Maand: april 2022
Toevalstreffer…
Een collega vraagt me contact met jou op te nemen, want je denkt na over vrijwilligerswerk.
We spreken af en vertellen elkaar wie we zijn. Je houdt van zelfstandig werken, niet samen met anderen, niet op vaste tijden. Je vindt het leuk om voor een (technisch) probleem een oplossing te bedenken. Je houdt van dieren. Door wat je vertelt en hoe je het vertelt, ben ik benieuwd naar het contact met mensen. Je vertelt, dat je minder contact met anderen hebt dan je zou willen, dat je het inmiddels wel erg stil vindt, daar heb je last van en je wil dit graag veranderen. Maar sociaal contact aangaan en onderhouden vind je niet gemakkelijk om te doen. Samen komen we erachter, dat je iets anders op dit moment liever wil dan vrijwilligerswerk, want hoe doe je dat eigenlijk, sociale contacten vinden en behouden? Daar zou je graag wat hulp bij willen. Ik vertel over Vriendenkringen, een steuntje in de rug om anderen te ontmoeten. Dat klinkt jou goed in de oren. We spreken af, dat ik je met Vriendenkringen in contact breng.
Zo gezegd, zo gedaan en twee weken later mail ik je om te vragen hoe het gaat. De volgende dag al stuur je me een uitgebreide antwoordmail, waar ik blij van word.
Je hebt meteen een afspraak gemaakt met Vriendenkringen en bent ook al naar een ontmoetingsbijeenkomst gegaan. Stoer! Want dat was allebei behoorlijk spannend. Bij de start van de bijeenkomst voelde je je meteen welkom. Tijdens de wandeling raakte je in gesprek met Jonas, jullie delen dezelfde interesse, de quantumwereld! Wat een toevalstreffer! Na afloop hebben jullie telefoonnummers uitgewisseld. Het klinkt als muziek in mijn oren.
Ik bedank je voor de uitgebreide mail en druk je op je hart gerust contact met me op te nemen als je weer eens wil kijken wat er verder nog mogelijk is aan activiteiten of vrijwilligerswerk.
Binnenkort weer even mailen…
Het begint met een sneeuwvlok…
Bewoners die initiatief nemen om iets moois te doen met en voor de buurt.
“Doen, daar ben ik goed in”, hoorde ik een actieve bewoner zeggen. Hoe? Bijvoorbeeld door gemeentesubsidie aan te vragen voor een activiteit. Daarin kan ik ondersteunen. We pakken mijn werkcomputer en ik help bij de subsidieaanvraag door te verwoorden wat initiatiefnemers, de doeners, willen bereiken. Ook handig voor bewoners met een schrijfachterstand. Het gave buurtidee moet een plan worden, zodat het samen met een groepje bewoners uitgevoerd kan worden. Met een plan kunnen initiatiefnemers financiële middelen aanvragen. Dus help ik met het maken van een begroting en daar wordt van geleerd. Het netwerk van initiatiefnemers groeit, de sneeuwbal wordt steviger en rolt groter en groter.
Communicatie is belangrijk. Hoe maak je de bedoelingen van het bewonersinitiatief duidelijk voor mensen met allerlei achtergronden, voor de adviesgroep die adviseert over de aanvragen? Zijn er vragen over het initiatief, dan kan ik helpen met beantwoorden, ik vraag of er al iets bedacht is voor de toekomst van de activiteit, ik help met schrijven en check of het plan compleet is, of het nut duidelijk is.
Ik voel mij nuttig als ik hierin iets kan betekenen. Initiatiefnemers worden en blijven scherp op hun missie, de taken en energie worden verdeeld, zodat het duurzaam leuk blijft. Sociale samenhang in de buurt noemen we dat. De lol die initiatiefnemers samen hebben, in hun vrije tijd, hun gevoel van nut, zo belangrijk om in de toekomst door te gaan en nog meer te bereiken, anderen aan te steken om mee te doen.
Zo mooi, groepjes mensen die constructief met elkaar gaan samenwerken, talenten die elkaar aanvullen, samen iets nieuws en groters uitproberen, mensen met elkaar verbinden, zodat nog meer bewoners worden bereikt. Het begint allemaal met een idee, een sneeuwvlok.
Ik hoop op een sneeuwbui aan ideeën voor de wijk, op veel groeiende sneeuwballen, die grote sneeuwpoppen worden.
Op weg naar zelfsturing…
De locatieleider is samen met team Buurtwerk verantwoordelijk voor maatschappelijke activering en participatie van bewoners. De locatieleider draagt zorg voor beheer, exploitatie, gebruik, onderhoud en sociale toegankelijkheid van het gebouw. De locatieleider is verantwoordelijk voor verhuur aan maatschappelijke initiatieven. Gemeente Amsterdam geeft bewonersgroepen ruimte om hun eigen Huis van de Wijk te runnen. Voor komende periode is een belangrijke taak van de locatieleider om de ontwikkeling naar meer zelfsturing door bewoners vorm te geven. (Functieomschrijving 2020)
Ik werk nu tien jaar als locatieleider in Huis van de Wijk de Horizon. Een groep bewoners uit de Spaarndammerbuurt en Houthaven, verenigd in de Klankbordgroep, kreeg van Gemeente Amsterdam de mogelijkheid om vrijstaande ruimtes op de tweede verdieping te gebruiken, voor en door bewoners, gericht op culturele activiteiten. Stichting Podium Horizon werd opgericht en er kan worden geëxperimenteerd met een cultureel programma.
Er komt een hoop bij kijken om dit ook werkelijk te kunnen uitvoeren; programmering, marketing, reserveringssysteem, beheer, veiligheid…. Zelfsturing door bewoners klinkt mooi, maar wat betekent dit in de werkelijkheid, wie doet nu eigenlijk wat?
In de Horizon zijn inmiddels tien vrijwilligers actief op het gebied van beheer. Allemaal staan ze een of twee dagdelen per week voor iedereen klaar met een hartelijk welkom, praktische hulp, sleutel van de ruimte en verse koffie. De meesten zijn bedrijfshulpverlener (BHV-er) en weten dus wat te doen bij calamiteiten.
Een van de bewoners uit de Klankbordgroep noem ik Sleutelfiguur. Hij komt al langere tijd in de Horizon, is in bezit van toegangs-/beheersleutels en is BHV-er. Samen met mij zorgt hij, dat kennis en ervaring met betrekking tot beheer/veiligheid wordt gedeeld met Stichting Podium Horizon. Hij zal zich komende tijd als beheervrijwilliger inzetten voor de praktische zaken, die komen kijken in de opstartfase op weg naar zelfsturing , zodat we tot een zo mooi mogelijk resultaat komen en straks een nog bruisender Horizon hebben.
En zo is de cirkel weer rond!
Helemaal thuis in het Huis van de Wijk…
Na een heerlijke vakantie in Valencia, met megaveel afwisseling, had ik die maandagochtend best opstartproblemen. Ik werd moe wakker en ijskoud afdouchen hielp niet. Koffie begon ik nog niet aan, want dat leek bij voorbaat kansloos.
Maar aangekomen in de Horizon, was het direct fijn neerstrijken in de mooie hal met mijn koffie. Ik ging aan de grote tafel zitten. De Roads-wandelgroep begroette mij vrolijk: “Ha Leander, leuk dat je er weer bent!” Of ik weer mee zou wandelen? Nee, dit keer helaas niet, ik moest behoorlijk wat mails bekijken en beantwoorden.
Voor ik het wist stond er een tweede koffie voor mijn neus. “Wat gezellig dat je er weer bent!” Later, onderweg naar mijn inmiddels favoriete wc, hoorde ik mijn collega praten. Hij bleek in gesprek met de kwartiermaker voor Podium Horizon, een enthousiaste vrouw met daadkracht voor een ambitieus project voor kunst & cultuur op de bovenetage. Ik kreeg er gelijk zin in! Ik realiseerde mij ook dat het een aardige kluif zal worden om dit op te pakken, want mijn creatieve brein zag mogelijkheden én uitdagingen.
Terug bij mijn laptop in de hal werd mij een derde koffie aangeboden vergezeld van een compliment over mijn bril. Druppelsgewijs kwamen de “Haak Aan”-dames de hal in gelopen. Weer fijne begroetingen, ik ken ze inmiddels allemaal en zij mij ook. Nog een buurtbewoner kwam binnen. We herkenden elkaar van een film waaraan we allebei meewerkten. Beiden veel meegemaakt en nu hier, weer in hetzelfde veld, misschien kunnen we wat voor elkaar betekenen, voor Podium Horizon? Ze wilde wel een koffie. En ik… een vierde? Ach, waarom niet?
De ochtend was pas net ten einde en al zoveel reuring! Zoveel mensen ontmoet, zoveel gesprekken gevoerd, geluisterd, aangestuurd, zoveel bekende gezichten gezien. Nog geen twee maanden hier en nu al helemaal thuis in het Huis van de Wijk!
Morgen een bakje koffie minder, haha!
Buurtwerk Westerpark vertelt... 