar lang wilde ik zelfs creatief therapeut worden.
Helemaal prachtig als mensen creativiteit met elkaar willen delen. Kunstenaars, creatieve mensen, die andere mensen willen helpen met creatief bezig zijn. Wat een geluk, die hebben we hier en zij wonen in de Spaarndammerbuurt. Het fijne is, dat mijn collega en ik tijdens het project Welzijn op Recept van heel veel verschillende mensen uit deze buurt hoorden, dat zij graag creatief bezig wilden zijn. En die behoefte snap ik als geen ander natuurlijk. Een en een is twee. Aanbod en vraag gekoppeld en een mooi bewonersinitiatief ontstond: Tijd voor creativiteit.
Als ik als buurtwerker een eerste, oriënterend gesprek heb met iemand die vrijwilligerswerk zoekt, vraag ik altijd: “Wat vind je leuk om te doen, waar krijg je energie van?” Zo belangrijk!
Waar krijg ik eigenlijk energie van? Mensen ontmoeten, mensen leren kennen, mensen verbinden. En ik weet dus ook waar ik energie van kreeg. Ja, dingen maken, met kleur. In mijn huidige, volle leven komt het er niet vanzelf van, zoals vroeger, zonder over na te denken, zonder in te plannen. Toch maar doen, wel echt inplannen en … er tijd voor maken!
Buurtwerk Westerpark vertelt... 