Duurzaamheid in en rondom de Horizon…
Duurzaamheid is een belangrijk begrip in de 21ste eeuw. Maar wat is duurzaamheid? Duurzaamheid is zorgen voor evenwicht tussen mens, milieu en economie om de aarde niet uit te putten. Voor nu en ook voor komende generaties. Voorzien in onze eigen behoeften moet dus in evenwicht zijn met wat de aarde aankan.
Ook bij Huis van de Wijk Horizon wordt nagedacht over duurzaamheid en onze bijdrage daaraan. Zo zijn vier grote watertonnen geplaatst – samen goed voor 800 liter regenwater – om de tuin van het buurtcentrum te bewateren. Met hulp van vrijwilligers van de politie zijn de tonnen geplaats met als doel: minder tot geen gebruik van kraanwater om de planten en bloemen in de tuin te onderhouden en ten tweede zorgen dat de aarde/grond bij regen het regenwater gemakkelijker opneemt.
Verder staat er in de tuin een wormenhotel. Daarmee kun je van GFT-afval vruchtbare aarde en plantenvoeding maken. Wormen eten per dag hun eigen lichaamsgewicht aan voedsel. Twee kilo wormen eten per dag twee kilo GFT-afval en zo slinkt de inhoud van het wormenhotel met 80%. Het duurt dus wel even voordat de bak vol is. Inmiddels komen elf buurtbewoners hun GFT-afval naar het wormenhotel brengen en vullen zij hun flesje met wormencompost (ook wel het zwarte goud genoemd).
Tot slot is in de afgelopen maanden alle verlichting in het buurtcentrum vervangen door LED-lampen. LED-lampen vragen minder stroom van het toch al zwaarbelaste elektriciteitsnet. Zo besparen we op energiekosten, is de levensduur van deze lampen langer, worden ze minder warm en is het beter voor het milieu.
Met LED-lampen, wormenhotel en regentonnen dragen we bij aan een duurzame toekomst. Nu kijken wat er nog meer kan.
Weetjes:
- Nederlanders gebruiken per persoon ongeveer 95 liter water/dag;
- douchen kost gemiddeld bijna 52 liter water;
- wc doorspoelen kost iedere keer bijna 6 liter water;
- en dat is bijna altijd allemaal drinkwater!
Het mag gewoon…!
Op 22 april hadden wij onze Buurtwerkdag met als thema Zichtbaarheid, hoe doe je dat?
We konden kiezen uit een aantal workshops en ik had gekozen voor ‘Korte teksten maken’.
Waarom deze workshop? Als welzijnscoach moet ik regelmatig een e-mail/terugkoppeling schrijven naar de verwijzer. Dit zijn vaak huisartsen, psychologen et cetera. Ik, als rasechte Amsterdamse, weet dat ik schrijf zoals ik spreek en dus wilde ik wat tips en tricks, zodat het allemaal wat netter overkomt. Zeker omdat ik toch met een (hopelijk) geleerde groep van medici te maken heb, toch?
Maar wat zei onze zeer gewaardeerde docente? Het is helemaal niet erg om in spreektaal te schrijven. Als ik mij daarin goed kan uitdrukken, wat is dan het probleem? Helemaal niets!
Dus vroeg ik mij af: stel dat ik een terugkoppeling stuur in het plat Amsterdams, zou dat dan ook geen probleem zijn?
Zoiets als dit:
Gisteren een hele tijd met cliënt zitten beppen. Het ziet er niet naar uit, dat deze gozer iets gaat doen. Hij zei zelf dat ie liever de hele dag ligt te maffen, omdat hij afgepeigerd is. Soms banjert ie met een gabber een beetje door de stad en gaan ze ergens een pilsje drinken. Dat kan niet altijd, want hij is vaak platzak en hij wil ook niet bietsen bij zijn makker. Het komt erop neer dat – sinds ie in de lik heeft gezeten en zijn baan als gleuvenglijer* kwijt is – ie vaak in sein uppie is. Een andere pozisie zoeken, ziet ie niet zitten. Hij heeft zich de afgelopen jaren het leplazerus gewerkt en heeft geen zin om zich weer het schompus te gaan werken.
Als ik de docente moet geloven mag dit gewoon, want het is mijn spreektaal. Toch heb ik hier mijn twijfels over. Laat ik voor de zekerheid maar mijn ABN-spreektaal gebruiken met hier en daar een Amsterdams accentje.
* trambestuurder
Kijkje in het werk van een buurtwerker…
Zondag
Hallo, is daar nog iemand? Een vrolijk theaterstuk in Huis van de Wijk Horizon, over eenzaamheid met een lach en een traan. Na afloop een fijn nagesprek.
Maandag
In buurtkamer Parlarie samen met bewoners plan van aanpak maken voor een cultureel uitje naar Zeeland.
Dinsdag
Presentatie geven aan statushouders Wormerveerstraat over buurtwerk, activiteiten en initiatieven die bewoners uitvoeren in de buurt.
Dus wij kunnen ook iets organiseren met de buurt? Jazeker!
Woensdag
Vandaag is het politieteam op bezoek. Een week geleden kwam de vraag binnen: of we een dag vrijwilligerswerk hebben voor vijftien politiemannen en -vrouwen van bureau Houtmankade? Tegen zoveel arbeidskracht zeg ik natuurlijk geen nee. Dus in de overdrive om een leuke klus te bedenken.
We waren al aan het peinzen hoe we meer diversiteit kunnen uitstralen. Een collega kwam op het idee om de picknicktafels te schilderen in de kleuren van de LHBTQIA+-vlag. Ook gauw de geplande regentonnen besteld, want nu is de kans om die te laten installeren. Hoe moet dat eigenlijk, waterpas, aan zinken regenpijpen koppelen, hebben we het juiste gereedschap in huis? Overleggen met locatieleider Ype of er onderhoudsbudget van de Horizon beschikbaar is. Dat is er, dus gauw materiaal kopen bij ijzerhandel Toon in de Spaarndammerstraat.
Wij zijn er klaar voor!
En daar zijn ze, een divers politieteam, dat van de onderlinge verschillen en overeenkomsten het beste in elkaar naar boven haalt en zo elkaar versterkt. Kom maar op met die uitdagende klus, we hebben er zin in! Tafels schuren en schilderen, regentonnen installeren, de tuin opruimen en aanharken, het is hard werken, echte zweetdruppels gezien. Het resultaat is prachtig! De regentonnen staan er, de regenboogkleuren zijn goed zichtbaar. ’s Avonds worden de eerste regendruppels opgevangen en vanaf nu kan de tuin duurzaam worden bewaterd.
Dank politieteam!
Donderdag, vrijdag en zaterdag zijn gevuld met activiteiten in de buurt, met als sluitstuk
Buurtfeest op de Tunnel!
Gezondheid centraal in de nieuwe buurtkeuken…
Toen ik in augustus als locatieleider van de Koperen Knoop begon, waren er al flinke stappen gezet om een buurtkeuken te realiseren. Ik kreeg de opdracht om het verder uit te werken in de tuinkamer en was meteen enthousiast.
Óp naar de keukenwinkel om samen met een van mijn nieuwe collega’s een keuken uit te zoeken.
We besloten het neutraal te houden, een mooie, lichte zandkleur. Ook maar meteen van de gelegenheid gebruik gemaakt om de tuinkamer een multifunctioneel karakter te geven. Er zijn fris en natuurlijk ogende lichtgewicht tafels besteld, die door één persoon opgetild kunnen worden en opgestapeld op een verrijdbare trolley. Zo kan de tuinkamer met buurtkeuken in een mum van tijd omgetoverd worden tot een koorruimte, filmzaaltje of plek waar yoga of bewegen voor ouderen wordt gegeven. Kortom: een plek waar buurtgenoten met hun geestelijke en/of lichamelijke gezondheid bezig kunnen zijn.
Weer even terug naar de buurtkeuken zelf. Hier draait het om gezelligheid, een gezonde eettafel voor de buurt, waar lief en leed gedeeld kan worden, waar samen gekookt en afgewassen wordt, waar grote en kleine thema’s besproken worden. Samen eten is altijd al een verbindende factor geweest, een prettige manier om mensen met verschillende achtergronden met elkaar in contact te brengen. We geven vooral ook bewonersinitiatieven de mogelijkheid om de buurtkeuken te gebruiken. Een buurtbewoner heeft al interesse getoond in een kookclub voor mannen. Leuk!
Gezond eten koken, met of zonder begeleiding van een diëtiste, staat in de buurtkeuken voorop. Denk daarbij ook aan koken met seizoensgroenten. Deze groenten zijn veel verser, goedkoper en duurzamer, omdat ze niet van ver hoeven te komen.
Al met al staan we aan de vooravond van een levendige toekomst voor de tuinkamer-keuken waar de buurt van harte welkom is! Zin in!
We broeden nog op een leuke naam voor de buurtkeuken, dus als je een idee hebt….
Toevalstreffer…
Een collega vraagt me contact met jou op te nemen, want je denkt na over vrijwilligerswerk.
We spreken af en vertellen elkaar wie we zijn. Je houdt van zelfstandig werken, niet samen met anderen, niet op vaste tijden. Je vindt het leuk om voor een (technisch) probleem een oplossing te bedenken. Je houdt van dieren. Door wat je vertelt en hoe je het vertelt, ben ik benieuwd naar het contact met mensen. Je vertelt, dat je minder contact met anderen hebt dan je zou willen, dat je het inmiddels wel erg stil vindt, daar heb je last van en je wil dit graag veranderen. Maar sociaal contact aangaan en onderhouden vind je niet gemakkelijk om te doen. Samen komen we erachter, dat je iets anders op dit moment liever wil dan vrijwilligerswerk, want hoe doe je dat eigenlijk, sociale contacten vinden en behouden? Daar zou je graag wat hulp bij willen. Ik vertel over Vriendenkringen, een steuntje in de rug om anderen te ontmoeten. Dat klinkt jou goed in de oren. We spreken af, dat ik je met Vriendenkringen in contact breng.
Zo gezegd, zo gedaan en twee weken later mail ik je om te vragen hoe het gaat. De volgende dag al stuur je me een uitgebreide antwoordmail, waar ik blij van word.
Je hebt meteen een afspraak gemaakt met Vriendenkringen en bent ook al naar een ontmoetingsbijeenkomst gegaan. Stoer! Want dat was allebei behoorlijk spannend. Bij de start van de bijeenkomst voelde je je meteen welkom. Tijdens de wandeling raakte je in gesprek met Jonas, jullie delen dezelfde interesse, de quantumwereld! Wat een toevalstreffer! Na afloop hebben jullie telefoonnummers uitgewisseld. Het klinkt als muziek in mijn oren.
Ik bedank je voor de uitgebreide mail en druk je op je hart gerust contact met me op te nemen als je weer eens wil kijken wat er verder nog mogelijk is aan activiteiten of vrijwilligerswerk.
Binnenkort weer even mailen…
Het begint met een sneeuwvlok…
Bewoners die initiatief nemen om iets moois te doen met en voor de buurt.
“Doen, daar ben ik goed in”, hoorde ik een actieve bewoner zeggen. Hoe? Bijvoorbeeld door gemeentesubsidie aan te vragen voor een activiteit. Daarin kan ik ondersteunen. We pakken mijn werkcomputer en ik help bij de subsidieaanvraag door te verwoorden wat initiatiefnemers, de doeners, willen bereiken. Ook handig voor bewoners met een schrijfachterstand. Het gave buurtidee moet een plan worden, zodat het samen met een groepje bewoners uitgevoerd kan worden. Met een plan kunnen initiatiefnemers financiële middelen aanvragen. Dus help ik met het maken van een begroting en daar wordt van geleerd. Het netwerk van initiatiefnemers groeit, de sneeuwbal wordt steviger en rolt groter en groter.
Communicatie is belangrijk. Hoe maak je de bedoelingen van het bewonersinitiatief duidelijk voor mensen met allerlei achtergronden, voor de adviesgroep die adviseert over de aanvragen? Zijn er vragen over het initiatief, dan kan ik helpen met beantwoorden, ik vraag of er al iets bedacht is voor de toekomst van de activiteit, ik help met schrijven en check of het plan compleet is, of het nut duidelijk is.
Ik voel mij nuttig als ik hierin iets kan betekenen. Initiatiefnemers worden en blijven scherp op hun missie, de taken en energie worden verdeeld, zodat het duurzaam leuk blijft. Sociale samenhang in de buurt noemen we dat. De lol die initiatiefnemers samen hebben, in hun vrije tijd, hun gevoel van nut, zo belangrijk om in de toekomst door te gaan en nog meer te bereiken, anderen aan te steken om mee te doen.
Zo mooi, groepjes mensen die constructief met elkaar gaan samenwerken, talenten die elkaar aanvullen, samen iets nieuws en groters uitproberen, mensen met elkaar verbinden, zodat nog meer bewoners worden bereikt. Het begint allemaal met een idee, een sneeuwvlok.
Ik hoop op een sneeuwbui aan ideeën voor de wijk, op veel groeiende sneeuwballen, die grote sneeuwpoppen worden.
Op weg naar zelfsturing…
De locatieleider is samen met team Buurtwerk verantwoordelijk voor maatschappelijke activering en participatie van bewoners. De locatieleider draagt zorg voor beheer, exploitatie, gebruik, onderhoud en sociale toegankelijkheid van het gebouw. De locatieleider is verantwoordelijk voor verhuur aan maatschappelijke initiatieven. Gemeente Amsterdam geeft bewonersgroepen ruimte om hun eigen Huis van de Wijk te runnen. Voor komende periode is een belangrijke taak van de locatieleider om de ontwikkeling naar meer zelfsturing door bewoners vorm te geven. (Functieomschrijving 2020)
Ik werk nu tien jaar als locatieleider in Huis van de Wijk de Horizon. Een groep bewoners uit de Spaarndammerbuurt en Houthaven, verenigd in de Klankbordgroep, kreeg van Gemeente Amsterdam de mogelijkheid om vrijstaande ruimtes op de tweede verdieping te gebruiken, voor en door bewoners, gericht op culturele activiteiten. Stichting Podium Horizon werd opgericht en er kan worden geëxperimenteerd met een cultureel programma.
Er komt een hoop bij kijken om dit ook werkelijk te kunnen uitvoeren; programmering, marketing, reserveringssysteem, beheer, veiligheid…. Zelfsturing door bewoners klinkt mooi, maar wat betekent dit in de werkelijkheid, wie doet nu eigenlijk wat?
In de Horizon zijn inmiddels tien vrijwilligers actief op het gebied van beheer. Allemaal staan ze een of twee dagdelen per week voor iedereen klaar met een hartelijk welkom, praktische hulp, sleutel van de ruimte en verse koffie. De meesten zijn bedrijfshulpverlener (BHV-er) en weten dus wat te doen bij calamiteiten.
Een van de bewoners uit de Klankbordgroep noem ik Sleutelfiguur. Hij komt al langere tijd in de Horizon, is in bezit van toegangs-/beheersleutels en is BHV-er. Samen met mij zorgt hij, dat kennis en ervaring met betrekking tot beheer/veiligheid wordt gedeeld met Stichting Podium Horizon. Hij zal zich komende tijd als beheervrijwilliger inzetten voor de praktische zaken, die komen kijken in de opstartfase op weg naar zelfsturing , zodat we tot een zo mooi mogelijk resultaat komen en straks een nog bruisender Horizon hebben.
En zo is de cirkel weer rond!
Helemaal thuis in het Huis van de Wijk…
Na een heerlijke vakantie in Valencia, met megaveel afwisseling, had ik die maandagochtend best opstartproblemen. Ik werd moe wakker en ijskoud afdouchen hielp niet. Koffie begon ik nog niet aan, want dat leek bij voorbaat kansloos.
Maar aangekomen in de Horizon, was het direct fijn neerstrijken in de mooie hal met mijn koffie. Ik ging aan de grote tafel zitten. De Roads-wandelgroep begroette mij vrolijk: “Ha Leander, leuk dat je er weer bent!” Of ik weer mee zou wandelen? Nee, dit keer helaas niet, ik moest behoorlijk wat mails bekijken en beantwoorden.
Voor ik het wist stond er een tweede koffie voor mijn neus. “Wat gezellig dat je er weer bent!” Later, onderweg naar mijn inmiddels favoriete wc, hoorde ik mijn collega praten. Hij bleek in gesprek met de kwartiermaker voor Podium Horizon, een enthousiaste vrouw met daadkracht voor een ambitieus project voor kunst & cultuur op de bovenetage. Ik kreeg er gelijk zin in! Ik realiseerde mij ook dat het een aardige kluif zal worden om dit op te pakken, want mijn creatieve brein zag mogelijkheden én uitdagingen.
Terug bij mijn laptop in de hal werd mij een derde koffie aangeboden vergezeld van een compliment over mijn bril. Druppelsgewijs kwamen de “Haak Aan”-dames de hal in gelopen. Weer fijne begroetingen, ik ken ze inmiddels allemaal en zij mij ook. Nog een buurtbewoner kwam binnen. We herkenden elkaar van een film waaraan we allebei meewerkten. Beiden veel meegemaakt en nu hier, weer in hetzelfde veld, misschien kunnen we wat voor elkaar betekenen, voor Podium Horizon? Ze wilde wel een koffie. En ik… een vierde? Ach, waarom niet?
De ochtend was pas net ten einde en al zoveel reuring! Zoveel mensen ontmoet, zoveel gesprekken gevoerd, geluisterd, aangestuurd, zoveel bekende gezichten gezien. Nog geen twee maanden hier en nu al helemaal thuis in het Huis van de Wijk!
Morgen een bakje koffie minder, haha!
Waarom opfrissen?
In maart 2021 vroeg Eerstelijns Amsterdam en Almere (Elaa) aan alle Amsterdamse welzijnscoaches van Welzijn op Recept of zij geïnteresseerd zijn in een training Motiverende gespreksvoering. De welzijnscoaches reageerden enthousiast, de training werd direct gepland. Ik kon er jammer genoeg niet bij zijn, maar gelukkig: omdat er zoveel animo was, werd er nog een tweede training gepland in april. Helaas, Covid gooide roet in het eten. Training verplaatst naar oktober en ja hoor, daar was Covid weer. Derde poging: januari 2022 en je raadt het al … COVID!!
Daar was dan eindelijk het goede nieuws: Nederland gaat weer open vanaf februari 2022!
Poging número cuatro. Gelukt, eindelijk op 1 maart 2022 konden twaalf welzijnscoaches aan de training beginnen. Het gezelschap was bijzonder gevarieerd. Welzijnscoaches, ervaringsdeskundigen, maatschappelijk werkers en een drag queen die maaltijden rondbrengt bij oudere Amsterdammers.
Wat heb ik geleerd? Ik kwam tot de ontdekking, dat ik in de afgelopen negen jaar als welzijnscoach de gespreken helemaal niet zo slecht heb gevoerd. Veel van wat er tijdens deze training ter sprake kwam, deed ik al. In het eerste jaar als welzijnscoach was het nog zoeken en een beetje aanmodderen, maar nu durf ik mijzelf toch wel ervaren te noemen.
Ben ik tijdens deze training dan toch nog tot nieuwe inzichten gekomen? Jazeker! Ik heb geleerd, dat ik minder vragen moet stellen (ik wil altijd graag alles weten) en dat ik de cliënt de ruimte moet geven om uit zichzelf zijn/haar verhaal te vertellen en als daarbij eens stiltes vallen dan is dat helemaal niet erg.
Wat is het toch fijn om zo nu en dan de mogelijkheid te krijgen om een beetje op te frissen!
Kunst uit de Buurt…
Ook buurtwerkers zijn gewoon mensen. Mensen die in het weekend of op hun vrije dag afspreken met vrienden en iets leuks ondernemen. Zo ging ik met een vriend van buiten de stad op nostalgie-toer langs plekken uit zijn Amsterdamse leven. Toevallig had ik gehoord over de tentoonstelling Thuis in de Staatsliedenbuurt en dus ging onze voettocht ook langs de Nassaukerk. Het leverde hém een feest van herkenning en weemoed op en míj een leuk gesprek met de mensen die de tentoonstelling hadden georganiseerd.
Mijn oog viel op een schilderijtje van Amsterdam. Een typisch grachtenaangezicht. Amsterdam zoals ik het als binnenstadkind ken. “Zijn die schilderijtjes ook te koop?” Dat moest ik de maker vragen. Ik kreeg contactgegevens mee, gaf op mijn beurt m’n mailadres, liet het er verder even bij zitten, de waan van de dag regeert nou eenmaal vaak ons leven. Ineens kreeg ik een mail: de schilder had meer werk en was best bereid iets af te staan, zodat er weer geld zou zijn voor nieuwe verf.
Zo gezegd, zo gedaan. Op afspraak op bezoek gegaan en overdonderd geraakt door de veelheid aan schilderijen, die de kleine woning vulden. Helaas had hij ‘mijn’ schilderij al van de hand gedaan. Maar behalve Amsterdam schildert hij nog veel meer, zodat ik naar huis ging met een landschap vol klaprozen (rode draad in mijn familie, mijn opa schilderde die ook).
Diep onder de indruk van de productiviteit van deze schilder en van de breedheid van zijn onderwerpen sprak ik met hem af, dat hij in Buurtruimte De Nieuwe Reiger zou komen exposeren. De eerste schilderijen zijn inmiddels uitgezocht, wellicht kiezen we er nog een paar bij. En binnenkort kunt U die komen bewonderen, Kunst uit de Buurt! Dankzij een toevalstreffer en de behulpzame mensen van de Nassaukerk. Komt dat zien!
Life is what happens to you while you’re busy making other plans (John Lennon)
- ← Vorige
- 1
- …
- 15
- 16
- 17
- Volgende →
Buurtwerk Westerpark vertelt... 